เอสเซ้นส์ (派币)《兵道》第八章: ทีมดอกไม้
"พี่ชาย ทีมดอกไม้ที่นายพูดถึงมันมาตรฐานอะไรเหรอ?"ฉันก้าวไปข้างหน้าแล้วถาม"ทีมดอกไม้ยังไม่รู้หรอก ดังนั้นทีมดอกไม้ก็ต้องดูเหมือนกุหลาบสิ"ฉันคิดในใจว่า: นี่ทีมของพ่อสินะ"พี่ชาย พาฉันไปทีมนั้นหลังอาหารเย็นได้ไหม?"ก็...ได้เลยผู้ชายคนนั้นยอมอย่างไม่เต็มใจพอเรากินเสร็จก็เกือบบ่ายโมงแล้ว และเรายังไม่ได้งีบเลย"พี่ชาย รีบหน่อยได้ไหม?บ่ายนี้ยังมีการฝึกอีก"ฉันพูดด้วยความกังวล"ไม่ต้องห่วง!นายเห็นแล้ว""นี่คือหน่วยของพ่อเหรอ?" ตอนที่ฉันกําลังจะก้าวไปข้างหน้า ชายคนนั้นก็ขวางทางและพูดว่า "ทําไมคุณถึงเป็นทหารตัวใหญ่?นอกจากนี้ คุณไม่ยอมให้ใครรอคุณเข้าไป""พี่ชาย คุณไม่รู้เรื่องนั้นใช่ไหม?มากับฉัน"ชายคนนั้นตามฉันมา ครึ่งเชื่อครึ่งหนึ่งสงสัยเมื่อเรามาถึงผู้เฝ้าประตู ผู้เฝ้าประตูหยุดเราและพูดว่า "คนนอกไม่อนุญาตให้เข้า""คุณผู้ชาย ช่วยเรียกหัวหน้าเฉินเจิ้งมาให้ฉันหน่อยได้ไหม?""ฉันไม่รู้จักเขา!"ชายคนนั้นปฏิเสธอย่างรวดเร็ว และเราก็รีบออกไปอย่างรวดเร็ว"พี่ชาย เฉินเจิ้งคือใคร?""นั่นคือพ่อของฉันพ่อของฉันอยู่กับทีมฮวา" คนนั้นตกใจมาก.แล้วทําไมเขาถึงบอกว่าไม่รู้จักพ่อคุณล่ะ?"ก็..."พอพูดแล้ว ฉันกลับไปที่บริษัทแล้ว."หลังจากนั้น เราก็เริ่มฝึกซ้อมกัน. ฉันก็เหม่อลอยไปเรื่อย ๆ จนโดนลงโทษอีก แล้วก็โกรธมาก.""ตอนกลางคืนเหรอ" เสี่ยวเฟย?คุณรู้จักทีมหัวไหม?"ฉันถามแล้ว."ไม่รู้สิ ทําไมถึงถามล่ะ?"อ๋อ ฉันแค่ถามเฉย ๆ."เฉินหมิง วันนี้ฉันว่ามีอะไรแปลก ๆ นะ.เกี่ยวกับทีมหัวเหรอ?"มีคนข้าง ๆ ฉันพูด. "อืม..." อ้อ ฉันรู้จักทีมดอกไม้ 'ทีมดอกไม้' เป็นชื่อที่พบได้บ่อย แต่หน้าตาคล้ายกุหลาบมาก จึงมีชื่ออื่นอีกเยอะทีมดอกไม้ดูเหมือนจะมีมาตั้งแต่สงครามต่อต้านสังคม มีชื่อเสียงมาก ต่อมาพวกเขาได้สู้รบที่เกาหลี และต่อมาในเวียดนามก็มีศึกที่มีชื่อเสียงมาก ฉันได้ยินว่ามีผู้เสียชีวิตหลายคนและรอดชีวิตไปได้ไม่กี่คนแม้แต่ตอนนี้ ทีมดอกไม้ก็ยังเป็นตํานาน!ทุกวันนี้ สมาชิกใหม่ทุกคนแข่งขันกันเพื่อเข้าร่วม แต่ทีมดอกไม้ไม่รับขยะเฉินหมิง ถ้าเธอขยันก็อาจจะได้เข้า"นี่แหละทีมดอกไม้""ฉันพึมพําไป"หมิงเกอ เธออยากเข้าร่วมไหม?"ในขณะนั้น เสี่ยวเฟยขัดจังหวะ ฉันถอนหายใจ "ฉันไม่มีทางทําแบบนั้นได้!"เวลาผ่านไป เราค่อย ๆ หลับไป......"เฉินหมิง!"เฉินหมิง!ฉันมีโทรศัพท์สําหรับเธอ!หัวหน้าห้องตะโกนฉันรีบไปรับสาย แล้วก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยอีกฝั่ง—เป็นแม่โทรมาหลังจากนั้นแม่ก็เริ่มถามคําถามมากมาย รู้สึกสงสารฉันมากสุดท้ายแม่ถามว่าฉันเคยเจอพ่อหรือยังฉันตอบได้แค่ว่ายังไม่เคยเจอเลย แม่บอกว่า "ไปเจอพ่อบ่อยๆ นะ"ฉันก็เห็นด้วยซ้ําหลังจากวางสาย ฉันคิดว่า: จะหาเขาได้ที่ไหน?"เฉินหมิง!"ฉันจะกลับมาทันทีหลังสาย!"หัวหน้าหน่วยบ่นฉันรีบกลับมาฉันเห็นหัวหน้าหน่วยพูดจริงจังว่า "วันนี้เราจะเรียนรู้วิธีร่วมมือกับวิศวกรในการเก็บกู้ระเบิด—นั่นคือวิศวกรที่ทํากับระเบิด เราจะโจมตีและเฝ้าระวัง""รายงาน!"ทําไมหัวหน้าหน่วยถึงรู้เรื่องนี้?"มีคนถาม"ถ้าไม่ควรถามก็อย่าถามเดี๋ยวคุณจะรู้ทีหลัง "หัวหน้าหน่วยพูดแต่ฉันยังจมอยู่กับความคิดของเมื่อวาน"เฉินหมิง!ก้าวออกมา!"หัวหน้าหน่วยตะโกนฉันยังไม่ได้ตอบสนองมีคนข้างๆ เขย่าฉัน และตอนนั้นเองฉันถึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหัวหน้าหน่วยถอนหายใจ"ตอนนี้ ฉันจะสอนให้ดูว่าวิศวกรและทหารทํางานร่วมกันอย่างไร""ฉันอายตัวเองในตอนนั้น......
ตอบกลับ (20)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —