ไม่มีถูกผิด แค่ถึงเวลาที่ต้องออกเดินทางแล้ว
ถ้าความสุขที่คุณต้องการ ฉันให้คุณไม่ได้ งั้นฉันยอมที่จะเจ็บคนเดียว ดีกว่าจะไปกวนใจคุณ บางทีในใจของคุณ ฉันอาจเป็นเพียงคนผ่านทาง แต่โดยไม่รู้ตัว คุณกลับเต็มไปหมดในใจของฉัน เรื่องนี้ไม่มีใครผิดใครถูก เพียงแต่ฉันยังไม่ดีพอ ไม่สามารถให้ความสุขที่คุณต้องการได้ ฉันคิดว่าคงถึงเวลาที่ฉันต้องออกเดินทางแล้ว บางทีไม่รู้ว่าทางอยู่ที่ไหน แต่ฉันก็ได้ออกเดินทางแล้ว ฉันก็กังวลว่าซักวันฉันอาจควบคุมตัวเองไม่ได้ ทิวทัศน์ระหว่างทางถึงแม้ว่าจะสวยเพียงใด ก็เป็นเพียงเรื่องชั่วคราวทุกอย่าง มองได้แต่จับไม่ได้..... ถึงคนที่ฉันรักที่สุด
