อยากเป็นคนใหม่
เริ่มต้น…จะพูดอย่างไรดีนะ อยู่เงียบๆ มานานมาก กลางทางเคยมีอารมณ์โมโหเพราะเรื่องบางอย่าง ตอนนี้คิดย้อนกลับไป ก็ยังเสียดายอยู่บ้าง สิ่งที่พูดออกไปแล้วกลับดึงกลับมาไม่ได้ จนทำลายทางของตัวเอง จนไม่สามารถหาเหตุผลในการโผล่มาได้เลย ตอนนี้ ก็ให้ถือว่าฉันเป็นคนใหม่ละกัน เป็นสมาชิกใหม่ที่ไม่เคยปรากฏในฟอรั่มนี้ เพียงเท่านี้ ใจถึงจะไม่รู้สึกอึดอัด เรื่องโผล่มาแสดงตัว ใจสู้มาตลอด รู้สึกผิดกับทุกคน จึงทำให้ล่าช้าไม่ยอมออกมา และยิ่งไปกว่านั้น มีเรื่องเศร้ามาก หลังจากปรับโฉมหน้าแรก ฉันก็เศร้าไปเลย 7723 กลายเป็นเว็บไซต์แอนดรอยด์เต็มตัว ทั้งเกมแอนดรอยด์ ซอฟต์แวร์แอนดรอยด์ และทรัพยากรแอนดรอยด์ ฉันถือเครื่อง 40 ทั้งที่ไม่รู้จะอยู่ในฟอรั่มต่ออย่างไร… เพื่อนๆ ที่ใช้เครื่อง Symbian อย่างน้อยก็จัดตั้ง “ตระกูล Symbian” ขึ้นมา มีเจตนารองรับพื้นที่ของ Symbian ในฟอรั่ม แต่เรื่องนี้ก็ยากลำบากมาก ส่วนเครื่อง 40…ก็ได้แค่ไปซับน้ำตาอยู่ข้างๆ แน่นอน นี่ไม่ได้โทษฟอรั่มนะ แค่เป็นการพัฒนาที่ตามกระแส ใครก็ห้ามไม่ให้เปลี่ยนแปลงแบบนี้ได้ ดังนั้น เรื่องนี้ ต้องรอจนกว่าจะเปลี่ยนไปเล่นแอนดรอยด์ก่อน ถึงจะพูดต่อได้ พูดเรื่องมั่วไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าพูดอะไรอยู่ อาจจะสื่อสารยุ่งเหยิง สรุปแล้วคือ: ตอนนี้ฉันเป็นมือใหม่ กลับมาร่วมฟอรั่ม Qitan อีกครั้ง ทำความรู้จัก Qitan ใหม่ แต่ยุ่งกับการทบทวนมาก จึงไม่ค่อย活跃(แอคทีฟ)
ตอบกลับ (13)
จริง ๆ แล้ว ฉันอยากจะบอกมาตลอด ถ้าเว็บบอร์ดมักจะเหมือนเดิมไม่มีการเปลี่ยนแปลง วันหนึ่งก็จะรู้สึกเบื่อ จึงมีคนจำนวนมากที่เงียบ ๆ อ่านอย่างเดียว สุดท้ายก็ออกจากเว็บบอร์ดไป หลังจากอยู่มานานกว่าปี เว็บบอร์ดเกือบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใหญ่ ถ้าสามารถปรับปรุงใหม่ได้ ก็จะยิ่งดีมาก
เอ่อ วันนี้ฉันไม่ได้ส่งทรัพยากรไซบัน.. แต่เจ้าของกระทู้เป็นมือใหม่ มาร่วมกับเราสิ! เธอเองก็รู้ว่าฉันเคยจับเครื่อง 40 ด้วย..
ใช่เลย ตอนนั้นใจรู้สึกโกรธมาก จริงๆ ก็อยากเลิกใช้เว็บบอร์ดไปเลย…พอถือบัญชีอยู่ก็รู้สึกคันใจ ยังอยากกลับมาดูอยู่บ้าง ถ้าให้คนอื่นไป อาจจะได้ตั้งใจเรียนรู้มากขึ้น อาจจะเป็นการบอกตัวเองทางใจล่ะมั้ง แม้ว่าฉันจะมีบัญชีย่อยมากมาย…
ไม่มีอะไรต้องใส่ใจเลย เจ้าของกระทู้เคยเป็นเทพนิยายในเวอร์ชันนิยายนี่! แม้ว่าฉันเองก็เคยคิดจะเลิกใช้ฟอรั่มหลายครั้ง แต่ทุกวันก็ยังเปิดฟอรั่มโดยไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ จนจำนวนครั้งที่เข้าสู่ระบบของฉันเป็นรองเพียงเจ้าของกระทู้กับผู้ดูแล สำหรับความรู้สึกต่อ 7723 นั้นก็ยังไม่สามารถละทิ้งได้!
เหินฟ้า… ตอนแรกด้วยเหตุผลอะไร คุณแทบไม่ได้พูดอะไรเลย พูดตรงๆ คือ เพราะการจากไปอย่างกะทันหันนั้น ช่วงเวลานั้นอารมณ์ของฉันแย่มาก ในฟอรั่ม คุณและฉันเป็นเพื่อนสนิท ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคนที่เคยวางแผนเขียนนิยายร่วมกันอย่างเหินฟ้าจะจากไปโดยไม่ให้โอกาสฉันแม้แต่จะชวนพูดคุย… ใช่ บางทีถ้าคุณกลับมาทีหลัง ฉันอาจจะเคยตวาดคุณอย่างแรง แต่ฉันคิดว่าฉันยังไม่สามารถพูดคำเหล่านั้นกับคุณได้ เฮ้อ อดีตก็ปล่อยมันไปแล้ว ฉันเชื่อว่าเหินฟ้าจะสามารถวางมันลงได้จริงๆ ฉันยิ่งหวังว่าจะได้เห็นเหินฟ้าในแบบที่ทุกคนคุ้นเคยอีกครั้ง เหมือนกันก็เป็นนักเรียนชั้นม.6 เหมือนกัน ดูเหมือนว่าฉันเข้าใจชีวิตมากกว่าเหินฟ้าแน่ๆ ทุกวันก็ลองหาเวลาสักหน่อยในฟอรั่มละกัน
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —