บทที่ 3: จุดเริ่มต้นของเกมมรณะ (ตอนท้าย)\ผู้เล่นจำนวน 336 คนได้…ถ้าสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง ผู้เล่นเหล่านี้ทั้งหมดก็สมองถูกทำลายไปแล้ว นั่นก็คือตาย…\“ตอนนี้ทุกคนไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับร่างกายในโลกจริง ส่วนใหญ่ของผู้เสียชีวิตที่ถูกบังคับถอด VrCD กำลังถูกรายงานซ้ำ ๆ ผ่านทีวี วิทยุ และสื่อออนไลน์ ดังนั้นความเสี่ยงที่จะถูกบังคับถอด VrCD บนหัวของทุกน่าจะต่ำลงมากแล้ว จากนี้ไป ร่างกายของทุกคนจะสวม VrCD อยู่ และในช่วงเวลาบัฟเฟอร์การตัดสัญญาณ จะถูกย้ายไปยังโรงพยาบาลหรือสถานที่อื่นเพื่อดูแลอย่างระมัดระวัง ทุกคนเพียงแค่จดจ่อกับการพิชิตเกมก็พอแล้ว”\ไอ้คนนี้—พูดอะไรของเขา ในสถานการณ์แบบนี้ ยังบอกให้เราจดจ่อกับการพิชิตเกมอีก\“นี่มันไม่เรียกเกมแล้ว!”\เหมือนจะได้ยินเสียงตะโกนของเชียน GM มองไปที่แหล่งเสียงสักครู่ แล้วจึงพูดต่อด้วยน้ำเสียงแบบเดิมอย่างเรียบๆ ว่า: “อีกเรื่องที่อยากให้ทุกคนให้ความสำคัญ สำหรับทุกคนแล้ว เกมโลกเสมือนออนไลน์นี้ไม่ได้เป็นแค่เกมอีกต่อไป แต่เป็นโลกแห่งความจริงอีกโลก จากนี้ไป ระบบรีซัมชีวิตในเกมจะถูกยกเลิกทั้งหมด ดังนั้นเมื่อ HP ของผู้เล่นเป็นศูนย์ ตัวละครของทุกคนจะหายไปตลอดกาล และ…”\หยุดเล็กน้อยอีกครั้ง แต่สิ่งที่เขาพูดต่อไปนั้นสามารถคาดเดาได้เลย\“สมองจะถูกทำลายโดย VrCD ด้วย!”\HitPoint เส้นสีเขียวที่ลอยขึ้นบนมุมซ้ายบนของจอผู้เล่น เป็นค่า HP ที่ชี้ชะตาชีวิตของผู้เล่น เมื่อมันลดลงเหลือศูนย์ ก็จะตายจริงๆ\นี่แน่ละ มันคือเกม เป็นเกมที่เกี่ยวกับชีวิตและความตาย นั่นคือเกมมรณะ!\เรื่องความตาย ในช่วง 7 เดือนของการทดสอบเบต้าและการทดสอบปิด เชียนก็เห็นจนชิน ทุกครั้งที่ตายจะมีเสียงแปลก ๆ และข้อความแจ้งเตือนระบบ ทำให้กลับไปที่ “จุดกำเนิดของวีรบุรุษ” เพื่อฟื้นชีวิต จากนั้นก็เข้าต่อสู้ใหม่ RPG เป็นเกมแบบนี้ คือเกมที่ตายแล้วค่อยรับประสบการณ์ เงิน และไอเทมเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเอง แต่ตอนนี้กลับบอกว่าจะไม่สามารถฟื้นชีวิตได้ ตัวละครที่ตายก็จะเสียชีวิตจริง! เจอสถานการณ์แบบนี้ จะให้สงบใจแล้วจดจ่อกับการพิชิตเกมได้ยังไง?”\เหมือนกับว่ามีพลังอ่านใจ สามารถมองทะลุจิตใจของคนอื่นได้ เขาพูดต่อไปว่า:“วิธีที่จะกลับไปยังโลกเดิมของทุกคน ก็คือสิ่งที่ฉันพูดตั้งแต่แรก นั่นคือ การปราบบอสสุดท้ายของเกม ตอนนั้นผู้เล่นทั้งหมดที่รอดชีวิตในเกม ฉันรับประกันได้ว่าจะสามารถกลับไปยังโลกเดิมได้อย่างปลอดภัย.”\เข้าใจแล้ว! ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วจริงๆ! ประโยคที่ว่า “ปราบบอส” หมายความว่า อยากให้พวกเราผ่านเกมนี้ให้จบ! เกม EegyWeapon World ประกอบด้วยทั้งหมด 99 ดินแดน แต่ละดินแดนจะมีบอสผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุด เมื่อเอาชนะมันได้ก็สามารถไปยังดินแดนต่อไปได้ จนกระทั่งไปถึงดินแดนใหญ่ที่สุดในเกม ดินแดนที่ 99 และเอาชนะบอสสุดท้ายที่ปกป้องที่นั่น เกมก็ถือว่าผ่าน\ถ้าเทียบกับจำนวนผู้เล่นออนไลน์มากที่สุดเกือบหนึ่งหมื่นห้าพันคน จำนวนคนเหล่านี้ต้องใช้เวลาเท่าไหร่ในการผ่านเกม? ไม่ต้องพูดถึงช่วงทดสอบปิดเลย แค่จำนวนผู้เล่นสูงสุด ที่มีผู้เล่น 2000 คนเข้าร่วมในการทดสอบภายในสี่เดือนก็สามารถทำเกมจนถึง “เบตาบัม” ดินแดนที่ 8 ตอนนั้นจำนวนครั้งที่ผู้เล่นแต่ละคนตายเป็นสิ่งที่สามารถเห็นได้ รวมกับการตั้งค่าปัจจุบันที่เมื่อเสียชีวิตจะเสียชีวิตจริง ต้องใช้เวลาเท่าไหร่ในการ攻略ทุกดินแดน?\สถานที่เกิดความเงียบสงัดสนิท จากนั้นก็ถูกเสียงโห่ร้องที่เพิ่มขึ้นทลายความเงียบทั้งหมด “หยุดพูดคนเดียวได้แล้ว” “คราวนี้พวกคุณทำเกินไปแล้ว” “คุณจะเสียเวลาเราไปเท่าไหร่กันแน่”……ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังคิดว่านี่เป็นเพียง “การแสดงเพิ่มเติม” ที่ผู้ให้บริการเตรียมไว้สำหรับการเปิดเกมเท่านั้น แต่ไม่ใช่ว่าเป็น “วิกฤติจริง” ที่ผู้เล่นต้องเผชิญ เพราะสิ่งที่เขาพูดนั้นมันยากที่จะเชื่อ ไม่สามารถรู้สึกถึงความจริงได้เลย\เสียงที่ไม่แสดงอารมณ์ยังคงดังมาจากท้องฟ้า:“งั้น…สุดท้าย ขอให้ทุกคนเห็นหลักฐานสำหรับคุณว่า ที่นี่ได้กลายเป็น ‘โลกจริง' ของคุณแล้ว เขายกนิ้วชี้และนิ้วกลางขึ้นแล้ว挥จากบนลงล่าง นั่นคือวิธีเรียกเมนูคำสั่ง จากนั้นก็เหมือนกำลังชี้อะไรบางอย่าง เมนูจะปรากฏให้ผู้เล่นอื่นเห็นก็ต่อเมื่อเปิดโหมดมองเห็นเท่านั้น จึงบอกว่าเหมือนกำลังชี้อะไรบางอย่าง?\หมอเหวินจวินวางมืออย่างช้าๆ และพูดต่อ:“ฉันเพิ่งเตรียมของขวัญให้ทุกคน กรุณาตรวจสอบด้วยนะ.”\“ของขวัญ?” ทุกคนเปิดเมนูเกมโดยไม่รู้ตัว ผู้เล่นทั้งหมดก็เช่นกันเมื่อเปลี่ยนไปที่คลังของ ก็มีไอเท็มใหม่จริง ๆไอเท็มนั้นไม่ใช่กล่องของขวัญหรูจากงานเบต้าสาธารณะไอเท็มนั้นชื่อว่า "กระจกมือจริง" ไอเท็มที่อาสะไม่เคยเห็นมาก่อน"นี่มันอะไร?"เฉียนพึมพําขณะเลือกตัวเลือก "การทําให้ไอเท็มปรากฏขึ้น"ด้วยแสงและเสียงเอฟเฟกต์ของระบบ กระจกรูปวงรีเล็ก ๆ ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศทันทีเฉียนจับกระจกเล็ก ๆ นั้นได้ แต่ไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับมันเมื่อมองเข้าไปในกระจก สิ่งที่สะท้อนออกมาชัดเจนคือตัวละครในเกมที่เฉียนสร้างขึ้นอย่างพิถีพิถัน ใบหน้าของนักผจญภัยผู้มุ่งมั่นและกล้าหาญกระจกบานนี้ดูเหมือนกระจกในโลกจริง ไม่มีอะไรพิเศษเลย ขณะที่เฉียนกําลังรอให้ผู้กํากับอธิบายสถานการณ์ แสงสีน้ําเงินขาวจากใต้เท้าของเธอก็โอบล้อมผู้เล่นทุกคนในลาน และสายตาของเฉียนก็กลายเป็นสีขาวทันทีหลังจากไม่กี่วินาที แสงก็จางหายไปเฉียนมองไปรอบ ๆ ทิวทัศน์ ทิวทัศน์ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมาก—เหมือนเดิม แต่มีความรู้สึกไม่ลงรอยกัน"ไม่ใช่เหรอ..."เทเลพอร์ต?!"เฉียน คุณโอเคไหม?""เสียงของเซี่ยดังมาจากข้างหลัง"เฉียนหันกลับมาตอบว่า "ใช่ ดูเหมือนไม่มีอะไรร้ายแรง"แต่คนที่ปรากฏต่อหน้าเธอไม่ใช่ซียาตัวจริง ตรงหน้าเธอคือชายคนหนึ่ง ผมยาวสีดําเรียบลื่น ใสและสวยงามเหมือนทะเลสาบ จมูกเล็กตรง ปากสีชมพูบางด้านล่าง พร้อมใบหน้ารูปวงรีที่เข้ากับลักษณะใบหน้าของเธออย่างสมบูรณ์แบบรูปร่างเล็กเพรียวของเธอยิ่งโดดเด่นด้วยชุดหนัง และเธออายุประมาณ 15 ปีชุดที่เธอสวมและเสียงบอกอาซ่าอย่างแน่นอนว่าเธอคือเซีย"เธอคือ...เซีย...?เกิดอะไรขึ้น?"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!เมื่อฉันรู้ว่ามันเป็นแบบนี้แล้วเธอคงกลับคืนสู่ตัวตนที่แท้จริงในความเป็นจริงเมื่อได้ยินเช่นนั้น อาสะมองกระจกในมือ ครั้งนี้ สิ่งที่สะท้อนในกระจกไม่ใช่ใบหน้าของตัวละครเกมผจญภัยที่กล้าหาญและเด็ดเดี่ยวอีกต่อไป แต่เป็นใบหน้าที่เขารู้จักดีในความเป็นจริงของตัวเอง: ผมดําเรียบง่าย ๆ รูปหน้าธรรมดา ไม่มีลักษณะเด่น และแม้ว่ารูปลักษณ์จะโดดเด่นบ้าง แต่ก็ไม่อาจเรียกได้ว่าหล่อมากนัก
มองไปรอบ ๆ อีกครั้ง เขาก็รู้ว่าคนที่มีรูปลักษณ์เหมือนผู้ชายหล่อและหญิงสาวสวยจากเกมผจญภัยแฟนตาซีเมื่อไม่นานมานี้ ล้วน "หายไป" หมดแล้วผู้เล่นที่เห็นในจัตุรัสต่างก็เปลี่ยนไปทั้งส่วนสูง รูปลักษณ์ และรูปร่าง และความแตกต่างของอัตราส่วนชายต่อหญิงเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ยิ่งน่าตกใจมากขึ้นผู้คนในจัตุรัสก็ประหลาดใจที่รูปลักษณ์และรูปร่างของพวกเขากลับมาเป็นร่างเดิม และจากนั้นเสียงวุ่นวายก็ดังขึ้นอีกครั้ง"เฉียน เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"”
“……ฉันเห็นในหนังสือว่านี่คือการสแกน!VrCD จะพันรอบศีรษะของเรา ดังนั้นสามารถใช้เทคโนโลยีนี้แปลงใบหน้าของเราได้"
" แต่มันสแกนแค่ใบหน้า เช่น ความสูงและรูปร่างร่างกาย? "ฉันคิดว่าครั้งแรกที่ฉันใส่ VrCD การวัดนั้นทําเพื่อจําลองการรับรู้ท้องถิ่นอย่างแม่นยําขณะเล่นเกมนี่คือโปรแกรมปรับประสาทสัมผัส ที่คุณสามารถควบคุมค่าพื้นฐานของการเคลื่อนไหวมือต่างๆ เพื่อสัมผัสส่วนต่างๆ ของร่างกายตัวเองได้"มันเหมือนกับการเก็บข้อมูลร่างกายที่แท้จริงของคุณดังนั้นจึงเป็นไปได้จริงที่จะแปลงรูปร่างร่างกายของผู้เล่นทุกคนให้เป็นรูปร่างจริงในโลกนี้"แต่..."จุดประสงค์ที่แท้จริงของการทําแบบนี้คืออะไร?"เฉียนไม่ได้พูดอะไร แค่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น รอฟังคําพูดถัดไปของผู้กํากับเสียงในจัตุรัสค่อยๆ เงียบลงเมื่อจัตุรัสกําลังจะเงียบลง เสียงสะท้อนของการรอคอยดังมาจากข้างบน: ฉันคิดว่าทุกคนตอนนี้เข้าใจแล้วว่าเกมนี้คือโลกแห่งความจริงสําหรับทุกคนฉันหวังว่าทุกคนจะเข้าใจเรื่องนี้ เอาล่ะ นั่นคือจบคําแนะนําของเกมโชคดีนะผู้เล่น"หลังจากพูด ร่างกายของเขาปล่อยแสงสีน้ําเงินขาว แล้วระเบิด กลายเป็นอนุภาคเรืองแสงเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่หายไปเขาทิ้งประโยคสุดท้ายที่จะทําให้หัวใจผู้เล่นทุกคนแตกสลาย โดยไม่อธิบายจุดประสงค์ของเขา และหายตัวไปจากสายตาทุกคน
สายตาว่างเปล่าของเขาจ้องไปที่ที่ GM หายไป แล้วก็...
กรีดร้อง ตะโกน ร้องไห้ คําสาป ต่อสู้ ตื่นตระหนก ล้มลง...จัตุรัสระเบิดขึ้นตั้งแต่เริ่มต้นในที่สุด ผู้เล่นก็ได้รับปฏิกิริยาที่โมเหวินจุนต้องการ\ถ้าสิ่งที่เขาพูดทั้งหมดเป็นความจริง ตอนนี้ฉันจะไม่สามารถกลับไปยังโลกความจริงได้ และไม่สามารถสื่อสารหรือพบปะกับคนที่ฉันรักหรือเพื่อนของฉันได้ ฉันคิดในใจพลางมองแถบเลือดที่มุมซ้ายบน ถ้าค่าของมันลดลงเหลือ 0 บางทีฉันอาจจะตายจริง ๆ และต้องรับโทษความตายจริง ๆ\ฉันพยายามจัดเรียงความคิดให้สงบลง แล้วค่อย ๆ พูดว่า "เซีย ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย มาที่นี่หน่อย" ฉันคว้าข้อมือเรียวของเซีย กวาดผู้คนที่คลั่งไคล้ไป แล้วเดินเร่งออกไปนอกพื้นที่สว่าง\ฉันเลือกสถานที่ที่ไม่เด่นมาก แล้วหยุดลง หมุนตัวมองสาวน้อยที่ดูเหมือนไม่มีสติอยู่ตรงหน้า ด้วยสีหน้าที่จริงจังที่สุดและเสียงจริงจังที่สุด ฉันเริ่มพูดว่า "เซีย ฟังให้ดี! ตอนนี้ฉันต้องออกจากเมืองนี้ทันทีเพื่อไปยังหมู่บ้านถัดไป และเธอต้องตามฉันไปด้วย" เซียยังคงดูเหมือนไม่มีสติ สองตาที่ว่างเปล่ามองฉัน\"ถ้าสิ่งที่เขาพูดทั้งหมดเป็นความจริง การที่จะอยู่รอดในโลกนี้ เราต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เกมออนไลน์ RPG คือสงครามแย่งทรัพยากรระหว่างผู้เล่น คนที่ได้เงิน ไอเทม และค่าประสบการณ์ที่จำกัดจากระบบมากที่สุดจะเก่งที่สุด ผู้เล่นที่คิดเหมือนเรา จะพยายามเลเวลอัพในพื้นที่นี้ต่อไป หากเป็นแบบนี้ทรัพยากรจะหมดในไม่ช้า สุดท้ายก็จะกลายเป็นการตามหาจุดสปาวมอนสเตอร์ของระบบอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นการทำให้หมู่บ้านถัดไปเป็นฐานทัพตอนนี้จึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด ฉันรู้เส้นทางลัดและจุดอันตรายไปหมู่บ้านถัดไปทั้งหมด และฉันสามารถรับประกันความปลอดภัยของเธอตามเลเวลปัจจุบันของเธอ"\เซียฟังฉันพูดจบโดยไม่ขยับ ตัวนิ่งไปไม่กี่วินาที ดวงตาเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง เงยหน้ามองฉันแล้วพูดว่า "ขอบคุณ...ฉัน... แต่ขอโทษนะ ฉันไม่สามารถตามเธอไปแบบนี้ได้ เพื่อนของฉันน่าจะล็อกอินเกมเหมือนฉัน และตอนนี้น่าจะอยู่ที่ลานกว้าง พวกเขาแม้ว่าปกติจะดูไม่น่าเชื่อถือ แต่ฉันไม่สามารถทิ้งพวกเขาไว้เฉย ๆ"\ฉันประทับใจในตัวสาวน้อยตรงหน้ามาก ตอนนี้ความอ่อนแอเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความแข็งแกร่งในใจของเธอ\"แต่ฉันกลัวว่า...\"\"ฉันเข้าใจ ไม่เป็นไร ไม่มีปัญหา เราก็สามารถอยู่รอดด้วยกำลังของเราเองได้"\ความเข้าใจของเซีย ทำให้ความต่อสู้ภายในใจของฉันรุนแรงขึ้นอีกเด็กสาวคนนี้รู้ว่าเซียนจะยากที่จะรับภาระที่ยิ่งใหญ่ ถ้าไม่สามารถปกป้องเพื่อนร่วมทีมจนต้องเสียสละชีวิต ความรับผิดชอบนั้นหนักหนาสาหัส ขณะที่กำหมัดไว้ เซียนพยายามบังคับตัวเองให้ออกเสียงคำพูดหนึ่ง:“จริงๆ…ไม่เป็นไรเหรอ? ฉันยังมีหลายอย่างที่ยังไม่ได้สอนคุณเลย…”\พยายามยิ้มให้เหมือนไม่เป็นไร และทำท่าส่งกำลังใจ:“ไม่เป็นไรหรอกนะ อย่ามองข้ามเพื่อนฉันเด็ดขาดเลยนะ คนหนึ่งเป็นผู้เล่นทดสอบอยู่ด้วย! ดังนั้นไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับพวกเราเลยนะ บางทีอาจจะเป็นแค่เรื่องตลก หรืออีกไม่นานผู้คนจากโลกข้างนอกก็อาจจะมาช่วยพวกเราออกไปได้แล้ว เอาล่ะ คุณรีบไปที่หมู่บ้านถัดไปเถอะ!”\เงียบไปนาน เซียนสุดท้ายก็พ่นออกมาด้วยการตัดสินใจที่เจ็บปวด:“งั้นเหรอ…งั้น…เรามาแยกกันที่นี่เลยแล้วกัน! ถ้ามีอะไรที่ต้องการ อย่าฝืน ส่งข้อความมาหาฉันนะ!”\ก้มหน้าและหันตัวก้าวเดินด้วยฝีเท้าที่หนักไปทางทิศตะวันออก ไม่กี่ก้าวก็มีเสียงเซียเรียกเซียนไว้\หันกลับไปมองเงาด้านหลัง เห็นเซียยิ้มให้เขาและพูดว่า:“เซียน…อย่าลืมนะ! ครั้งหน้าที่คุณว่างต้องพาฉันไปด้วยนะ!”\ความรู้สึกขมขื่นท่วมท้นออกมา เซียนยิ้มขม ใช้น้ำเสียงแหบแห้งที่ควบคุมไม่ได้ตอบ:“ได้เลย! ถ้าวันนั้นคุณยังต้องการฉัน…”\ระงับความรู้สึกซับซ้อนในใจ แบกรับพันธะ และพยายามอย่างเต็มที่ วิ่งไปทางทิศตะวันออก สู่การต่อสู้ที่ไร้สิ้นสุดในอนาคต
(ป.ล.:อู้มานานเลย…ก็ได้! ฉันไม่มีสิทธิ์พูดเรื่องนี้เลยล่ะ สองเดือนแล้วที่ไม่ได้กลับมา ดูเหมือนว่าคนที่แอบเงียบในฟอรัมเยอะขึ้น และก็มีคนใหม่ด้วย เอา角色สองตัวเลย! เป็นผู้ชายชื่อนี่ยากที่สุด ขอเป็นชื่อสไตล์ตะวันตก ไม่มีนามสกุลก็ได้)
