《ปลายทาง》048.(ตอนป่ารักษาวัน) การเกิดของหุ่นไฟ

“โครม” เสียงระเบิดสะเทือน หนึ่งวัตถุสีแดงเข้มทั้งชิ้น พุ่งทะยานออกจากวนลาวาอย่างรุนแรง!\ ในพริบตาเดียว ความยิ่งใหญ่ทรงพลังราวคลื่นเพลิงยักษ์ กระจายออกไปอย่างรุนแรง! แรงกดดันจากพลังนี้ ทำให้ชิงเยียนและคนของเขาถูกพุ่งถอยหลังไปอย่างน้อยครึ่งเมตร ขณะที่ทหารหน่วยพิเศษที่อยู่ข้างหน้า แม้จะอยู่ในประตูสองชั้น ใบหน้าก็สั่น และสีหน้าก็ตึงเครียดขึ้นอีก พลังลึกลับรอบร่างโหมกระหน่ำเข้าสู่ประตูสองชั้นตรงหน้า กลายเป็นสายแสงเย็นวูบวาบ ทำให้พลังยิ่งแข็งแกร่งขึ้น!\ ชิงเยียนระมัดระวังที่สุด ขยับตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย กำลังควบคุมพลังเลือดที่เดือดพล่านจากความยิ่งใหญ่ของพลัง สายตาเต็มไปด้วยความรอบคอบอย่างไม่เคยมีมาก่อน ร่างกายทั้งตัวคล้ายเสือดาวพร้อมสู้ ย่อหลังเล็กน้อย พร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็วได้ตลอดเวลา\ นี่คือสัญชาตญาณการเอาตัวรอดจากป่า!\ อาจเป็นเพราะชิงเยียนยังเด็กและแทบไม่มีประสบการณ์ทำศึก จิตใจอาจหวาดกลัวต่อพลังดั่งภูเขาทับ แต่ชิงเยียนที่มาจากป่าที่โหดร้าย แม้ความทรงจำจะเหลือน้อย แต่หัวใจมีสัญชาตญาณการต่อสู้และความอยากมีชีวิตรอดที่เข้มข้น จะถูกปลุกขึ้นในยามที่อันตรายที่สุด จุดไฟให้ลุกขึ้น และควบคุมใจที่ยังไม่โตเต็มที่ในตัวชิงเยียน ทำให้เขากลายเป็นหมาป่าป่าเถื่อนที่มีสมองเย็นร้ายกาจ!\ ขณะนั้น หญิงรับใช้เสี่ยวชิงที่อยู่ข้างชิงเยียน ก็รีบหันหน้าไปอีกทาง มองชิงเยียนที่ดูเหมือนเปลี่ยนเป็นอีกคนทันที สายตาเต็มไปด้วยความสงสัยและความหวาดกลัวบางเบา\ เธอรู้สึกถึงกลิ่นอายนี้ด้วยตัวเอง! เจ้าของพลังนี้ต้องเป็นปีศาจ ปีศาจที่แค่ชื่อก็ทำให้คนหวาดกลัวจนเข้าสู่กระดูก!\ โชคดีที่พลังสง่าราวสัตว์ป่าของชิงเยียน ไม่แหลมคมและนองเลือด ไม่วูบเย็นถึงกระดูก ... เสี่ยวชิงปลอบใจตัวเองในใจ ขณะเดียวกัน ร่างกายก็เผลอถอยมาใกล้กับดู๋กูเสี่ยวซวียนเล็กน้อย\ ด้านหน้ามีลูกไฟลาวาขนาดเท่าหัวคน ลอยอยู่อย่างสงบเหนือแมกมาสี่เมตรเปลวไฟสีแดงเข้มแผดเผา ประกอบด้วยเปลวไฟสีเขียวอ่อนลอยกระพืออยู่รอบลูกไฟ อุณหภูมิร้อนระอุเหมือนเตาหลอมก่อตัวขึ้นจากกลางลูกไฟและแผ่กระจายออกไปโดยรอบ ทำให้ความเย็นที่ลดลงจากเกล็ดหิมะถูกชดเชยหายไปในพริบตา ภายในภูเขาไฟทั้งหมดจึงร้อนรุ่มอีกครั้ง ทำให้ขนตามร่างกายถูกอบจนเริ่มไหม้เกรียม\ ลูกไฟลูกนี้พุ่งออกมาจากลาวาอย่างแรง ปล่อยพลังอำนาจที่น่ากลัวออกมา!\ ชิงเยียนจ้องมองลูกไฟอย่างไม่ละสายตา ร่างกายที่ตึงเครียดยังไม่ทำให้ความคิดของชิงเยียนนิ่งสงบลงแม้แต่น้อย ชิงเยียนรู้ดีว่า พลังแค่เพียงนี้ ไม่ว่าต่อหน้าทหารพิเศษหรือกับลูกไฟลึกลับอันทรงพลังนี้ ก็ไม่มีโอกาสชนะ...\ ขณะคิดอยู่ ชิงเยียนเหลือบมองไปทางอื่นอย่างไม่ตั้งใจ แต่กลับสังเกตสายตาของเด็กสาวใช้เสี่ยวชิงและตุ๊กโดเซี่ยวซวน ที่ทำให้ชิงเยียนสั่นเล็กน้อย ความสงสัยในใจจึงยิ่งลึกขึ้น\ ความปรารถนา! ถูกแล้ว คือสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา จ้องมองลูกไฟที่อยู่ตรงหน้าอย่างแน่วแน่!\ ดูจากนี้แล้ว เป้าหมายที่แท้จริงของตุ๊กโดเซี่ยวซวนในการเดินทางครั้งนี้ ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่การตามหาคริสตัลไฟวิญญาณเท่านั้น...\ “ฮ้า!”\ ในเวลานั้น ทหารพิเศษตรงหน้าเปล่งเสียงดัง มือที่หยุดนิ่งไปก่อนหน้านี้เคลื่อนไหวอีกครั้งตามเส้นทางอันลึกลับอย่างรวดเร็ว ในเวลาไม่กี่วินาที ท่ามือเดียวกันถูกปล่อยออกมาจากทหารพิเศษมากกว่า 50 นาย พร้อมกับหลอมรวมเข้ากับประตูคู่วิถีด้านหน้า\ ต่อมา แสงสลับแดงดำสง่างามพุ่งออกจากประตูคู่วิถีทันที ในชั่วพริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นแสงนับร้อยเส้น สานเกี่ยวพันกัน กลายเป็นตาข่ายแสงขนาดเล็กราวกับนำพลังอำนาจหนักเท่าภูเขามาปกคลุมลูกไฟ!\ ลูกไฟยังคงนิ่งสงบลอยอยู่เหนือลาวา ให้ตาข่ายแสงห่อหุ้มโดยสมบูรณ์ นอกจากความร้อนแรงและพลังอำนาจอันทรงพลัง ลูกไฟตรงหน้าแทบจะตกอยู่ในสถานะนิ่งสงบ\ แต่ทุกคนรู้ดีว่านี่เป็นเพียงช่วงเวลาสงบก่อนพายุ!\ ขณะนั้นภายในภูเขาไฟเงียบสงัดจนชวนหวาดหวั่น\ ทหารพิเศษทั้งหมดหยุดการเคลื่อนไหว พลังลึกร่างกายถูกส่งเข้าในประตูคู่วิถีอย่างช้าๆ เป็นระบบ สายตาทุกคู่จ้องลูกไฟไม่กระพริบด้วยความเคร่งขรึมสุดๆ!และชิงเยียนกับพรรคพวก ยิ่งระมัดระวังในการเก็บซ่อนพลังเวทของร่างกาย แม้กระทั่งการหายใจ ก็ทำให้ต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดวงตาก็เช่นกัน จ้องมองไปที่ลูกไฟตรงหน้าอย่างแน่วแน่ เพียงแต่คนเหล่านี้มีความคิดและการไตร่ตรองที่แตกต่างกันออกไป\
\
“แคะ…แคะ…”\
\
ทันใดนั้น เสียงเบา ๆ จากลูกไฟตรงหน้าดังขึ้นในพื้นที่ที่เงียบจนแทบขาดใจ กลับดังเปรี้ยงราวกับฟ้าร้อง!\
\
พร้อมกับเสียงเบ่านั้น ลูกไฟที่ลอยอยู่อย่างสงบนิ่ง ก็เหมือนผิวน้ำในทะเลสาบถูกก้อนหินใหญ่ทุบลง เสียง “แคะแคะ” กลับดังและรวดเร็วขึ้น พร้อมกับเสียงการระเบิดของลาวาที่ผิวลูกไฟ ค่อย ๆ ปรากฏและแตกออกมา เมื่อเสียงระเบิดรุนแรงขึ้น ความร้อนที่แรงกล้ายิ่งขึ้นก็พุ่งขึ้นอย่างฉับพลันในช่องภูเขาไฟ!\
\
“โครม!”\
\
ทันใดนั้น พลังของลูกไฟที่ร้อนเหมือนเหล็กหลอมละลาย กลับเกิดแรงสั่นสะเทือนรุนแรง จนชิงเยียนและคนอื่น ๆ ต้องแทบอาเจียนเลือด! ภายในลูกไฟ เหมือนมีบางสิ่งกำลังจะแตกออกมา! ขณะนี้ มีพลังที่รุนแรงยิ่งขึ้น พุ่งออกจากลูกไฟ เพื่อกดความวุ่นวายภายในลูกไฟ แต่\
\
อย่างไรก็ตาม หลังจากไม่ถึงนาที เปลวไฟรอบลูกไฟเริ่มสั่นไหวและหมองลงอย่างเห็นได้ชัด การกดดันนี้เริ่มยากที่จะควบคุม\
\
สุดท้าย เปลวไฟเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย จากนั้นค่อย ๆ แตกกระจายออกไป และความร้อนที่รุนแรงก็เริ่มลดลง ลูกไฟนั้นเหมือนเถ้าถ่านหมดไฟและกลายเป็นสีขาวเทา แข็งเหมือนดินเผา รอยแตกลึก ๆ ปรากฏทั่วทั่วผิวลูกไฟ!\
\
“กรี๊ด!!”\
\
ก่อนที่ความเงียบทวนมาถึง เสียงกรีดร้องแหลมดังขึ้นทันที ลูกไฟที่เหลือเป็นดินเผากระจายออกไปทั่ว หล่นลงไปในลาวาและละลายอย่างรวดเร็ว\
\
เจ้าของเสียงกรีดร้องนั้น ปรากฏร่างสีแดงเข้มให้เห็นชัดเจนต่อหน้า ทุกคน\
\
นี่คือเจ้าลิงไฟสีแดงขนาดแค่สองกำปั้นเท่านั้น!\
\
ทั้งตัวสีแดงเข้ม ขนสีแดงเรียบสวย แต่ตอนนี้ตั้งชันเหมือนตะปูแรง ๆ สั่นเล็กน้อย ไม่รู้เพราะกลัว หรือเพราะตื่นเต้น!บนปลายหางของลิงเล็ก ๆ เหมือนแส้ มีกองไฟสีแดงที่ผสมกับสีฟ้าอ่อน กำลังลุกโชนอย่างรุนแรง อุณหภูมิที่ลึกซึ้งอย่างยิ่งแต่ดูเหมือนสามารถเผาไหม้จิตวิญญาณ ก็ค่อย ๆ แผ่ออกมาอย่างสงบ ดวงตาสีแดงเข้มคู่นั้นกลับเหมือนกับเปลวไฟสองดวง ดูเหมือนว่าถ้าเพียงสบตาเดียว ก็สามารถทำให้คนรู้สึกถึงพลังการข่มขวัญที่น่ากลัวได้\ ขณะนี้ มันดูเหมือนกำลังจ้องมองวงแสงเวทย์ที่ยังโอบล้อมตัวมันอยู่ ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ และปากก็ส่งเสียงกรีดร้องอย่างไม่หยุด เสียงสั่งยาวและแหลมคม ดูเหมือนสามารถฉีกแก้วหูของคนในพริบตา!\ เหยียนชานจึงรีบใช้พลังเวทย์ปกป้องแก้วหูของตัวเอง คิ้วย่นเข้าหากัน ดวงตาก็มองไปทางเดียวกับทหารรับจ้างทั้งสี่คน นั่นก็คือมองไปที่ตัวู่กู่เสี่ยวซวน\ เพราะในการเดินทางครั้งนี้ ตัวู่กู่เสี่ยวซวนคือผู้นำทุกอย่าง และคำรับรองที่ว่า “ได้เตรียมพร้อมแล้ว” ก็มาจากปากของเธอเอง\ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ ตัวู่กู่เสี่ยวซวนดูเหมือนไม่รับรู้สิ่งใด ดวงตาที่สวยงามทั้งสองของเธอ จ้องมองลิงไฟตรงหน้าอย่างแน่วแน่ ร่างกายก็สั่นเล็กน้อย ดูเหมือนพร้อมจะวิ่งไปจับลิงไฟให้เป็นของเธอได้ทุกเมื่อ!