[เรื่องราวความรู้สึก] รักคุณเป็นความผิด (แชร์)

หายไปนาน สองบทติดต่อกัน ตอนที่ 2\ตอนแรก (เสี่ยวหมิง, หลัวหลัว)\ (เสียงเต็มไปด้วยความอ่อนโยน) “โรวู่ คือฉัน (หยุด 2 วินาที) เธอสบายดีไหม?”\ (เสียงอีกฝั่งเย็นชา แข็งทื่อ) “สบายดี”\ “ฉันพยายามแล้ว แต่ทำไม่ได้ ฉันใช้เวลาหนึ่งปีในการลืม,\ (เสียงเริ่มควบคุมไม่ได้) ใช้งานหนักจนเหนื่อย ใช้บุหรี่หลอกตัวเอง ใช้แอลกอฮอล์ทำให้ตัวเองชา,\ (น้ำเสียงหนักขึ้น รู้สึกเจ็บปวดลึกล้ำในใจ) แม้แต่จะคิดใช้ความตายคุกคามตัวเอง ฉันได้ลองทุกวิธี,\ (ความโกรธแต่ก็ทำอะไรไม่ได้) แต่เธอก็ยังฝังแน่นในใจฉัน\ (เสียงนุ่มลงทันที) โรวู่ ให้ฉันรักเธออีกครั้งนะ”\ (เสียงแสดงถึงความห่วงใยเจ็บปวด นุ่มกว่าก่อนแต่จงใจไม่แสดงออก) “ชิ่ว ฉันมีคนรักแล้วนะ อย่าทำเรื่องโง่ๆ อีกเลย เลิกเถอะ”\ (ขณะนี้มีเสียงคนรักของเธอดังขึ้น) “โรวู่ เห็นถุงเท้าของฉันไหม”\ (เธอรีบแต่ก็เป็นห่วงเขา) “ก็แค่นี้ นัดเวลาอีกที บ๊ายบาย” (วางสายอย่างรีบเร่ง เสียงโทรศัพท์ว่างดังตู๊ดๆ)\ ตอนที่สอง\ การพบกันครั้งสุดท้าย สถานที่ในร้านกาแฟ\ “โรวู่ ยังจำร้านกาแฟที่เราพบกันครั้งแรกได้นะ”\ “ชิ่ว นายโง่มากจริงๆ เราเคยรักกันมาก่อน นั่นคือวันที่มีความสุขและร่าเริง แต่ความรักนี่แหละเป็นสิ่งที่ทั้งซื่อตรงที่สุดและไม่แน่นอนที่สุดในโลก (น้ำเสียงเริ่มเศร้า) เวลาผ่านไป ความรักจางลง คนที่เคยรักกันก็แยกทาง หากพรหมลิขิตหมดไปและยังพยายามยึดติด สิ่งที่เคยสวยงามก็จะกลายเป็นพันธนาการ กลายเป็นกรงที่เราติดอยู่ทั้งคู่ ฉันจะหายใจไม่ออก นายยอมเห็นฉันไม่อิสระเหรอ?\ (โปรดกักเก็บความรู้สึก น้ำตาเริ่มพราก พรากลงมาได้ทุกเมื่อ น้ำเสียงเกือบสะอื้น) “ฉันเข้าใจแล้ว งั้นดูแลตัวเองด้วยนะ ข้อตึกรู้สึกเจ็บอย่ากินยาแก้ปวดบ่อยๆ ให้เขานวดให้หน่อย,(สุดท้ายก็ร้องไห้ ออกเสียงสะอื้น) กินอาหารให้มากหน่อย เธอผอมเกินไป นอกนั้นไม่มีอะไร แค่เป็นห่วงร่างกายเธอ เขารังแกเธอ บอกฉันด้วยนะ”\ (โรวู่ตอนนี้ก็เศร้าเช่นกัน น้ำเสียงสะอื้น) “นายก็เหมือนกัน ดูแลตัวเองดีๆ อยากเห็นคนที่เคยรักไม่เป็นอะไร เข้าใจไหม?””\ (เสียงของฤดูใบไม้ร่วงเป็นแบบนั้น, อยู่ในความโศกเศร้า, อยากหยุดแต่ก็หยุดไม่ได้)“สุดท้าย, ขอฉันจูบเธอสักครั้งได้ไหม”\ “อืม”(เสียงของโรมุ่งก็เศร้าแต่สวยงาม)\ “ลาก่อน”(ฤดูใบไม้ร่วงร้องไห้ออกไป)\ บทสนทนา: ก่อนความรักและความเกลียดหายไป\ ใช้มือทำให้ใบหน้าของเธออบอุ่น\ เพื่อพิสูจน์ว่าฉันรักเธอจริง\ บทที่สาม\ (ฤดูใบไม้ร่วงได้ผ่าข้อมือแล้ว, นั่งแช่ตัวในอ่างน้ำอุ่น, บาดแผลในน้ำอุ่นไม่เจ็บ, เลือดไหลไม่หยุด, รู้สึกอ่อนแรง)“โรมุ่ง, อย่ากดสาย นี่คือโทรศัพท์ครั้งสุดท้ายของฉัน”\ “เขาดีกับเธอไหม”\ “ทำไมถามแบบนี้”\ “ฉันจะไปแล้ว”\ “ไปไหน”\ “ฉันไม่รู้, ที่นั่นฉันก็ไม่คุ้นเคย”\ “โรมุ่ง, จำได้ไหมมีคนเคยบอกว่าเส้นเลือดที่ไปหัวใจอยู่ที่นิ้วนาง, เธอรู้ไหมว่าฉันอยากในชีวิตนี้, ทุ่มทุกสิ่งเพื่อรัดนิ้วนางของเธอให้แน่น”\ “ฤดูใบไม้ร่วง, เธอเป็นคนดี เป็นคนรักที่ดี และเป็นผู้ชายที่ดี, แต่ก็ไม่มีทางแก้, สวรรค์ชอบเล่นตลก, เมื่อต้องจากเธอ, ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุดของความสุข, บางที, ฉันก็ใส่ใจความรู้สึกตัวเองมากเกินไป”\ “โรมุ่ง, จำได้ไหมตอนเธอมีไข้สูงไม่ลด, ฉันพาเธอไปโรงพยาบาล, จะไม่มีวันลืมที่เธอพิงไหล่ฉัน, น้ำตาไหลพรากพูดอย่างเศร้าว่า, ชีวิตนี้ฉันต้องอยู่กับเธอ”\ “จะลืมได้ไงล่ะ ยังจำได้ที่ฉันกลัวตายแบบนั้น, เธอจูบเช็ดน้ำตาฉัน, ปลอบผมฉันแล้วพูดว่า ถ้าฉันตาย, เธอก็ไม่อยากอยู่แล้ว, แล้วเราออกความเห็นเรื่องวิธีตาย, สุดท้าย, เธอยังโง่พูดว่าจะผ่าข้อมือ”\ “โรมุ่ง, ขอโทษจริงๆ, บางเรื่องฉันทำไปแล้วแต่ไม่เสียใจ, บางคำสัญญาก็ต้องรอชาติหน้ามาเติมเต็ม”\ (โรมุ่งฟังแล้วรู้ว่าเสียงฤดูใบไม้ร่วงอ่อนแรง)“ฤดูใบไม้ร่วง, เธอเป็นอะไรหรือ, ไม่เป็นไรใช่ไหม”\ (ฤดูใบไม้ร่วงแสดงอ่อนโยนแต่ดื้อ, ฟังเสียงโรมุ่งไม่ค่อยชัด)“ชีวิตนี้, ลิขิตฟ้ากำหนด, ฉันรักอย่างทรมาน, ขอให้ชาติหน้า, ฉันจะเป็นกวีที่อิสระ”\ (โรมุ่งตกใจทันที, เสียงกลายเป็นกังวลทันที)“ฤดูใบไม้ร่วง, อย่าขู่ฉัน, เธอคงไม่ทำเรื่องโง่ๆ จริงใช่ไหม”\ (ฤดูใบไม้ร่วงตอนนี้เกือบหมดแรงจิตใจ, พูดโดยสัญชาตญาณ)“โรมุ่ง, สัญญากับฉันเถอะ, ชาติหน้า, อย่าเปลี่ยนชื่อ, แบบนั้นฉันจะหาง่ายขึ้น”\ (จิ่วร้องไห้อย่างสุดหัวใจ เสียใจจนแทบขาดใจ)“เธอโง่ขนาดนี้ได้ยังไง เธอโง่ขนาดนี้ได้ยังไง”\ (ชิวใช้แรงสุดท้าย)“อย่าร้องไห้ คนที่ฉันรักที่สุด”\ (เสียงร้องไห้ของจิ่วค่อยๆ ห่างออกไป)\ เสียงบรรยายสุดท้าย\ (ชิวเล่าเรื่องเอง เสียงสงบและมั่นคง)ฉันพบว่าตัวเองกลายเป็นเบา ลอยออกจากพื้น ล่องลอยอยู่ในอากาศ ฉันบินไปที่หน้าต่างของเธอ เธออยู่ที่นั่น เธอยังคงยิ้มให้ฉัน ใบหน้าที่ยิ้มของเธอยังคงสดใสและสวยงาม ฉันโบกมือ แต่เธอไม่ทันสังเกต\ ฉันก้าวขึ้นสะพานนาฮอ บรรจงถือชามน้ำซุปของเหม็งปอ ในขณะที่กำลังลืมความรักในชีวิตที่ผ่านมา ฉันก็พูดในใจเงียบๆ: จิ่ว ขอให้เธอใช้ชีวิตอย่างดี ในมิติและเวลานี้ ฉันจะคอยอวยพรให้เธอ\(ราตรีสวัสดิ์)