[เรื่องราวสะเทือนอารมณ์] เด็กชายและเด็กหญิง (พิมพ์ซ้ำ)

เวลา-ความประทับใจ\วันหนึ่ง เด็กผู้ชายคนหนึ่งพูดกับเด็กผู้หญิงว่า:“ถ้าฉันมีโจ๊กเพียงชามเดียว ฉันจะแบ่งครึ่งให้แม่ของฉัน อีกครึ่งให้คุณ” เด็กผู้หญิงก็ชอบเด็กผู้ชายคนนั้น ในปีนั้นเขาอายุ 12 ปี เธออายุ 10 ปี\ 10 ปีผ่านไป หมู่บ้านของพวกเขาถูกน้ำท่วม เขาช่วยคนไม่หยุด มีทั้งคนชรา เด็ก คนที่รู้จักและไม่รู้จัก แต่เขาไม่ได้ช่วยเธอโดยตรง เมื่อเธอถูกคนอื่นช่วยออกมา มีคนถามเขาว่า:“既然คุณชอบ她 ทำไมไม่ช่วย她ล่ะ?” เขาพูดอย่างเบา ๆ ว่า:“正是เพราะ我爱她 ฉันถึงไปช่วยคนอื่นก่อน ถ้าเธอตาย ฉันก็จะไม่อยู่คนเดียว” ดังนั้นพวกเขาจึงแต่งงานกันในปีนั้น ปีนั้นเขาอายุ 22 ปี เธออายุ 20 ปี\ หลังจากนั้น ประเทศเกิดความอดอยาก พวกเขายากจนจนแทบไม่มีอาหารกิน สุดท้ายเหลือแป้งเพียงเล็กน้อย ทำเป็นบะหมี่ซุป เขาไม่อยากกิน ให้เธอกิน เธอไม่อยากกิน ให้เขากิน! ผ่านไปสามวัน บะหมี่ชามนั้นก็ขึ้นรา ตอนนั้นเขาอายุ 42 ปี เธออายุ 40 ปี!\ เพราะปู่曾เป็นเจ้าที่ดิน เขาโดนต่อว่าต่อหน้า ในช่วงเวลานั้น “องค์กร” ทำให้เธอ “划清界线、分清是非” เธอพูดว่า:“ฉันไม่รู้ว่าใครเป็นศัตรูภายในประชาชน แต่ฉันรู้ว่า เขาเป็นคนดี เขารักฉัน และฉันก็รักเขา นั่นก็เพียงพอแล้ว!” ดังนั้น เธออยู่เคียงข้างเขาโดนต่อว่า แปะป้ายเดินชุมนุม ทั้งคู่ยอมรับชะตากรรมเดียวกันในช่วงเวลาลำบาก! ปีนั้นเขาอายุ 52 ปี เธออายุ 50 ปี!\ หลายปีผ่านไป เขาและเธอเรียนไคคุงด้วยกันเพื่อออกกำลังกาย ขณะนั้นพวกเขาย้ายไปเมือง ทุกเช้าโดยสารรถเมล์ไปสวนสาธารณะในใจกลางเมือง เมื่อมีชายหนุ่มคนหนึ่งลุกขึ้นให้ที่นั่งแก่พวกเขา ทั้งคู่ไม่อยากนั่ง ให้คนอื่นยืนแทน พวกเขาจึงยืนชิดกัน มือจับราวจับบนรถ หน้าตาพร้อมรอยยิ้มพึงพอใจ ผู้คนบนรถไม่อาจละสายตาและลุกยืนตามโดยอัตโนมัติ ปีนั้นเขาอายุ 72 ปี เธออายุ 70 ปี\ เธอพูดว่า:“10 ปีต่อไป ถ้าเราตายไปแล้ว ฉันจะกลายเป็นเขา เขาจะกลายเป็นฉัน แล้วเขาจะมาดื่มโจ๊กครึ่งชามที่ฉันให้เขา!”\ 70 ปีของช่วงชีวิตที่เต็มไปด้วยฝุ่นแห่งความรัก นี่แหละคือความรัก