ฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมคุณถึงทำกับฉันแบบนี้? ในฐานะพ่อ คุณทำหน้าที่ของคุณครบถ้วนหรือยัง?
คุณคือพ่อของฉัน คุณก็ไม่ได้เก่งอะไรอยู่แล้ว คุณแทบรอไม่ไหวให้ฉันเข้าเรียนมหาวิทยาลัยตอนอายุ 1 ขวบ คุณเอาฉันไปเปรียบเทียบกับลูกคนอื่นทุกวัน มักจะพูดว่าเขาขยันยังไง ฉันขี้เกียจยังไง เห็นฉันเขียนคำตอบการบ้านวิชาการเมืองน้อยก็สั่งสอนฉันสารพัด บอกว่าฉันแบบนี้จะสอบไม่ผ่าน แต่ฉันสอบปลายภาคได้ 97 คะแนนเต็ม 100 กระดาษข้อสอบการเมืองปลายภาคมาจากลมแรงเหรอ? การสอบปลายภาคดีกว่าครั้งก่อนมาก คุณกลับพูดว่าฉันเรียนแบบนี้ไม่มีอนาคต ไม่ว่าฉันจะเป็นยังไงคุณก็ไม่พอใจ คุณทำตัวกับฉันยังไง? วันเกิดยังไม่เคยจัดให้สักครั้ง มีแต่พูดถึงความผิดของฉันเอง! ตัวคุณยังสอบเข้าโรงเรียนมัธยมไม่ได้ ทำไมทุกวันต้องดูถูกฉัน? ฉันทนไม่ไหวแล้ว ไม่ว่าฉันทำอะไรในบ้านหลังนี้ก็ถือว่าไม่ทำงานดี! พ่อกับย่าของฉันไม่เคยเข้าใจฉัน รู้แต่ตำหนิฉัน! อยู่ในบ้านนี้ทุกวันต้องทะเลาะกันทุกวัน ออกไปนอกบ้านกลับมาก็ถูกดุด่าว่าร้าย ครอบครัวนี้เป็นคนธรรมดาจริงๆ! ป้าของฉันหลายคนยังดีกว่าคุณ คุณกลับเอาเงินที่ญาติให้ฉันไป!
ตอบกลับ (19)
อย่าไปฟังชั้น 2 พูดมั่ว ตอนนี้ดาวพุธยุ่งกว่าบนโลกมาก ถ้าเจ้าของกระทู้ไม่ว่าอะไร ลองไปเดินเล่นที่ดาวอังคารกับฉันก็ได้นะ
ดาวอังคารร้อนมาก แต่ดาวพุธของเรากลับเย็นสบาย ←_← เออว่าแต่เรายังสามารถไปเที่ยวเนบิวลา M78 ระยะทางหนึ่งปีแสงได้นะ และยังสามารถไปประเทศแสงของดาวเอคโตะได้อีก ←_←
เห็นด้วยกับชั้นสาม! เมื่อคุณก้าวเข้าสู่สังคม และต้องเผชิญกับคำด่าที่ไม่มีเหตุผลจากผู้บริหารระดับสูง แล้วคุณจำเป็นต้องกล้ำกลืนและเอาตัวรอดเพื่อรักษางานนั้น คุณจะพบว่าพ่อแม่ของคุณดีต่อคุณมากเพียงใด
โตขึ้นคุณจะเข้าใจความตั้งใจของพ่อ จำไว้! พ่อไม่ได้ดีกับทุกคนในโลก แต่กับลูกของตัวเองจะไม่มีใจสองใจแน่นอน!
ตัวเองก็คือตัวเอง ไม่ใช่คนอื่น ถ้าจะโทษก็ได้แต่โทษครอบครัวที่ใจร้อน อยากให้ลูกชายเป็นมังกร อยากให้ลูกสาวเป็นนกฟีนิกซ์ แต่แม้ตัวเองจะไม่ดีแค่ไหน ก็ยังเป็นสิ่งที่มีเพียงหนึ่งเดียวในโลก และเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่มีใครเหมือน
คนในครอบครัวของฉันก็มักจะเอาเฉินลี่ซาน เพื่อนร่วมชั้นที่อยู่ข้างบ้าน มาลองเปรียบเทียบกับฉัน บอกว่าเธอขยันแค่ไหน ตั้งใจเรียนมากแค่ไหน แต่ฉันเคยถามเฉินลี่ซาน เธอบอกว่าการถูพื้นทำตอนโฆษณาทีวี เพราะพอทีวีออกโฆษณาก็ไปดู และการเรียนก็แค่แกล้งทำ คะแนนก็ลอกกันทั้งชั้น (ซึ่งชั้นเราก็มีเหมือนกัน) พูดตามตรง ฉันฟังเรื่องนี้ไม่ต่ำกว่าร้อยครั้ง แต่ก็เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาเสมอ
โอ้โห ฉันยังรู้สึกอัดอั้นอยู่ แย่จัง เพิ่งจบมัธยมต้นมาอย่างยากลำบาก ทั้งหมดกำลังเล่นอยู่ ฉันคนเดียวต้องเรียนเอง
เอ่อ นักฆ่า…ต้องการกำลังใจไหม? เดี๋ยวฉันทอดไข่ให้นะ (จริงๆแล้วหลายเรื่องไม่ควรเก็บไว้ในใจ ควรพูดออกมาตรงๆ ถ้าไม่สื่อสาร เรื่องราวมันก็แก้ไขได้ยาก)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —