《ปลายทาง》050.(ตอนป่ารักษาเวลา) รอยคริสตัลไฟ

“ดูเหมือนว่าฉันจะประมาทฝีมือของพวกคุณไป…แต่กลับปล่อยให้พวกคุณหนีออกมาได้” หลงอวี่ยิ้มบาง ๆ มุมปากยกขึ้น เสน่ห์นั้นเต็มไปด้วยความอันตรายอย่างเห็นได้ชัด

“แต่พวกคุณก็ไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่ อุตส่าห์หนีออกมาได้ แต่ยังกล้าเดินตามพวกเราอยู่ ทำไมกัน พวกคุณถึงมั่นใจในวิธีซ่อนตัวของตัวเองนักล่ะ?”

ฉิงเอียนขมวดคิ้ว ใบหน้าซีดเล็กน้อย อ้าปาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร แววตาที่มองไปรอบ ๆ กลับเผยให้เห็นความตื่นตระหนกเล็ก ๆ ในใจของเขา

“เรา…ทำไมเราถึงมาไม่ได้ที่นี่ล่ะ? ที่นี่ก็ไม่ใช่เขตของพวกคุณนี่…”

ด้านหลัง ตู่กูเซียวซวนหน้าแดงเล็กน้อย ดูเหมือนว่าการที่เธอไม่สามารถทำตามคำสัญญาว่า “จะเตรียมตัวพร้อม” ทำให้เธอเสียหน้า แต่ข้อแก้ตัวที่ซีดแบบนี้ สุดท้ายแม้แต่เธอเองก็รักษาไว้ไม่ได้ ใบหน้ากลับยิ่งอับอาย

“มัดเลย…”

หัวหน้าทีมอีกคนข้างหลังหลงอวี่ มองด้วยสายตาเย็นชา ชัดเจนว่าไม่สนใจจะโต้เถียงคำพูดกับกลุ่มที่เรียกว่า ‘ผู้ตาม' ด้วยน้ำเสียงต่ำ เขาก็สั่งการ

และฉิงเอียนกับพรรคพวกต่างก็รู้ว่าตนทำอะไรไม่ได้ นอกจากการดิ้นรนของตู่กูเซียวซวนที่มากกว่าเล็กน้อย พวกเขาจึงถูกมัดมือมัดเท้าโดยไม่มีความยากลำบากใด ๆ ทั้งหกคนยืนใกล้ผาหิน ใบหน้าแสดงอาการเย็นชาหมดอารมณ์

“กุ้ยจ้าน นายทำตัวเย็นชาแบบนี้ได้ยังไง? ถ้าทำให้เด็กกลัวขึ้นมาล่ะก็ไม่ดีแน่!”

“ชินแล้ว”

……

ความล้อเลียนอย่างร้อนแรงและเต็มไปด้วยพลังของหลงอวี่ ตัดกับความเงียบเย็นของหัวหน้าทีมอีกคนได้อย่างชัดเจน เสียงสะท้อนอยู่ภายในภูเขาไฟที่บ่อยครั้งลุกเป็นลาวา แต่บทสนทนาของพวกเขาไม่ส่งผลกระทบต่อการปฏิบัติหน้าที่ที่เชี่ยวชาญและเป็นระเบียบของพวกเขาแต่อย่างใด

สิบกว่าหินาที ไม่ยาวนัก แต่ก็ไม่สั้นเช่นเดียวกัน การกระทำที่เชี่ยวชาญของทหารพิเศษนั้น ก็เสร็จสิ้นภายใต้อาณัติหยุดของหัวหน้าทีมสามคน และเมื่อถึงตอนนั้น ใบหน้าของฉิงเอียนกับพรรคพวกหกคน ก็เปลี่ยนจากความเย็นชาที่ไม่ตกใจ กลายเป็นความตกใจและสงสัยอย่างสุดขั้ว

เพราะช่วงเวลาสิบกว่านาทีนี้ การกระทำที่ทหารพิเศษทำไปนั้น มันช่างคุ้นเคยเกินไป! ใช่แล้ว คุ้นเคย!阵สีแดงสดรูปสามเหลี่ยมหนึ่ง วางทับอย่างชาญฉลาดบน阵ห้าเหลี่ยมสีดำแสนลึกลับ แสงสีแดง-ดำที่ส่องประกายนี้ ภายในภูเขาไฟเต็มไปด้วยหินแดง ดูแปลกประหลาดและเย้ายวนราวกับเลือดสด

门阵สองชั้น!

นี่ก็门阵สองชั้นอีกแล้ว! แต่ความแตกต่างคือ ตา阵ประมาณห้าสิบนั้น ถูกแทนที่ด้วยคริสตัลหินสีแดงโปร่งใสที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟลี้ลับ และพลังลึกลับทรงพลังที่พุ่งขึ้นเป็นระยะๆ จากคริสตัลเหล่านี้ ทำให้ไม่มีใครสงสัย: 门阵ตรงหน้ามีพลังอำนาจที่น่าตื่นตะลึงยิ่งขึ้น

“คริสตัลจิตวิญญาณไฟ!”

ตู้กูเสี่ยวเซียนร้องออกมา ทำให้ชิงเหียนและชายหนุ่มสี่คนอดไม่ได้ที่จะมองไปยังคริสตัลแดงลี้ลับนั้น

“ไม่เลวนะ เด็กน้อยยังรู้เรื่องหลายอย่าง แต่หลายครั้ง การรู้มาก ไม่ใช่เรื่องดีเสมอไปนะ”

หลงอวี้ยืนอยู่ข้างตู้กูเสี่ยวเซียน ฟังเสียงตกตะลึงของเธอ แล้วหันกลับมาหัวเราะเบาๆ ใช้มือประคองคางของตู้กูเสี่ยวเซียน แต่รอยยิ้มเย้ายวนและชวนหลงใหลตามแบบฉบับของเธอ ทำให้ชิงเหียนและคนอื่นรู้สึกเย็นยะเยือกชวนสยอง

“เฮ้…”

ทันใดนั้น เสียงเบาๆ ดังขึ้นจากด้านบนหัว ในความเงียบสงบของภูเขาไฟ เสียงนี้มีน้ำหนักพอสมควร พลันผู้กองหน่วยย่อยทั้งสามคนที่ตื่นตัวอยู่แล้ว หันมามองด้านบนของภูเขาไฟ มือทั้งสองวางไว้เหนือพลังลึกลับเบาๆ ระหว่างฟ้าร้อง

แต่ยิ่งกว่านั้น นอกจากฝุ่นหินที่ร่วงลงมาเพียงเล็กน้อย พื้นที่ด้านบนก็กลับสู่ความเงียบสงบเหมือนเดิม ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และทหารพิเศษที่เงียบกริบช่วยทำให้บรรยากาศที่คับแค้นอยู่แล้ว ดูหนาแน่นขึ้นอีกชั้นหนึ่ง

“น่าจะเป็นแรงสั่นสะเทือนเล็กๆ ก่อนลาวาภูเขาไฟระเบิด ทุกคนไม่ต้องกังวล”

ผู้กองหน่วยย่อยคนสุดท้ายที่ร่างใหญ่เหมือนวัวเหล็ก เหล็กหยาน พูดขึ้นทำลายความเงียบ และด้วยเสียงหนักแน่นของเขา ก็ช่วยสร้างความมั่นใจให้กับทหาร ใช้เวลาเล็กน้อยก่อนวิเคราะห์ว่า

“ตอนนี้ยังมีเวลาประมาณยี่สิบนาทีจนกว่าหุ่นไฟจะโผล่ออกมา เวลาเราไม่มาก ต้องรีบออกไป หากไฟลึกลับเดือดอีกรอบ เราจะต้านมันไม่ไหว...”

การโผล่ออกมาของหุ่นไฟ จะสามารถลดพลังไฟลึกลับได้เพียงครึ่งชั่วโมงเฉียวเยียนและคนอื่น ๆ เพิ่งจะนึกถึงคำถามนี้ขึ้นมาอย่างทันที ทันใดนั้น ใบหน้าของพวกเขาก็ซีดเผือดไปหมด \
\ ในเวลาเช่นนี้ เหล่าทหารพิเศษก็เห็นได้ชัดว่าไม่มีเวลาหรือความสนใจมากพอที่จะใส่ใจกับสีหน้าของเฉียวเยียนและผู้อื่น แต่กลับรีบคว้ามีดทางการทหารอันคมกริบ ออกแรงฟันลงไปอย่างรุนแรงกับหินไฟหนาๆ รอบตัว! \
\ เมื่อมีดทางการทหารที่คมเป็นดั่งตัดเหล็กนั้นเหวี่ยงขึ้นลงไปไม่นาน ก็เริ่มมีผลึกสีแดงใสปรากฏออกมาจากหิน \
และผลึกเหล่านี้ แปลกประหลาดอย่างมาก เมื่อเจอแสงก็ลุกโชนเป็นเปลวไฟสีแดง ในภูเขาไฟนี้ส่องแสงวิจิตรเช่นกัน! \
\ “แท้จริงมันคือคริสตัลวิญญาณไฟ!” \
\ เฉียวเยียนจับคริสตัลวิญญาณไฟที่ยื่นออกมาจากผนังหินเพราะแรงสั่นสะเทือนก่อนหน้า สัมผัสถึงพลังเวทย์อันกึกก้อง รอยยิ้มขมบนมุมปากเฉียวเยียน พร้อมเสียงพูดอย่างขำตัวเองเบา ๆ \
\ “แต่ดูเหมือนฉันจะไม่มีชะตาไปเสพมันแล้ว... น่าสงสารที่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าภายนอกที่สวยงามนั้นเป็นอย่างไร” \
\ ตอนนี้ไม่ว่าสถานการณ์ของกองกำลังพิเศษจะเป็นอย่างไร แต่สำหรับผู้ที่เป็นพยานลับ วินาทีเดียวก็มีผลลัพธ์เพียงอย่างเดียว: ความตาย! เพราะมีแต่คนตายเท่านั้นที่สามารถรักษาความลับได้นาน \
\ เฉียวเยียนถอนหายใจ ไม่คิดถึงปาฏิหาริย์ลมปราณ เพราะเขารู้ว่าถ้าเป็นเขา เขาก็จะเลือกเช่นเดียวกัน \
\ การถอนหายใจเป็นเรื่องน่าสงสารตัวเอง แต่ไม่ได้โทษความรับผิดชอบไปที่ดู่กู่เซียวซวนผู้ที่พาเขามาถึงทางตันเช่นนี้ เพราะที่ผิดจริง ๆ คือความโลภของเขา หากไม่ใช่เพราะความคิดพารวยเล็กๆ ในใจ เขาก็คงไม่เดินตามก้าวของดู่กู่เซียวซวนมาถึงจุดนี้ และอีกอย่าง สถานการณ์ของดู่กู่เซียวซวนก็เช่นกัน โทษเธอไปก็มีประโยชน์อะไร? \
\ ส่วนชายทั้งสี่ก็ค่อย ๆ ฟื้นจากใบหน้าที่ซีดเผือด พวกเขาอยู่ระหว่างชีวิตและความตายมานานหลายปี เตรียมรับมือกับความตายของตัวเองแล้ว กลับมองเห็นมันอย่างเข้าใจ เผลอ ๆ บนใบหน้ายังมีรอยยิ้มเล็ก ๆ \
\ ถ้าจะต้องตายอยู่แล้ว ทำไมไม่ให้ตกตายอย่างมีความสุขล่ะ? \
\ ใช้เวลาเพียงประมาณห้านาที ทหารพิเศษก็สามารถเก็บคริสตัลวิญญาณไฟขนาดเท่ากำปั้นไม่ต่ำกว่าร้อยชิ้นจากผนังหิน รวมถึงลิงไฟหุ่นยนต์อัคคีที่ใกล้สิ้นใจแล้ว ก็ถูกรวบรวมเข้าไปในกำไลพกพาแบบอวกาศของหัวหน้าหน่วยหลงอู๋\ ขณะนั้น เที่ยหยานเดินเข้าไปใกล้เฉิงเยียนและคนอื่น ๆ หยุดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะพูดเบา ๆ ว่า: \ "อย่าโกรธพวกเรา สิ่งเดียวที่ฉันสามารถอธิบายให้พวกคุณฟังได้ก็คือ: สงคราม มักโหดร้าย! หากพวกคุณไม่ตาย อาจจะต้องจ่ายราคาหลายเท่า หรือแม้แต่หลายสิบเท่าในอนาคต!" \ พูดจบ ก็เกิดแรงผลักที่อ่อนโยนแต่ยากที่จะต้านทาน พัดมาจากด้านหลังของทั้งหกคนเฉิงเยียน ทั้งหกคนเฉิงเยียน จึงสูญเสียแรงโน้มถ่วงและตกลงไปในลาวาไฟร้อนที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อม! \ ในขณะนั้น มือเล็กนุ่มนิ่มจู่ ๆ ก็จับแขนของเขาแน่น เฉิงเยียนหันหน้าไปก็เห็นดูกูเสียวซวน ตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวจนไม่มีเวลาได้คิด ร่างก็ตกลงไปในลาวา ความร้อนที่แสบทรวงทะลุใจ กลืนกินสติทั้งหมดของเฉิงเยียนอย่างสิ้นเชิง... \ ในเวลาเพียงหนึ่งถ้วยชา ทหารพิเศษทั้งหมดต่างพนมมือต่อหน้าลาวาที่สงบ และทำความเคารพตามท่าทางทหารอย่างลึกซึ้ง เสร็จแล้ว ทหารพิเศษก็พุ่งขึ้นไปยังทางออกด้านบนของภูเขาไฟอย่างรวดเร็ว ไม่ช้าไม่นานก็หายไปในพื้นที่ภายในภูเขาไฟอย่างสิ้นเชิง \ ภายในภูเขาไฟกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ผนังหินสีแดงสดยังคงแสบตา พื้นผิวหินไฟบางส่วนที่ยื่นออกมา คริสตัลไฟสีแดงโปร่งแสงกำลังลุกโชติช่วงเปล่งประกายแปลกประหลาด ราวกับว่าไม่เคยเกิดเรื่องอะไรขึ้น และอุณหภูมิในอากาศก็เริ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว! \ ขณะนั้น บนหินไฟที่เพิ่งมีเสียงขึ้นมาเมื่อครู่ เงาตัวเล็กบางอย่างปรากฏขึ้นอย่างแปลกประหลาด เงานั้นดูเหมือนกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับหิน ไม่สามารถแยกออกจากกันได้ การปรากฏตัวแบบนี้ทำให้เกิดความรู้สึกแปลกประหลาดอย่างมาก \ ปรากฏตัวชัดเจนคือสาวรับใช้ลึกลับ เสียวเฉียว! ตอนนี้หน้าของเธอดูเป็นกังวล มองลงไปยังลาวาด้านล่าง ดวงตาเป็นประกาย ไม่ทราบว่ามีสัญญาณอะไรแฝงอยู่ \ ไม่ถึงสามสิบวินาที เสียวเฉียวถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะหันหน้าและร่างของเธอกลืนเข้ากับหินอีกรอบ หายไปอย่างสิ้นเชิง \ ในเวลาเดียวกัน บนสันเขาภายนอกภูเขาไฟ \ "กัปตันเที่ยหยาน หินที่เมื่อกี้…" หลงอวี่แสดงความกังวลบนหน้าผากและถามเบา ๆ \ ก่อนที่หลงอวี่จะพูดจบ เที่ยหยานตอบเสียงเข้มรับรองทันทีว่า: "ถ้าตามที่คาดจริง ๆ มีคนอยู่บนหินนั้นแน่นอน!" \ "งั้น..." หลงอวี่งุนงง“ถ้าไม่ใช่เพราะเขามีการแปรปรวนทางอารมณ์เล็กน้อย เราแทบจะไม่สามารถสังเกตเห็นการมีอยู่ของเขาได้เลย และสามารถซ่อนตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบต่อหน้าตาของพวกเราทั้งสามคน...” ถ้อยคำของเหล็หินดูจริงจัง หยุดเล็กน้อย แล้วกล่าวต่อว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะพลังของเขาที่เกินกว่าพวกเรา ก็ต้องเป็นคนบ้าอีกคนที่ฝึกฝนศาสตร์การซ่อนตัวจนถึงขีดสุด! และพวกคนบ้าแบบนี้ มักเป็นเพียงบุคคลระดับยอดฝีมือขององค์กรนักฆ่าเท่านั้น!”

“คนทั้งสองประเภทนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถยุ่งเกี่ยวได้เลย หากบุคคลแบบนี้จริง ๆ อยากจะก้าวก่ายการกระทำของเรา ก็คงทำไปนานแล้ว แต่เขากลับไม่เคยมีการเคลื่อนไหวใด ๆ ต่อเราเลย...” หรงอวี่ครุ่นคิด

“แม้ว่าจะไม่ใช่พันธมิตร แต่ก็อย่างน้อยก็ไม่ใช่ศัตรูของเรา ดังนั้นเขาก็ไม่ควรมีความสนใจในการเปิดเผยความลับของเรา และหากเราสามารถหลีกเลี่ยงการสร้างปัญหากับเขาได้ แน่นอนว่านั่นคือสถานการณ์ที่ดีที่สุด”

เหล็หินได้วิเคราะห์อย่างละเอียดหลายเรื่อง และค่อนข้างลึกซึ้ง แทบจะไม่สามารถจินตนาการได้เลย ว่าผู้ชายแบบโจรกำยำคนนี้ จะมีความคิดละเอียดอ่อนได้ขนาดนี้ สิ่งที่ยากจินตนาการกว่านั้นคือ เขาสามารถมองเห็นปัญหามากมายในเพียงเสี้ยววินาที จากสิ่งที่ปรากฏเพียงเล็กน้อย และสามารถชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียได้อย่างชัดเจน

“ยิ่งกว่านั้น การทำเช่นนี้ยังสร้างความมั่นคงให้กับใจทหารได้ด้วย คราวเดียวได้หลายประโยชน์!” หรงอวี่ก็เข้าใจจุดสำคัญได้อย่างรวดเร็ว และรู้สึกชื่นชมต่อหัวหน้าทีมเหล็หินซึ่งอยู่ในระดับเดียวกันในกองทัพในใจ แล้วถอนใจคิดว่า: "ดูเหมือนว่าฉันยังมีอีกหลายสิ่งต้องเรียนรู้"

และในช่วงเวลานี้ ในหลุมลาวาไฟประหลาดลึก ๆ กลับเกิดความผิดปกติอย่างน่าพิศวงขึ้นโดยเงียบ ๆ!