《จุดสิ้นสุด》044.(ตอนป่ารักษาวัน) เครื่องมือวิเศษอวกาศ

\“จิกๆ……\ ตามด้วยเสียงตวาดแหลมคมไม่กี่ครั้ง มอนสเตอร์วิเศษระดับสามขนาดเล็กหนึ่งตัว ลิงหินคิ้วขาว ก็กระโจนขึ้นมาจากหลังหิน กรงเล็บหน้าทั้งสองคมมากกรีดร่องลึกบนก้อนหินเป็นหลายร่อง ร่างกายสั่นเล็กน้อยนอนอยู่บนยอดหิน มองไปที่ทหารพิเศษสองคนที่เดินเข้ามา ตาเบิ่งกว้าง ส่งเสียงคำรามอย่างดุดัน!\ ทหารพิเศษสองคนไม่ได้ตกใจแม้แต่น้อยกับเสียงคำรามของลิงหินคิ้วขาว หลังจากตกใจเล็กน้อยก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง พลังเวทย์ที่เดือดปุดปุดรอบตัวก็หายไปอย่างรวดเร็ว\ ชายหนุ่มหันกลับไปได้รับสัญญาณจากหัวหน้ากลุ่ม แล้วก็เป่ามือไปข้างหน้า พลังเวทย์สีแดงจางจับตัวเป็นรูปดาบ หมุนอย่างรวดเร็วไปทางลิงหินคิ้วขาว\ เมื่อลิงหินตะโกนตกใจ กระโดดหลบดาบนั้นสำเร็จ ชายหนุ่มทั้งสองก็หันหลังวิ่งกลับไปที่กลุ่ม ไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก ส่วนลิงหินคิ้วขาว ก็กระโดดขึ้นหินหลังหลายครั้ง จนหายไปอย่างไร้ร่องรอย\ \“หืม โชคดีจริงๆ……”\ เซียวเยียนถอนหายใจเบาๆ เช็ดเหงื่อบนหน้าผากแล้วส่งสายตาขอบคุณไปยังตัว กู่เสี่ยวเซียว\ \“ฮึ!” กู่เสี่ยวเซียวทำเสียงสะดุ้งเบาๆ มองเซียวเยียนด้วยความไม่พอใจ ตวาดเบาๆ ว่า “ทั้งทำงานไม่ได้เรื่อง แถมยังทำเรื่องเสียอีก!”\ เซียวเยียนอึ้ง เพราะตนเองก็ผิดก่อน สายตาล่องไปมา ก็เหลือบไปเห็นจี้รูปหัวใจบนหน้าอกของกู่เสี่ยวเซียว ยังคงส่องแสงแดงอ่อน ทำให้เซียวเยียนละสายตาไม่ได้ พึมพำเบาๆ เหมือนพูดคนเดียว แต่เสียงนั้นมีเพียงเขาได้ยิน\ จ้องอยู่เช่นนั้นหลายสิบวินาที ในที่สุดกู่เสี่ยวเซียวก็สังเกตความผิดปกติ สีหน้าแดงขึ้นและโกรธปนกัน แขนซ้ายรีบปิดหน้าอก ส่วนมือขวา ก็ตบไปที่หน้าเซียวเยียนด้วยความแรงราวสายฟ้า เตรียมตวาดอย่างโกรธจัด\ \“เด้ง…อู้…”\ ฝ่ามือของลุงเที่ยนยื่นมาเร็วทันจากข้างกู่เสี่ยวเซียว ปิดปากเธอไว้ ทำให้การตวาดโกรธไม่เกิดขึ้น ส่วนเซียวเยียนถอยออกมาอย่างรวดเร็ว หลบฝ่ามือสายฟ้าไปได้เกือบไม่ทัน ยืนตัวไม่มั่นคง ก่อนจะนั่งลงกับพื้น
这时,远远的特种军队当中,那个所谓的“大姐大”分队长猛地回过头来,朝着巨石的方向看去!
“怎么了,龙舞大姐?”
这是这支特种部队的另一个分队长。他拥有两米的身高,结实如铁的肌肉,完全不需要用力,也是如同盘龙一般,凸显而出!在这一群铁铮铮的汉子军队当中,也要显得更加的强壮,完全遮掩不住他那洪重如山的气势。这时的他,却是轻笑着,轻声问道,看向巨石的目光倒是有些随意。
龙舞,正是这位强悍大姐大的名字。而在这整支特种部队当中,也只有其它两位分队长敢直呼其名。因为龙舞对待手下训练的那种近乎虐待般的苛刻,让她那“魔鬼女队长”的威名,传遍了整支铁血军团,让所有的军士都为之胆寒!尽管她手下的军士实力,都属于特种中的特种,但几乎没人愿意被其操练,除非你真的看不开了!所以,在没有同等地位的情况下,哪位军士,不尊称一声“大姐大”?
“铁岩,你刚才有没有听到一些声音?你实力比我高,你帮忙感觉一下……”龙舞有些不确定。
“那里应该不会有什么,应该是你听错了。”
这个被唤作“铁岩”的分队长,玄力入聪,仔细地听了一会,没有任何发现之后,轻声对着龙舞说道。顿了一顿,铁岩回头看了一下火山头的黑烟,提醒道:
“别管了,火傀就快出世,我们没有时间可以浪费!”
“恩……”龙舞迟疑了一下,没有再作追究,也是回身,注视着眼前的火山口,思索着对策。
“你到底怎么回事?!”
青炎立刻从地上蹲起,双目有些火气地盯着独孤晓萱,沉声叱道。
“怎么回事?我还想问你怎么回事呢?!”
独孤晓萱不甘示弱,秀目怒瞪,脸颊还是青红一片,羞怒着回敬。脑中想着想着,脸色更是羞红一片,接着怒骂道:
“你这登徒子!色狼!"......" เมื่อได้ยินเสียงดุดุอย่างโกรธของตู้กู่ เสี่ยวเสวียน ชิงหยานก็เกิดความคิดขึ้นมาทันทีปากของเขาสั่นทันที ความโกรธบนใบหน้าก็หายไปทันที แทนที่ด้วยสีหน้าหมดหนทาง เขาพูดเบา ๆ ว่า "คุณหนู ผมไม่มีความคิดบิดเบี้ยวเลยนะ เข้าใจไหม?สิ่งที่ผมสนใจคือจี้ที่บนอกของคุณเท่านั้น!""ฮึ......ใครจะเชื่อล่ะ?"ตู้กู่ เสี่ยวเสวียนไม่ได้ตั้งใจจะทําให้ชิงหยานลําบากใจเลยเมื่อฟังคําอธิบายของชิงเหยียนดูเหมือนจะน่าเชื่อถืออยู่บ้าง เธอจึงไม่ได้สนใจความเข้าใจผิดก่อนหน้านี้มากนัก" ก้มศีรษะลงและจับจี้บนอก ตู้กู่เสี่ยวเสวียนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยหลังจากหยุดคิดนาน เธอจึงพูดเบา ๆ ว่า "จี้นี้เป็นวัตถุแห่งอวกาศ เป็นของที่ระลึกที่แม่ทิ้งไว้ให้ฉัน...... "วัตถุแห่งอวกาศ!"ชิงเหยียนและชายทั้งสี่ต่างตกใจ!แม้ว่าพวกเขาจะสงสัยอยู่แล้วว่าเคยเห็นเธอปล่อยลิงหินคิ้วขาวออกจากจี้ด้วยตาตัวเองแต่การได้ยินเธอพูดเองก็ยังทําให้เธอตกใจ!วัตถุแห่งอวกาศ—สมบัติที่หายากอย่างยิ่ง! ตามชื่อ มันเป็นวัตถุเวทมนตร์ที่มีพื้นที่จํากัดแม้ว่าจี้จะไม่ใหญ่ แต่ก็มีพื้นที่เก็บของบางส่วนภายในมันสามารถเก็บของสําคัญได้มากมาย และเมื่อได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญ ก็มีเพียงผู้ที่ครอบครองเท่านั้นที่สามารถเปิดได้
ตามตํานาน วัตถุมิตินี้มีต้นกําเนิดจากเผ่าพันธุ์ผู้ตีเหล็กวัตถุที่รุ่งเรืองมากเมื่อหลายพันปีก่อนในเวลานั้น การปรากฏตัวของเครื่องมือเวทมนตร์ทรงพลังหลายชนิดได้จุดชนวนการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งใหญ่!ต่อมา เมื่อเผ่าพันธุ์นี้หายไปอย่างลึกลับ เทคโนโลยีนี้ก็หายไปอย่างสิ้นเชิง และวัตถุเวทมนตร์ที่หมุนเวียนอยู่ข้างนอกก็ยิ่งมีค่ามากขึ้นโดยเฉพาะวัตถุมิติแห่งพื้นที่นี้ ซึ่งเดิมทีหายาก แต่หลังจากพันปี มูลค่าของมันล้ําค่าเกินจะประเมินค่าได้!
แน่นอนว่าเพราะวัตถุโบราณเหล่านี้หายาก ชิงหยานและชายสี่คนจึงไม่รู้ความแตกต่างระหว่างวัตถุโบราณของ Life Space กับวัตถุที่ไม่ใช่ของ Life Space ดังนั้นพวกเขาจึงประหลาดใจอย่างแท้จริงถ้าพวกเขาเข้าใจความแตกต่างที่สั่นสะเทือนโลกจริงๆ ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะมีสีหน้าที่น่าทึ่งแบบไหน
ลุงเทียนปลอบใจตู้กู่ เสี่ยวเสวียน และเงียบๆ มองออกไปผ่านรอยแตกในหิน ที่ซึ่งเขาเห็นทหารหน่วยรบพิเศษกําลังปีนขึ้นไปตามสันเขา ค่อยๆ ปีนขึ้นไปทางปล่องภูเขาไฟก้าวเดินที่ประสานงานกันอย่างน่าทึ่งนั้นแสดงให้เห็นชัดเจนว่าพวกเขาผ่านการฝึกจําลองสถานการณ์มาแล้ว!ในตอนนั้น บนปากปล่องภูเขาไฟ เปลวไฟพุ่งขึ้นมา ท่ามกลางควันดำหนาทึบก็ยังดูเด่นชัดมาก หลังจากนั้นสักพัก เปลวไฟก็ดับลง และภายในปากถ้ำ ก็ไม่ปรากฏว่ามีควันดำพุ่งขึ้นอีก! ควัน浓หนาที่พวยพุ่งสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า ก็ขาดออกจากด้านล่างโดยสิ้นเชิง!