ฉันนอนอยู่บนเตียง ดิ้นรนอยู่ข้างใน "ฉันอยากรู้จักดอกไม้นั้น!""ฉันอยากไปกองทัพ!"และฉันก็ค่อย ๆ หลับไป...... ห้าปีต่อมา ฉันอายุ 18 และฉันเลิกเรียนเพราะกองทัพกําลังเกณฑ์ทหาร"แม่ เมื่อไม่กี่วันก่อนแม่บอกว่ากองทัพกําลังเกณฑ์ทหาร เมื่อไหร่แม่จะมาที่นี่เพื่อรับสมัครทหาร?""อืม...""พรุ่งนี้" แม่ตอบอย่างเหม่อลอยฉันเดินเข้าไปในสนาม มองขึ้นไปบนท้องฟ้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย"ฉันมาแล้ว กองทัพ"แล้วขณะเดินไปตามทางชนบท ฉันบังเอิญเจอฮูจื่อ "เฮ้?"ฮูจื่อจะรับสมัครพรุ่งนี้พร้อมหรือยัง? "เฮ้ หมิงเกอ แม่ฉันไม่ยอมให้ฉันไปเลยแม่บอกว่าฉันควรตั้งใจเรียนและไม่ให้เข้ากองทัพ บอกว่าฉันขี้อายและน่าสมเพชเกินไปหมิงเกอ ฉันอ่อนแอเหรอ?"ฮูจื่อ นายนี่น่าสมเพชจริง ๆ"ฉันหัวเราะแล้ว"โอ้~ อ้อ แล้วหมิงเกอ จางเสี่ยวเฟยจะเข้ากองทัพ"จริงเหรอ?ฉันมีเพื่อนร่วมทางอยู่""หูจื่อ ลาก่อน!"หมิงเกอ ไปกันเถอะ?"อืม!บาย!" ฉันผิวปากแล้วเดินต่อไป... ในพริบตา วันพรุ่งนี้ก็มาถึง และฝนก็เริ่มตกข้างนอกฉันเดินไปที่หน้าต่างแล้วถอนหายใจ "อากาศดีจัง..." เฉินหมิง!เฉินหมิง!กรุณามารวมตัวกันกลางหมู่บ้านภายใน 3 นาที!"แม่!แม่!ผู้ใหญ่บ้านเรียกฉันผ่านลําโพง!ฉันจะไปแล้ว!"ฉันรีบวิ่งออกไปข้างนอก"เฮ้!นารุโกะ!เอ่อ...ฉันรีบวิ่งไปกลางหมู่บ้านไม่นานฉันก็มาถึงและเห็นรถบรรทุกสีเขียวคันหนึ่ง และผู้ใหญ่บ้านกําลังคุยกับทหารกองทัพปลดปล่อยประชาชนตอนนั้น ผู้ใหญ่บ้านเห็นฉัน เขาตะโกนว่า "นารุโกะ!มานี่ มานี่ มานี่ เจอหัวหน้า"ฉันรีบวิ่งไปทําความเคารพหัวหน้าสวัสดีหัวหน้า!"เฮ้ หนุ่มคนนี้ดูมีพลัง ดีมาก!งั้นหัวหน้าหมู่บ้าน อย่าเรียกใคร!""
จางเสี่ยวเฟย!หลี่เฉียง!ซุนเฉียน!……กรุณารวมตัวกันที่กลางหมู่บ้านภายในสามนาที!หัวหน้าหมู่บ้านตะโกนอีกครั้ง"หัวหน้า ขอบคุณสําหรับความทุ่มเทกรุณารออีกสักครู่"เอ่อ เฉินหมิง เตรียมท่าทางทหารก่อน"ครับ!" ไม่นานเสี่ยวเฟยและคนอื่น ๆ ก็มาถึง และพวกเขาก็เข้าประจําตําแหน่งเมื่อฉันเห็นเสี่ยวเฟย เขายกคิ้วขึ้นฉันร้องออกมาว่า "ชิ~""เอาล่ะ งั้นผู้ใหญ่บ้านมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมกองทัพใช่ไหม?""ใช่ หัวหน้า เท่านี้ก่อน"เอาล่ะ ทหาร!ยินดีต้อนรับ!ในตอนนั้น เสียงปรบมือดังขึ้นการเข้าร่วมกองทัพเป็นทางเลือกที่ดี ตามสุภาษิตที่ว่าไว้ รับใช้สองปีและศึกษาคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เพราะพวกเธอเลือกเป็นทหาร ฉันหวังว่าพวกเธอจะเป็นทหารที่ดี ทําได้ไหม?!"ใช่!“พูดเสียงดังหน่อย!" "ได้!!" "ตอนนี้แจกชุดทหารก่อนนะ." \พอแจกชุดทหารเสร็จแล้ว ผู้ใหญ่บ้านก็พูดต่อว่า "ตอนนี้พวกคุณกลับไปใส่ชุดทหาร จัดสัมภาระให้เรียบร้อย บอกลาพ่อแม่ แล้วมาที่บ้านรับรองของผู้ใหญ่บ้าน." \จากนั้นพวกเราก็กลับบ้านไปเตรียมสัมภาระของตัวเอง. \"มิงจื๋อ พอเธอไปถึงหน่วยทหารแล้ว โทรหาที่บ้านบอกข่าวด้วยนะ มิงจื๋อ เธอบอกว่าม่าม้าอยู่คนเดียวที่นี่น่าเบื่อใช่ไหม ต้องคิดถึงม่าม้าบ้างนะ. \แม่ ก็ได้ ฉันไปแล้ว พอไปถึงหน่วยทหาร พี่จะโทร. แม่ ลาก่อน!" "มิงจื๋อ! ดูแลตัวเองด้วย!" "อืม! แม่! กลับบ้านเถอะ! ไม่ต้องส่ง!" พวกเรากลับมองสภาพแม่แล้วยังอดใจไม่อยากไปไม่ได้ แต่ฉันก็กลับมุ่งมั่น เดินต่อไป… \"ผู้ใหญ่บ้าน ครบทุกคนแล้ว เราไปก่อนนะ." หลังจากนั้น พวกเรากราบลาผู้ใหญ่บ้าน แล้วขึ้นรถ ไปยังที่ตั้งหน่วยทหาร... \"แนวทางทหาร" ก็ได้เปิดฉากขึ้นที่นี่!
