เก็บบันทึกของเสี่ยวจี
หลังจากการดวลกับมิร่าในเช้าวันรุ่งขึ้น มิร่าในชุดสาวใช้เดินมาหาโตโด ห้องโตโดในตอนนั้นกำลังหลับอยู่ มีความรู้สึกว่ามีคนเข้ามาใกล้ มิร่าพูดกับโตโดว่า: “MASTER ตื่นได้แล้วค่ะ” แม้จะพูดแบบนั้น แต่ท่าทางของมิร่ากลับไม่เหมือนคำพูด เธอก้าวขาเล็งไปที่โตโด แต่โตโดรู้สึกถึงอากาศอันตราย ก็บิดตัวหลบการโจมตีครั้งนี้ได้ แต่เตียงของโตโดพังเสียหาย มิร่าพึมพำว่า: “เฮ้อ ล้มเหลวแล้วสินะ” โตโดได้ยินมิร่าพึมพำในใจคิดว่า การฝึกมิร่าคงต้องใช้เวลานานอีกมาก \ โตโด: “มิร่า ในฐานะสาวใช้ตอนนี้เธอควรไปจัดเตรียมอาหารเช้าและน้ำล้างหน้าซะ” \ มิร่ากัดฟัน สักพักก็ยิ้มพูดว่า: “ค่ะ master ตอนนี้ฉันไปทำได้เลย ฉันจะลงมือทำอาหารเช้าเองและนำมาให้แน่นอน” พูดจบมิร่าก็จากไป \ โตโด: “ลงมือเองหรอ ฉันมีความรู้สึกไม่ดีเลย ให้ฉันคิดดู โอ้ รู้แล้วล่ะ เป็นแบบนี้นี่เอง” \ ผ่านไปสักพัก ---- \ มิร่าเอาอาหารเช้าที่ทำเสร็จมาในห้องโตโด: “master อาหารเช้ามาแล้วค่ะ” \ โตโดมองอาหารเช้าที่ดูประณีตและส่งกลิ่นหอมยั่วยวนใจในหน้าตู้ในใจคิดว่า: “ฉันคิดผิดหรือเปล่านะ” \ มิร่ามองโตโดที่หน้าแข็งเพราะอาหารที่ตัวเองทำ: “master เป็นอะไรหรือคะ นี่ฉันทำเอง ลองชิมฝีมือนี้ดูสิ” \ พูดปากเปล่าแต่ในใจคิดว่า: “นี่คืออาหารพิเศษสำหรับคุณ รีบกินเลย” \ โตโด: “โอเค ฉันเริ่มกินเลย กลิ่นและหน้าตานี้ไม่น่าจะเป็นอาหารมืด” \ โตโดหยิบเครื่องใช้กินอาหารเข้าปากหนึ่งคำ ทันใดนั้นก็ล้มลงกับพื้น \ มิร่า: “สำเร็จแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า” \ หลังจากที่มิร่าจากไปสักพัก โตโดลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก หน้าเต็มไปด้วยความเสียใจพูดว่า: “ทำไมฉันถึงลืมไปว่าตัวละครผู้หญิงในบางอนิเมะมีความสามารถพิเศษ คือทำอาหารที่ไม่อร่อยให้ดูเหมือนอาหารชั้นเยี่ยม ฉันยังโง่ทำผิดพลาดเข้าไปอีก มิร่า รอไว้ ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าสาวใช้ต้องมีท่าทางเหมือนสาวใช้” \ โตโดไปที่กิลด์ Fairy Tail มองมิร่าที่ใส่ชุดสาวใช้: “มิร่า เราต้องออกไปข้างนอกแล้ว” \ มิร่า: “ฉันเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ” \ โตโดสงสัย: “เธอไม่ใช่สาวใช้ของฉันหรือไง ใส่ชุดสาวใช้ก็พอแล้ว เปลี่ยนทำไม ไปกันเถอะ” \ มิร่ากัดฟัน: “ให้ฉันใส่ชุดนี้ไปข้างนอกจริงๆ หรอ”“\ฮูทัง: “ใช่แล้ว คนใช้ห้ามมีความเห็นนะ จำไว้ต้องเรียก master ด้วย.”\มิลล่า กัดฟันพูดว่า: “ใช่ค่ะ master.”\ฮูทัง: “เก่งมาก ไปกันเถอะ แล้วเจอกันใหม่คราวหน้ากับพวกในกิลด์ Fairy Tail.”\มิลล่า: “master เราจะไปไหนเหรอคะ.”\ฮูทัง: “ไปเกาะการ์นา.”\มิลล่า: “เกาะการ์นา? ทำไมต้องไปที่นั่นล่ะคะ.”\ฮูทัง: “ไปเที่ยวสิ มีอะไรเหรอ ฉันก็พูดแล้วไงว่ามาเที่ยวเนี่ย.”\มิลล่า: “นั่นเป็นเกาะใช่ไหม คุณคงไม่ให้เราว่ายน้ำไปเองใช่ไหม.”\ฮูทัง: “เป็นไอเดียที่ดีนี่นา.”\มิลล่า: “รับเวทมนตร์ วิญญาณซาตาน master ช่วยไปตายซักรอบได้ไหมคะ.”\ฮูทัง: “ไม่ได้หรอก คุณสู้ฉันไม่ได้หรอกนะ มิลล่าคนใช้ของฉัน.”\มิลล่า: “คุณ....”\ฮูทัง: “ต้องเรียก master ครั้งหน้าถ้าเรียกผิดฉันจะลงโทษนะ.”\มิลล่า กัดฟัน: “ฮูทังชั่วช้า...”\ฮูทัง: “เรียบร้อย ไม่ต้องว่ายน้ำแล้ว เรียกมังกรกลางคืนแห่งน้ำแข็งสีขาวออกมา.” มิลล่าตกใจเมื่อเห็นมังกรตัวใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้า.\ฮูทัง: “ทำท่าตกใจเหมือนเอลซ่าเลย ขึ้นมาเถอะ เราออกเดินทางกันเถอะ.”\มิลล่า: “มังกร....”
ตอบกลับ (9)
ประการที่สอง ฉันทดสอบเองแล้วเจอเอง
คุณกระตือรือร้นจริง ๆ ..
มาสเตอร์ไร้ขีดจำกัดและลูกกวาด น่าจะได้ใช่ไหม
ไม่มีอะไรทำ啊
ขอขอบคุณฮั่นยูเอ๋ยก่อน! ฉันไปทดสอบก่อน… (แต่การตีราชันย์และอัปเกรดต่อเนื่องจะสามารถจัดการได้ไหม?)
การกดระดับ แม้ว่าจะเป็นวิธีเล่นที่น่าเบื่อที่สุด คุณบอกว่าเอาชนะราชาน้ำแข็งไม่ได้ ก็ใช้การต้านทานธาตุสิ
เอ่อ…เดือนหนาว…มาสเตอร์บอล ลูกอมเอาไปเอาที่ไหนเหรอ? ในกระเป๋าไม่มีเลย…
ไฟล์ที่สาม
ทดสอบสำเร็จ ช่องแบตเตอรี่ตัวสุดท้ายสามารถใช้งานได้
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —