[转载] ตู๋หู่เทา กับ ควอนจียอง

ตู้ไห่เทาไปซื้อบุหรี่และสั่งซอง 20 หยวนให้หยู่ซีเขาให้เงิน 50 หยวนแก่หัวหน้า ฉวนจีหลงให้ 40 หยวน และตู้ไห่เทาก็เก็บบุหรี่ใส่กระเป๋าแล้วออกไปไม่ไกลนัก เจ้าของร้านฉวนจีหลงตะโกนใส่เขาว่า "นายไม่ได้เอาบุหรี่ไปเลย!"ตู้ไฮเทารู้สึกละอายใจ หยิบเงิน 10 หยวนออกมาแล้วยื่นให้เจ้าของร้าน ฉวนจีหลง: "นายให้เงินเพิ่มอีก 10 หยวน"ฉวนจีหลงตกใจและอาย: "ตู้ไห่เตา เอาบุหรี่มาให้ฉัน ฉันจะแลกเป็นซอง" ตู้ไฮเต่าสูบบุหรี่ที่เจ้านายเพิ่งให้มา กลิ่นหอมบริสุทธิ์ทําให้เขารู้สึกซาบซึ้งลึกซึ้งจากนั้นเขาหยิบธนบัตร 50 ดอลลาร์ใหม่เอี่ยมออกมาและยื่นให้เจ้านาย จี-ดราก้อน: "เจ้านาย เอาธนบัตร 50 ดอลลาร์จากก่อนหน้านี้มาให้ฉัน ฉันจะแลกให้!"จี-ดราก้อนรับเงิน 50 ดอลลาร์ ดวงตาเปียกชื้น: "ไห่เตา เอาเงินที่ฉันเพิ่งให้มา ฉันจะแลกให้ด้วย!"รับเงินที่จี-ดราก้อนให้เขาอีกครั้ง ตู้ไฮเทาร้องไห้และหยิบโนเกียออกจากกระเป๋า: "พระเจ้า อุปกรณ์ทุบถั่ววอลนัทนี่มันตกโดยนาย!" ???รับโทรศัพท์ จี-ดราก้อนร้องไห้และสั่นเทา ดึงไอโฟนออกมา: "ตู้ไฮเต่า นายทําของปลอมที่มีซิมคู่กับสํารองสองเครื่องหายใช่ไหม?" จ้องมองไอโฟน ตู้ไห่เทาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไปเขาคุกเข่าลงกับพื้น กอดเท้าจีหลง และร้องไห้อย่างขมขื่นว่า "ลุง รีบไปที่ห้อง 302 ของโรงแรมข้างๆ แล้วพาลูกสาวประถมกลับบ้าน!"จี-ดราก้อนรีบไปรับลูกสาวที่ร้องไห้ชื่อแอเซียงจากโรงแรมทันทีที่ตู้ไห่เทากําลังจะออกไป เจ้าของโรงแรมก็จับเขาไว้: "เฮ้ หนุ่มน้อย รอหน่อย!"จากนั้นเขาตะโกนเข้าไปในห้องด้านใน "หงซิง หยุดซ่อนตัว กลับบ้านกับสามีของเธอ!"ตู้ไฮเทาตกตะลึง มองดูหงซิงที่ดูยุ่งเหยิง หัวใจเต้นแรงด้วยม้านับไม่ถ้วนเขาหยิบเงิน 500 หยวนจากกระเป๋าสตางค์อย่างใจเย็นและยื่นให้เจ้าของร้าน พร้อมรอยยิ้มว่า "ลุง ให้เธอทําแท้งเองกับลูกสาวของลุงเถอะ!" จี-ดราก้อนรับเงินด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วหันไปหาหงซิงว่า "หงซิง เธอควรพาลูกสาวเราไปแทน!"หงซิงเพิ่งเก็บเสื้อผ้าเสร็จและอธิบายกับตู๋ไห่เทาว่า: "ที่รัก จริงๆ ฉันเพิ่งผ่านมาที่นี่ตอนมีประจําเดือนเฉวียนจีชงใจดีให้ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าที่นี่......ตู๋ไห่เทาหัวเราะ: "จริงๆ ฉันเพิ่งเห็นลูกสาวของจีดราก้อนจองห้อง 302 กับผู้อํานวยการที่โรงแรมข้างๆ......จี-ดราก้อนเข้าใจทันที คืนเงิน 500 หยวน ตบไหล่ตู๋ไฮเทา และพูดอย่างมีความหมายว่า "ฉันบอกแล้วไง ลูกสาวฉันจะมีรสนิยมแย่แบบนี้ได้ยังไง!"ตู๋ไห่เถาอึดอัดเล็กน้อย บังคับยัดเงิน 500 หยวนให้ควอนจียงแล้วพูดว่า: “ถือว่าเป็นการชดเชยเล็กน้อยให้ลูกสาวของคุณแล้วกัน! ตัวนี้ฉันขโมยกางเกงชั้นในสยิวจากห้อง 302 คืนให้คุณ ขอโทษจริงๆ ทำให้ลูกสาวของคุณออกมาวิ่งโดยไม่ใส่กางเกงใน…” ควอนจียงก็ค่อนข้างอายเหมือนกัน เขาหยิบกางเกงในสีแดงสดออกจากเป้ากางเกง: “นี่คือตัวที่แฟนคุณเปลี่ยนตอนมีรอบเดือน ขอโทษจริงๆ ทำให้แฟนคุณต้องหาทั่ว…” ตู๋ไห่เถา: โคตรเอ๊ย ไอ้บ้า!