โกโดพูดกับอาสึกะอย่างจริงจังว่า "อาสึกะ ฉันจะบอกเธอตอนนี้เลย ฉันคือนักฆ่าเทพเจ้า คนที่ยืนหยัดต่อต้านเทพเจ้า""นักฆ่าเทพ?""นักฆ่าเทพเจ้ามีอยู่จริงในโลกนี้จริงเหรอ?"หลังจากได้ยินคําพูดของโกโด อาสึกะไม่เพียงแต่ไม่ตอบคําถามของเธอ แต่ยังมีคําถามมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นอาสึกะกลายเป็นเด็กที่อยากรู้อยากเห็น โกโดจึงไม่มีทางเลือกนอกจากเล่นเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจําจากโลกนักล่าเทพในใจของอาสึกะเหมือนหนัง ตอนนั้นอาสึกะจึงเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเต็มที่ แต่ในส่วนนี้ของความทรงจํา โกโดะกลับเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของเอริก้าและคนอื่น ๆ โดยบังเอิญ หลังจากดูเหตุการณ์นั้น อาสึกะยิ้มและพูดกับโกโดว่า "ขอโทษนะ เอริกา อธีน่า พวกคุณเป็นใคร?""เอริกะกับอธีน่า?" เขาคือผู้หญิงของฉัน และเธอก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงของฉันด้วย"โกตังไม่สนใจว่าอาสึกะจะคิดอย่างไรและสารภาพตรงๆ"โกตัง ฉันเป็นหนึ่งในผู้หญิงของเธอ เธอมีผู้หญิงกี่คน?"อาสึกะพูดด้วยความโกรธโกตังทําเหมือนไม่สังเกตเห็นความโกรธของอาสึกะ เพราะเขารู้แล้วว่าเธอไม่ได้โกรธจริงๆ แค่ไม่พอใจกับพฤติกรรมของโกตังเล็กน้อยเขาพูดอย่างใจเย็นว่า "ให้ฉันนับ มี.......ทั้งหมด" อาสึกะกอดโกตังและพูดว่า "เอาล่ะ โกตัง ฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเธอไม่ได้เป็นของฉันเพียงคนเดียว สิ่งที่ฉันขอคือเธอมีฉันอยู่ในใจ"โกโดลูบผมอาสึกะอย่างอ่อนโยน: "แน่นอน" "ในขณะนั้น คลื่นก็เกิดขึ้นจากอวกาศใกล้เคียง ซีซาร์ มิซาวะ และมันโจเมะปรากฏตัวต่อหน้าโกโดและอาสึกะโกโดพูดกับทั้งสามว่า "พวกเธอกลับมาแล้ว การดวลเป็นยังไงบ้าง?""ซีซาร์: "ไม่เลวเลย""มันโจม:" มันโจมพูดอย่างหยิ่งยโส "ด้วยสายฟ้าของฉัน ฉันจัดการเซเว่นสตาร์ได้อย่างรวดเร็ว""ในตอนนั้น ดิสรับเตอร์หวงวิ่งออกมาและพูดว่า "พี่ชาย เธอโดนตีจนเกือบแพ้ไม่ใช่เหรอ?"บันโจมรีบผลักฮิสดิสทีฟหวงออกไปมิซาวะเดินเข้ามาด้วยสีหน้ากังวล และอาสึกะถามด้วยความกังวลว่า "เป็นอะไรไป?เธอจะไม่แพ้ใช่ไหม?" มิซาวะตอบว่า "ไม่ แค่......."ตอนนี้มิซาวะหน้าแดงโกโดล้อเล่น "ดูเหมือนนายจะไม่ชอบฉันแล้วใช่ไหม?"ตอนนี้โกโดมองไปรอบๆ แล้วถามว่า "นายเห็นจูได คาซุโชไหม?"ตั้งแต่สี่ดาวเจ็ดดวงนั้นปรากฏตัว ฉันก็ไม่เคยเห็นพวกเขาเลยซีซาร์ส่ายหัว: "ฉันถูกนักบวชลากไปอีกมิติเพื่อดวล และฉันก็ไม่ได้เห็นมันเหมือนกัน" มิซาวะและบันโจเมะส่ายหัว"ในตอนนั้น มิซาวะถามขึ้นมาว่า "จูไดกับโชจะถูกจับโดยเจ็ดดาวสุดท้ายไหม?""ซีซาร์พยักหน้าเมื่อได้ยินคําตอบนี้ พูดถึงเรื่องนี้ อาสึกะแจ้งคนที่มีกุญแจให้มาที่นี่ แต่ครูไดโตคุจิและครูคุโรโนะไม่อยู่ที่ไหนเลยมีความเป็นไปได้สูงว่าพวกเขาถูกโจมตีโดยเจ็ดดาวสุดท้าย"โกโดะครุ่นคิด "เจ็ดดาวสุดท้าย?"ไดโตคุจิ?"โกโดบอกทุกคนว่า "จูไดจะปลอดภัยแน่นอน และโชจะอยู่กับเขาแน่นอน เรามารายงานสถานการณ์ที่นี่กับผู้อํานวยการก่อน"อาสึกะพยักหน้า "ไปกันเถอะ" "โกโดะ อาสึกะ และกลุ่มของพวกเขามาถึงห้องผู้อํานวยการแล้วเมื่อซาเมจิมะเห็นโกโดและคนอื่น ๆ เขาพูดว่า "พวกคุณมาแล้ว! เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?"ในขณะนั้น ซีซาร์พูดว่า: "เรื่องมันคือ: เราเพิ่งเอาชนะเจ็ดดาวห้าดวง แต่จูไดกับโชหายไปไม่ใช่แค่สองคน แต่ยังมีครูคุโรโนะและครูไดโตคุจิด้วย"เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซาเมจิมะเงียบไปชั่วครู่: "เจ็ดดาวได้เอาชนะหกดาวไปแล้ว ฉันคิดว่าจูไดควรจะสู้ตอนนี้ แต่ฉันไม่เข้าใจว่าทําไมโชถึงอยากจับเขาด้วย" ขณะที่ซาเมจิมะกําลังพูดคุยเรื่องการหายตัวไปของจูไดและคนอื่น ๆ กับทุกคน พื้นดินก็สั่นสะเทือน กุญแจของโกโดและคนอื่น ๆ เริ่มเรืองแสงอย่างแรง และกุญแจก็ลอยไปในทิศทางเดียวกัน โกโดคิดในใจว่า "เร็วเกินไปแล้ว เรื่องเดิมไม่ใช่วันพักผ่อนหลังจากปราบเจ็ดดาวเหรอ?"ปรากฏว่าเนื้อเรื่องหลุดไปแล้วอาสึกะถามโกโดว่า "เกิดอะไรขึ้น?"โกโดยิ้มและพูดว่า "ถ้าอยากรู้ ทําไมไม่ไปดูด้วยตัวเองล่ะ?"ระหว่างทาง โกโดและคนอื่น ๆ เจอจูได เมื่อทุกคนถามว่าเขาจะไปไหน จูไดก็เงียบไป แต่โชอธิบายเหตุผล และเมื่อทุกคนได้ยินว่าไดโตคุจิเป็นผู้นําของเจ็ดดาว ทุกคนก็เงียบไป โดยไม่รู้ตัว ทุกคนมาถึงกลางป่า ซึ่งมียอดแหลมเจ็ดยอดสูงเจ็ดยอดแหลมรวมกันเป็นวงกลม และกุญแจที่รวมกันก็แยกออกเป็นเจ็ดยอดแหลมเมื่อเรามาถึงฐานยอดแหลม กุญแจทั้งเจ็ดก็หายไปแล้ว เหลือเพียงแสงทองที่ส่องออกมาจากยอดยอดแหลมเท่านั้นผู้อํานวยการเจียวเจียวหอบหายใจถามว่า "เป็นอะไรหรือ?"เสียงแครกดังขึ้น แพลตฟอร์มหนึ่งลอยขึ้นมาจากตรงกลางเจ็ดยอดปราสาท ปรากฏอยู่ตรงหน้าเรา จากนั้นเราก็เห็นการ์ดสามใบลอยอยู่บนแพลตฟอร์มนั้น\ขั้นไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จูไดกล่าวว่า: “นี่คือ…” “การ์ดสามภูตมายา!” มันจูคุเอะตอบรับคำพูดของจูได หลังจากพูดจบทั้งสองก็พยายามเดินไปหยิบการ์ดสามภูตมายา\“การ์ดสามภูตมายาไม่ใช่ของพวกเธอ” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากอากาศเข้ามาในหูของเรา เมื่อเงยหน้ามอง เราเห็นเครื่องบินปรากฏอยู่ด้านบน และตู้น้ำท้ายเครื่องบินเปิดออก กล่องบรรทุกหนึ่งตกลงมา ‘ปัง' กล่องตกลงพื้น ทำให้เกิดฝุ่นลอยขึ้น ฝุ่นนั้นบดบังสายตาของเรา\หลังจากฝุ่นจาง เราเห็นหุ่นยนต์ที่คล้ายแมงมุมสี่ขา มีถังอาหารตรงกลางหุ่นยนต์ และมีคนอยู่ข้างใน ผู้อำนวยการคาโอโจชิมะชี้ไปที่หุ่นยนต์แล้วพูดว่า: “หุ่นยนต์ตัวนั้นคือ…” “ผู้อำนวยการคาโอโจชิมะ คุณลืมเสียงของฉันหรือ?” ผู้อำนวยการคาโอโจชิมะตกใจ: “คุณ... คุณคือประธานอิกิมารุ!”\ฮาโตโดโกะแสร้งทำเป็นสงสัย: ทำไมไม่ให้คุณล่ะ พูดพลางก้าวไปหยิบการ์ดสามภูตมายา แต่ประธานอิกิมารุเตรียมรับมือแล้ว ในพริบตาเขาได้การ์ดสองใบของภูตมาแล้ว ฮาโตโดโกะจับได้การ์ดใบเดียวของจักรพายุ\เมื่ออิกิมารุเห็นว่าการ์ดใบหนึ่งถูกฮาโตโดโกะเอาไป เขารู้สึกโกรธมาก ตอนนั้น คาโอโจชิมะนิ่งไม่ได้ จึงถามว่า: “ประธาน เรื่องนี้เกิดขึ้นยังไง ทำไมประตูถึงเปิดเองได้?”\อิกิมารุสงบอารมณ์โกรธที่ฮาโตโดโกะเอาการ์ดหนึ่งไปแล้ว แล้วหัวเราะพูดว่า: “ตั้งแต่แรกนี่ก็เป็นบทละครแบบนี้ เพื่อที่จะให้สามภูตมายาฟื้นคืนชีพ เราจำเป็นต้องใช้พลังงาน โรงเรียนแห่งนี้ก็ถูกสร้างขึ้นเพื่อสามภูตมายา เพื่อให้ได้พลังนั้น เราต้องการจิตวิญญาณของนักสู้จึงสร้างโรงเรียนสำหรับการฟื้นคืนของสามภูตมายา ตอนนี้ที่นี่ฉันจะทำให้สามภูตมายาฟื้นคืนชีพ! ถึงแม้การ์ดใบหนึ่งถูกเอาไป แต่พลังของการ์ดสองใบ จะทำให้ฉันเอาการ์ดใบที่หายไปกลับคืน เพื่อให้ฉันมีชีวิตนิรันดร์และครอบครองโลก”\“รอสักครู่ นั่นหมายความว่าเราตั้งแต่แรกก็เป็นเพียงตัวหมากของคุณ?” เสียงอาซูกะอารมณ์เสียพูด\ไคซาร์กล่าวว่า: “ฉันจะไม่ให้คุณชนะ ฉันจะเป็นคู่ต่อสู้ของคุณ” มันจูคุเอะ: “ฉันจะเป็นคู่ต่อสู้ของคุณ ด้วยฟ้าผ่าเจ็ดชั้นที่แสนวิบวับ”\อาซูกะเงียบมองฮาโตโดโกะ หวังว่าฮาโตโดโกะจะยอมรับการต่อสู้ครั้งนี้คางามารุมองฝูงชนที่กำลังเถียงกันไม่หยุดและพูดว่า: “คู่ต่อสู้ของฉันคือ คุราซาวะ โกโด เพราะเขาได้ชิงปีศาจมายาของฉันไป ฉันจะต่อสู้กับเขาในการดวลที่เดิมพันด้วยปีศาจมายาของฉัน”
โกโดโบกมือ: “คางามารุ การดวลครั้งนี้คู่ต่อสู้ไม่ใช่ฉันนะ เป็นยูคิโระ จูได ตั้งแต่แรกเธอก็เตรียมให้จูไดเป็นคู่ต่อสู้ของเธออยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”
คางามารุ: “เอาล่ะ ก็ได้ ยูคิโระ จูได เริ่มดวลกันเลย”
โกโด: เดี๋ยวก่อน จูได การ์ดสองใบนี้ให้เธอ จะทำให้โอกาสชนะของเธอมากขึ้น จำไว้ว่าการรวมตัวของสามปีศาจมายานั้นสำหรับคางามารุคือความพ่ายแพ้
จูไดมองการ์ดสองใบที่โกโดให้ หนึ่งใบคือ ราอิงโกะโอ หนึ่งใบคือ ซูเปอร์ฟิวชัน
