วันนี้เลิกกับแฟน สภาพอากาศก็ยังคงสดใส ไม่มีฝน ความสัมพันธ์กว่า 4 ปี จะจบลงในวันวาเลนไทน์ ไม่มีใครผิด ฉันยังรักเธอ และฉันเชื่อว่าเธอก็รักฉันเหมือนกัน ถนนเต็มไปด้วยผู้คนอย่างคึกคัก ก่อนจาก เธอกล่าวว่า: แค่นี้แหละ อย่าส่งตามฉันอีก ดูแลตัวเองดีๆ คนเดียว
ฉันไม่กล้าชี้หน้ามองเธอ แค่พยักหน้าอย่างเบา ๆ แล้วพูดขอบคุณ เธอก็เช่นกัน ถ้ามีอะไรโทรมาบอกฉันนะ จากนั้นก็เงียบสนิทอย่างกับความตาย ..... วินาทีที่หนึ่ง สองวินาที ฉันสามารถได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง
หลังจากผ่านไปสักครู่ เธอพูดขึ้นอย่างกะทันหัน: เธอรับปากทำตามขอร้องฉันได้ไหม?
ฉัน: "พูดมาเลย มันคืออะไร? ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด"
แฟน: "เวลาที่ฉันแต่งงาน ฉันอยากให้คุณเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวของแฟนฉัน เพราะฉันเคยสัญญากับตัวเองว่าชาติหน้าจะเดินเข้าสู่ห้องวิวาห์กับคุณ....."
ฉันพยักหน้า น้ำตาไหลรินออกมา......
