หลังจากพยายามต่อต้าน ฮูโตวและคิซาระ (ชื่อของหญิงมังกรขาว) หลายครั้งแต่ไม่มีผล อูลุตีอาก็โมโหสุดขีด: “ปีศาจแม่บ้านตายไปซะ เธอกล้าทำให้ฉันใส่ชุดแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย”\ฮูโตวจ้องมองอย่างจริงจังไปที่อูลุตีอาที่สวมชุดที่คิซาระเตรียมให้แล้วพูดว่า: “นี่ไม่ใช่ชุดแม่บ้านเหรอ? เอ๊ะ หูแมวแม่บ้าน คิซาระทำได้ดีมากเลยนะ”\คิซาระ: “ขอบคุณค่ะท่านเจ้าของ ในฐานะหัวหน้าพนักงานแม่บ้านของท่าน ทุกอย่างฉันจะฝึกให้ดีที่สุดเป็นแม่บ้านที่น่ารักที่สุด และฉันจะไม่บอกพวกเจ้านายว่าท่านเจ้าของเป็นคนชอบแม่บ้านนะคะ”\ฮูโตว: “...นี่ก็สถาปนาตัวเองเป็นหัวหน้าพนักงานแม่บ้านแล้วนะ ว่าแต่ฉันกลายเป็นคนชอบแม่บ้านตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ฉันชัดเจนว่าควบคุมทุกอย่างได้ต่างหาก คิซาระ”\อูลุตีอา: “พวกคุณสองคน อย่ามองข้ามฉันสิ คืนชุดให้ฉันนะ”\คิซาระมองอูลุตีอาด้วยแววเคร่งขรึมพร้อมพูดว่า: “จะเรียกฉันว่าหัวหน้าพนักงานแม่บ้าน ต้องเรียกท่านเจ้าว่าเจ้าของด้วย และชุดแม่บ้านชุดนี้ก็ทำมาจากชุดของคุณ ถ้าคุณไม่รังเกียจการวิ่งเปลือยก็ถอดชุดเถอะ”\อูลุตีอา: “เธอคิดว่าฉันจะยอมง่ายๆ แบบนี้เหรอ? ถ้าชุดนี้ทำมาจากชุดเดิมของฉันก็อีกเรื่องหนึ่ง อย่าลืมสิว่าฉันใช้เวทมนตร์อะไร เวลาโค้ง”\ฮูโตว: “ไม่มีประโยชน์หรอก ข้างในมีพลังของคิซาระอยู่ ไม่ว่าพลังของคุณจะมากกว่าเมื่อไหร่ ก็ไม่มีทางกลับคืนเป็นแบบเดิมได้”\คิซาระ: “ท่านเจ้าของ แม่บ้านคนนี้ไม่เชื่อฟังเลย แต่แม่บ้านอีกคนเชื่อฟัง ฉันช่วยเปลี่ยนชุดให้เธอแป๊บเดียวก็เรียบร้อย ไม่ดื้อแน่นอน”\อูลุตีอามองไปที่เชอร์รีที่ล้มหมดสติไม่ไกล เธอใส่ชุดหูแมวเหมือนกันกับตัวเองขณะนั้น: “คนนั้นหมดสติก็แน่นอนว่าไม่ต่อต้านแล้ว อีกอย่าง มังกรหญิงนั้นอย่าพูดว่าฉันมี ‘ตัว' เดียว”\คิซาระ: “แค่แม่บ้านหูแมวตัวเดียวกล้าต่อต้านหัวหน้าพนักงานแม่บ้าน ฉันบอกว่าตัวเดียวก็ต้องตัวเดียว ห้ามเถียงนะ”\“เอ๊ะ เอ๊ะ ทำไมถึงมีหลุมใหญ่ขนาดนี้อยู่ตรงนี้ ฮูโตว เธอไม่คิดจะขุดหลุมฝังตัวเองใช่ไหม”\ฮูโตวและคนอื่นหันไปตามเสียง เห็นมิลลากำลังลากสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่เดินมาหาฮูโตว\คิซาระมองด้วยความสงสัยแล้วถามฮูโตว: ท่านเจ้าของ ‘ลูริไม่ดี' คือใครเหรอ?\มิลลา: “####, ไม่ดี? ลูริ, ฮูโตว ตัวนี้หน้าอกแบนขนขาวคือใคร?”琪莎拉ได้ยินคำสองคำสำคัญที่มิลล่าพูดด้วยใบหน้าสงสัย มองไปรอบ ๆ แล้วเปรียบเทียบปริมาณหน้าอกกับมิลล่า จากนั้นหันไปหาฮูโต道ว่า:“เจ้านาย ลอลลี่ซั่วคนนั้นโง่มากเลยนะ ทำไมถึงบอกตัวเองว่าเป็นคนอกแบนผมขาวล่ะ”
มิลล่า:“###”
ฮูโต:“ลอลลี่ซั่วคนนั้นก็เป็นสาวใช้ของฉันนะ”
เมื่อ琪莎拉ได้ยินว่ามิลล่าเป็นสาวใช้ของฮูโต เธอก็เต็มไปด้วยความสง่าราศีหันไปมิลล่าพูดว่า:“ลอลลี่ซั่วคนนั้น ฉันเป็นหัวหน้าสาวใช้ของเจ้านาย ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปต้องฟังคำสั่งของฉัน และลอลลี่อีกคนที่แกล้งเป็นล้มอยู่บนพื้นก็ต้องฟังฉันด้วย” สโนว์ลี่ที่เดิมกำลังแกล้งเป็นล้มอยู่บนพื้นเตรียมจะหนีหันมายืนขึ้นทันที,“ฉันไม่ได้คิดจะหนี ฉันแค่ไปเข้าห้องน้ำเท่านั้น”
มิลล่าพูดกับ琪ชา拉ว่า:“ฉันไม่ใช่ลอลลี่ซั่วนะ และหน่วยงานของเราไม่ได้มีเพียงคนเดียวด้วย”
琪ชาแล่มองมิลล่าด้วยท่าทีแข็งกร้าวแล้วไปขอความช่วยเหลือจากฮูโต:“เจ้านาย ลอลลี่ซั่วคนนั้นไม่ฟังฉัน ฉันควรทำยังไงดี”
ฮูโต:“เธอแข็งแกร่งนี่ ใช้อำนาจมังกรเลยสิ”
琪ชาไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง:“แต่เจ้านาย อำนาจมังกรของฉันจะทำให้เธอสลบ”
ฮูโต:“เรื่องนั้นเหรอ ฉันจะส่งนักมายากลเวลาไปช่วยเธอ ดีไหม”
琪ชา:“คนคนนั้นความสามารถน่าเชื่อถือไม่ค่อยได้ สำเร็จก็มี โอกาสล้มเหลวก็มี เป็นแค่คนกลาง ๆ เท่านั้น”
ฮูโต:“ฉันใช้พลังเทพเสริมความสามารถเขาแล้ว ตอนนี้เขาสามารถควบคุมเวลาภายในสามวันได้อย่างอิสระในหนึ่งปี เกินสามวันก็เป็นเรื่องโอกาสครึ่ง ๆ ครึ่ง ๆ”
琪ชา:“แม้จะยังเป็นคนกลาง ๆ แต่ก็เก่งกว่าเดิมมาก ดีงั้นฉันจะให้เขาช่วยฉัน เจ้านาย”
มิลล่าและคนอื่น ๆ สามคน:“เธอจะเมินเราไปอีกนานแค่ไหน ถ้าไม่ระวัง สาวใช้สองคนคนนั้นจะวิ่งหนีไปแล้ว”
