หลังอาหารมาลองทำปริศนากัน (จบ)
นายซู่หยางเสียชีวิตในห้องน้ำบ้านตัวเอง สวมชุดอาบน้ำครึ่งตัว จากการตรวจสอบเวลาการเสียชีวิตไม่เกิน 5 ชั่วโมง พันตำรวจเอกหวังมาถึงที่เกิดเหตุเพื่อสอบสวน เสี่ยวหวัง หยางกัง หลี่ไป๋ และสุนัข เสี่ยวหวัง: เมื่อวานนี้ซู่หยางเชิญผมไปบ้านเพื่อคุยเรื่องงาน ตอนนั้นดึกแล้ว เขาอยากให้ผมอยู่ทานข้าวด้วย แต่ผมมีธุระจึงกลับไป พอผ่านไปประมาณชั่วโมงหนึ่ง ผมคิดถึงเอกสารสำคัญจึงโทรให้หยางกังไปช่วยเอา หยางกัง: ผมได้รับโทรศัพท์แล้วขับรถของเจ้านายหวังไปบ้านเจ้านายซู่ แต่ประตูเปิดอยู่ ไม่มีใครอยู่ข้างใน ผมจึงเดินเข้าไป มีเสียงน้ำในห้องน้ำ ผมทักทายเล็กน้อยแล้วก็หาของ แต่หาก็หาไม่เจอ เอกสารชิ้นนั้นมีค่ามากนะ! หลี่ไป๋: อะไรนะ? พี่ชายเสียชีวิตแล้วหรือ? เมื่อวานเขาคุยงานกับเจ้าใหญ่หวังเสร็จ เราก็ไปทานข้าวด้วยกัน หลังจากทานเสร็จผมก็ไปนอนที่ห้องรับแขก สุนัข: เมื่อวานผมเอาอาหารเย็นไปส่งที่ห้อง คิดจะถามว่าต้องการอะไรเพิ่มเติมหรือไม่ แต่คุณหนูใหญ่บอกให้ผมออกไป ราว 5 นาทีต่อมาเจอกับหยางกัง คุณตำรวจใครคือฆาตกร? พันตำรวจเอกหวังดูออกได้อย่างไร? รวบคำตอบตอนสิบโมงนะ สู้ๆ! อย่างไรก็ตามทุกคนไม่ได้หวงเงิน ผมจะส่งให้น้อยลงเพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเปล่า
ตอบกลับ (31)
นี่คือคำพูดของหลี่ไป๋ "เมื่อวานเขาคุยงานกับคุณหวังเสร็จ เราก็ยังทานข้าวด้วยกัน" นี่คือคำพูดของสุนัข "เมื่อวาน ฉันเอาอาหารเย็นไปส่งที่ห้อง ตั้งใจจะถามว่าต้องการอะไรอีกไหม แต่คุณหนุ่มน้อยก็ให้ฉันออกไป"
อย่างไรก็ตาม “หลังจาก 5 นาทียังเจอหยางกัง” ตามคำบรรยายของหยางกัง “ประตูเปิดอยู่ ข้างในไม่มีใคร” ดูเหมือนไม่ได้เจอสุนัขเลย และได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำ หรือว่าซูหยางใช้เวลาแค่ 5 นาทีในการกินอาหารแล้วไปอาบน้ำหรือ
หยางกังพูดว่าประตูเปิดอยู่ไม่มีใครอยู่ และหลังจากพูดกับสุนัขห้านาทีก็เจอหยางกัง และยังบอกว่ามีเสียงน้ำในห้องอาบน้ำ เขาทักทาย แปลว่าเขาไม่เห็นก็รู้ว่าใครกำลังอาบน้ำหรือ? ดังนั้นจากข้อสันนิษฐานนี้ คนร้ายคือหยางกัง
เมื่อได้รับการเตือนจากพี่สอยจิตใจว่า ในวิลล่าทุกคนมีห้องส่วนตัว และพื้นที่ก็ไม่เล็ก แต่ละห้องอาจมีห้องน้ำในตัว ดังนั้นการจำบุคคลในห้องน้ำของหยางกังสามารถยืนยันได้ ห้องนอนของหลีไป๋กับการทานอาหารร่วมกันสามารถยืนยันได้ นายหวังไม่อยู่จึงตัดออก ดังนั้นผู้ร้ายมีแนวโน้มว่าจะเป็นสุนัข เพราะเขาพูดว่าประมาณห้านาทีต่อมาจะเจอหยางกัง แต่หยางกังไม่ได้เจอเขา และซูหยางกินอาหารเพียงห้านาทีก็ไปอาบน้ำ นี่ค่อนข้างเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นการที่สุนัขพูดว่าได้เจอหยางกังคือเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แท้จริงแล้วในขณะที่หยางกังมาผู้ร้ายอาจกระทำความผิดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นในความตื่นตระหนกจึงสับสนเวลา.
ทำไมหยางกังถึงไม่ได้เจอสุนัข แต่สุนัขกลับเจอหยางกัง เพราะในตอนนั้นสุนัขอาจอยู่ในห้องของซูหยางแล้ว และได้ก่อเหตุสำเร็จไปแล้ว ดังนั้นการที่เจอหยางกังคือเพื่อจะลดความสงสัยของตัวเอง อีกทั้งยังช่วยเบี่ยงเบนความสงสัย แต่กลับไม่คิดว่าความตื่นกลัวทำให้คำนวณเวลาไม่ถูก ทำให้ตัวเองถูกเปิดโปง
อืม…ข้อสอบนี้เป็นอะไรน่ะ เจ๋งมาก! คำใบ้ที่ฉันให้พี่หลิวเหนียน พี่หลิวเหนียนก็ตีความไม่ถูกนะ! จริงๆ แล้วไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้น
อันดับแรก เสี่ยวหวงเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นฆาตกร ดังนั้นตัดออก ดังนั้นสิ่งที่เขาพูดคือความจริง ดังนั้นหยางกังจะไปที่รถของเสี่ยวหวงหลังจากหนึ่งชั่วโมง ดังนั้นตัดออก เหลือเพียงหลี่ไป่และหมา หมากล่าวว่าเขาเจอหยางกังหลังจากห้านาที แต่จริง ๆ แล้วเขามาถึงหลังจากหนึ่งชั่วโมง หากสิ่งที่หมาพูดเป็นความจริง หลี่ไป่ควรเจอหยางกังหลังจากกินข้าว และหยางกังก็ควรเจอหลี่ไป่ แต่ไม่ได้เจอ ดังนั้นหมากำลังโกหก หมาก็คือฆาตกร
โหลดคำตอบเพิ่มเติม