ขอความช่วยเหลือ. . .

护堂:“ไม่ใช่แค่มังกรหรอกเหรอ? อย่างนี้ฉันมีเยอะแยะ ไม่ต้องตกใจ รีบขึ้นมาสิ หรือว่าคุณกลัวแล้วล่ะ” ฟังคำพูดของ护堂 เสียงของมิลล่าก็เดือดปุด ๆ ขึ้นมาทันที:“ใครจะกลัวล่ะ ฉันมาเอง”\护堂:“มังกรกลางคืน ขึ้นไป เป้าหมายคือเกาะจาร์น่า”\มังกรกลางคืน:“เข้าใจแล้ว เจ้าของ”\护堂:“นี่แหละ เกาะจาร์น่า ความเร็วก็ไวใช่ไหม มิลลา”\มิลลา:“ใช่ จริง ๆ นี่คือเกาะจาร์น่าเหรอ? ดูไม่ต่างจากเกาะธรรมดาเลย”\护堂:“นี่ก็เป็นเกาะธรรมดา เพียงแต่ชาวบ้านที่นี่แปลก ๆ หน่อย ไม่ต้องสนใจพวกเขาหรอก เป้าหมายของฉันไม่ใช่มาช่วยพวกเขา ฉันมาหาแดริโอร่า”\มิลลาสงสัยถามว่า:“แดริโอร่า? นั่นคืออะไร”\护堂:“ตามฉันมา ฉันจำได้ว่ามันอยู่ในวัดร้างแห่งหนึ่ง”\ด้วยวิธีนี้护堂นำมิลล่าเดินไปทั่วเกาะจาร์น่านานพอสมควรจนเจอซากโบราณร้างแห่งหนึ่ง\มิลลากล่าวต่อ护堂:“ไม่คิดเลยว่าคุณยังคงหลงทางเหมือนเดิม นี่เพิ่งอยู่ในป่าไม่นานคุณยังวนซ้ำถึงสามครั้ง”\护堂:“ฉันจะหลงทางได้ไง นั่นก็เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเข้าป่า และฉันหิวแล้ว รีบไปทำอาหาร อีกอย่าง ตอนนี้คุณเป็นสาวใช้ ต้องเรียกฉันว่า MASTER”\มิลลากัดฟัน:“ได้ค่ะ MASTER ฉันจะทำด้วย 'ใจ' อย่างแน่นอน” พูดจบมิลลาก็วิ่งออกไปเตรียมอาหารกลางวันพิเศษ\护堂:“เริ่มค้นหาได้เลย เรียกลูกเกาลัด ใช้การ์ดเวทมนตร์ขยายพันธุ์ ลูกเกาลัดพวกนายไปหาก้อนน้ำแข็งใหญ่ที่ฉันเพิ่งส่งให้ แล้วเมื่อเจอแล้วแจ้งฉันด้วย” พอ护堂สั่งเสร็จ ก็มีตัวประหลาดสามตัวโผล่มาตรงหน้า ตัวหนึ่งใส่ชุดโกธิคลอลิ ตัวหนึ่งมีหูสุนัขแต่บอกว่าตัวเองเป็นแมว และอีกตัวตัวเตี้ยแต่พยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่มาก\护堂:“พวกนายเป็นทหารของจักรพรรดิต้องไม่ใช่? ชื่อเรียกตามลำดับคือ ยูคะ โตบี้ เชอร์ลี่? แบรนดี้ จักรพรรดิต้องออกมา ไม่งั้นฉันจะฆ่าทั้งสามคนนี้” ทันใดนั้นมีชายหนุ่มผมขาวปรากฏตัวใกล้ ๆ สวมผ้าคลุมสีขาว ใส่เกราะเงิน ขนาบกับใบหน้าที่เย็นชาของเขาให้ดึงดูดอย่างมาก\ “จักรพรรดิต้อง”\ “จักรพรรดิต้อง”\ยูคะ:“จักรพรรดิต้อง ทำไมคุณถึงออกมาเอง สำหรับตัวละครเล็ก ๆ พวกนี้ เราจะจัดการเอง”\จักรพรรดิต้อง:“เงียบ พวกนายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาหรอก ให้ฉันจัดการด้วยตัวเอง”หู่ถัง: “คุณหมายความว่าคุณมาทำหน้าที่เป็นคู่ต่อสู้ของฉันใช่ไหม? ดูเหมือนคุณจะไม่รู้ว่าความสามารถของพวกเราต่างกันขนาดไหนนะ.”
หลิงตี้: “ไม่ลองดูจะรู้ได้ยังไง.” ขณะที่หลิงตี้เตรียมท่าทางเวทมนตร์น้ำแข็ง รูปร่างเล็กผอมที่สวมหน้ากากทีละคนปรากฏขึ้นจากด้านหลังของชายหนุ่มผมขาวพร้อมกับเสียงประหลาด.
“ท่านหลิงตี้ ที่นี่ขอฝากผมดูแลเถอะ ท่านยังมีเรื่องสำคัญต้องทำ.”
หลิงตี้จ้องมองพ่อมดเตี้ยที่ขัดจังหวะคำพูดของเขา อย่างกับพยายามมองผ่านหน้ากากนั้นหาโอกาสผิดพลาดสักเล็กน้อย แต่ซาร์ดีกลับไม่ถอยและจ้องมองกลับ ทำให้ไม่สามารถเดาความคิดของเขาได้ หลังจากครู่หนึ่ง ชายหนุ่มผมขาวก็จำใจยุติความคิดนั้น และสั่งพ่อมดตรงหน้า: “ซาร์ดีไว้กับคุณแล้วกัน.”
หู่ถัง: “พวกคุณชักช้าจริงๆ แต่ฉันไม่สามารถรอได้แล้ว ขอสั่งเรียกมังกรขาวดวงตาสีฟ้า.”