[เรื่องราวความรู้สึก] แค่ 1 นาที (แชร์)

ห้องเรียน)\ “เขียนเสร็จหรือยัง?”\ “ยังไม่ได้เขียนเสร็จค่ะ”\ “เร็วหน่อยสิ เขากลับบ้านกันหมดแล้ว เจ้าหมูน้อยของเธอ”\ “ใกล้เสร็จแล้วค่ะ ใกล้เสร็จแล้ว แค่ 1 นาทีก็เสร็จ”\ เด็กชายเงยหน้ายิ้ม มองดูท่าทางรีบร้อนของเด็กหญิงอย่างโง่ ๆ\ แต่ในใจของเด็กชายคิดว่า เยี่ยมเลย สำเร็จอีกครั้งแล้ว…\ (บ้านของเด็กหญิง)\ “ยังไม่เสร็จอีกเหรอ สาว ๆ ทำไมออกจากบ้านช้าแบบนี้!”\ “รอโน่นนะดี ๆ ได้ไหม นายก็เป็นผู้ชายเองนะ”\ “ฉันกลัวว่าถ้าฉันรอต่อไป ฉันจะกลายเป็นคนแก่ไปเสียก่อน แล้วเธอไม่สงสารฉันเหรอ”\ “ดีแล้ว ดีแล้ว อย่าพูดแล้ว แค่ 1 นาทีก็เสร็จ”\ เด็กชายหันกลับ ปลอมทำท่าคิดลึก\ “ถ้าเธอไม่แต่งตัว เธอก็เหมือนไดโนเสาร์ใช่ไหม”\ “พูดกับใครกัน?”\ เพียงพูดจบ ดินสอเขียนคิ้วก็พุ่งตรงมาที่หัวของเด็กชายอย่างแม่นยำ\ “แม่นมาก โชคดีที่เธอกำลังแต่งหน้า ถ้าเป็นทำอาหารละ…” เด็กชายแลบลิ้น\ (สี่แยก)\ “เธอคิดว่าชุดเมื่อกี้เป็นไงบ้าง?”\ “ไม่ค่อยดีเท่าไหร่”\ “เธอคิดว่ามันแพงเกินไปเลยไม่อยากซื้อให้ฉันใช่ไหม?” เด็กชายมองไปที่เด็กหญิงแล้วพูดอย่างจริงจัง: “เธอรู้ได้ยังไง ฉลาดจริง ๆ”\ “ขี้งก!”\ พูดจบ เด็กหญิงก็เดินไปข้างหน้า\ พอเดินเข้าร้านอีกแห่ง\ เด็กชายพูด: “ฉันไปโทรศัพท์ก่อนนะ”\ “อย่าคิดหนีตอนนี้เด็ดขาด”\ “ไม่หนีหรอก แค่ 1 นาทีก็เสร็จแล้ว”\ ……\ เด็กชายหอบหอบโผล่มาอยู่ตรงหน้าของเด็กหญิง\ เด็กหญิงมองดูนาฬิกา: “ตรงต่อเวลาอยู่นะ ไป เราไปดูที่อื่นกันเถอะ”\ “เอาเถอะ กลับบ้านกันเถอะ”\ “อะไรนะ?”\ “ไม่ใช่ว่าเธอชอบเหรอ”\ “ใครบอกว่าฉันชอบ? เธออยากได้เอง ครั้งนี้เธอยอมให้เราไปเอง เรามาเดินเล่นต่อเถอะ”\ “โอ้พระเจ้า!” เด็กชายอยากร้องไห้แต่ทำไม่ได้ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความหวาน\ (ใต้สะพานลอย)\ “เราเลิกกันเถอะ”\ ……\ “เราเลิกกันเถอะ”\ ……\ “พูดอะไรสิ!”\ “ทำไม?” เด็กชายตะโกนถาม\ “เพราะว่า……”\ “เพราะฉันเหรอ?”\ “ใช่ เพราะเธอไม่สมควรที่จะรักฉัน แม่ฉันพูดถูก ด้วยเงื่อนไขของฉัน ฉันหาคนที่ดีกว่านี้ได้”\ เด็กชายไม่พูดอะไร เด็กหญิงก็เงียบเช่นกันเป็นเวลานาน เกือบจะพร้อมกัน ทั้งสองคนเดินไปในทิศทางตรงข้าม
เด็กชายตาเต็มไปด้วยน้ำตา แต่ใจกลับเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ความเกลียดชังที่เกิดจากความรักอย่างสุดขีด
แต่เด็กชายไม่รู้ ไม่รู้ว่าใจของเด็กหญิงเจ็บปวดกว่าตัวเขาอีก เพราะในใจเด็กหญิงไม่มีความเกลียดชัง
……
(โรงพยาบาล)
“ทำไม ทำไมไม่บอกฉัน ทำไม?” เด็กชายร้องไห้ถาม
เด็กหญิงลืมตาเปิดมองดวงตาที่ยังคงสวยงามของเธอ และพูดเบา ๆ ว่า “ก็เพราะรักไง! โง่จริง ๆ”
เด็กชายไม่ถามอีก เขาเพียงแค่ลูบหัวเธออย่างเบา ๆ
เงียบอยู่นาน เด็กหญิงยื่นมือขาวซีดออกมาพร้อมพูดว่า “กอดฉันหน่อยได้ไหม?”
“แต่หมอบอกว่าต้องพักนะ”
“กอดฉัน 1 นาที แค่ 1 นาทีก็พอแล้วนะ”
“ได้” เด็กชายเช็ดน้ำตา ยิ้ม และโอบเด็กหญิงไว้ในอ้อมกอด
เด็กหญิงซบในอ้อมแขนเด็กชาย พร้อมรอยยิ้ม และพูดอย่างไม่หยุดว่า “1 นาที แค่ 1 นาทีก็พอแล้ว”
……
(งานศพ)
ทุกคนเริ่มทยอยจากไป
ผู้ที่รักเธออย่างแท้จริง คนที่ไม่ค่อยสนิท แม้กระทั่งคนที่เสแสร้ง
มีเพียงเด็กชายที่ยืนอยู่ตรงนั้น มองภาพถ่ายของเด็กหญิง คิดถึงเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตของเธอ
เพื่อนพูดว่า “พวกเราไปกันเถอะ”
“รอสักครู่ ให้ฉันอีกนิด แค่ 1 นาที ก็พอแล้ว 1 นาที”……