“เอ๊ะ……” ปลายลิ้นเจ็บขึ้นอย่างรุนแรง ทำให้ชิงเอียนตื่นขึ้นมาอย่างช้า ๆ จิตสำนึกที่พร่ามัว เมื่อสัมผัสกับใบหน้าสวยใกล้ ๆ นั้นในทันที จิตใจของชิงเอียนก็ตื่นตัวขึ้นอย่างฉับพลัน! ผิวขาวเนียนนุ่ม กำลังปรากฏรอยแดงอย่างช้า ๆ ดวงตาปิดสนิท ขนตายาว ในความร้อนแรงนั้น ขยับสั่นเล็กน้อยเป็นครั้งคราว เปล่งประกายอ่อนโยน ผมยาวสีแดงสลวยราวน้ำไหล อ่อนโยนดุจหยก ตอนนี้กำลังกระจัดกระจายรอบตัว ตกลงบนแก้มของชิงเอียน ราวกับมือสวยคอยลูบไล้ และการหายใจของเธอกำลังเป่าลมอุ่นลงบนแก้มชิงเอียน ทำให้จิตสำนึกที่เพิ่งตื่นตัวของชิงเอียน มีความรู้สึกเหมือนเมืองใหญ่กำลังจะพังทลาย
ริมฝีปากสัมผัสกับความร้อนแรงของตุกูเสี่ยวซว่าน ชิงเอียนเกิดความหลงใหลลึกซึ้ง บนร่างเปลือยเปล่า ยังรับรู้ถึงความร้อนแรงจากการเคลื่อนไหวของตุกูเสี่ยวซว่าน ความปรารถนาทางร่างกายและพิษจากเพลิงพิเศษ ทำให้ร่างกายของชิงเอียนอยู่บนขอบของความปรารถนาโหยหาตามธรรมชาติ เปลวไฟเสมือนสัตว์ร้าย กำลังจะระเบิดออกมา
อย่างไรก็ตาม การเติบโตมาพร้อมกับมุคิชิงเสี่ยวในเมืองเจียงตง เมืองธุรกิจยิ่งใหญ่ การได้เห็นชีวิตจากชั้นต่ำสุดถึงชั้นสูงสุด ชิงเอียนได้เรียนรู้ความรอบคอบและความมั่นคงเกินวัย ในทุกเรื่อง เขารู้จักคิดให้รอบคอบก่อนลงมือ ชิงเอียนชัดเจนดีว่าพล็อตเรื่องที่ว่าต้องยอมร่างกายเพื่อแลกกับความรัก เป็นเรื่องไร้สาระ! และตลอดทาง พฤติกรรมลึกลับของตุกูเสี่ยวซว่าน ทำให้ชิงเอียนประทับใจจากใจลึก ๆ แม้จะอยู่ในครอบครัวมุคิใหญ่โต ก็ยังรู้สึกต่ำต้อย และหากยอมตามความต้องการอาจก่อให้เกิดผลร้ายแรงจนไม่สามารถแก้ไขได้
ชิงเอียนกัดริมฝีปากแน่น ใช้ช่วงเวลาที่ตื่นตัว ผลักตุกูเสี่ยวซว่านออกจากอ้อมกอด หมุนตัวออกมา ฝืนเริ่มหมุนเวียนเพลิงพิเศษ พยายามขับพิษออกจากร่าง
“ฮี่ ๆ อายุยังน้อย แต่มีพลังใจที่น่าประหลาดใจ... แต่เธอนี่นะ ในลาวานี้ยังกล้าใช้พลังเพลิงพิเศษ ถือว่าน่าหยาบคายจริง ๆ …” ในเวลาเดียวกัน ในถ้ำเย็นที่ฐานภูเขาไฟ ชื่อเฉียนเซินที่สังเกตชิงเอียนทั้งสองด้วยจิตสำนึก ยิ้มบาง ๆ พูดเบา ๆ เพียงแต่พูดว่าหยาบคาย แต่ไม่เห็นเขามีการเคลื่อนไหวใด ๆ นั่งอย่างสงบ
พิษในร่างกายถูกขับออกอย่างรวดเร็ว ราวกับพบคู่ปรับ ส่วนความต้องการทางร่างกายก็ลดลงไปถึงเจ็ดส่วนอย่างไรก็ตาม ก่อนที่ชิงเยียนจะดีใจในความแข็งแกร่งของยันตร์ไฟ กลับพบว่าภายในร่างกายเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงผิดปกติที่ไม่สามารถควบคุมได้!\ ทางเส้นลมปราณในร่างกาย ก่อนหน้านี้พลังยันตร์ไฟที่หมุนเวียนอย่างเชื่องช้า อยู่ๆก็ติดขัด ทันใดนั้น แรงดึงรุนแรงเหมือนน้ำทะเลไหลย้อนขึ้น ก็เกิดพุ่งออกมาจากภายในร่างกาย พลังไฟร้อนรอบตัวพุ่งกระแทกผิวรอบร่างชิงเยียน! และพลังยันตร์ไฟในเส้นลมปราณก็เริ่มหมุนย้อนกลับอย่างบ้าคลั่งในเวลานั้นเช่นกัน!\“อ๊า!”\ ความเจ็บปวดอย่างรุนแรง แพร่ไปตามเส้นลมปราณของชิงเยียน แรงกระแทกของพลังยันตร์เหมือนสัตว์ป่าที่ดุร้าย วิ่งกระหน่ำในเส้นลมปราณที่ไม่เคยได้รับผลกระทบรุนแรงเช่นนี้จนเส้นลมปราณค่อยๆแสดงเส้นเลือด ปลายแรงดึงบ้าคลั่ง รู้สึกเหมือนเส้นลมปราณอาจขาดได้ทุกเมื่อ!\ สายตาชิงเยียนแดงก่ำ รูขุมขนทั่วร่างถูกพลังไฟร้อนกระแทกจนเลือดไหลออกมาเต็มไปหมด ทั่วร่างดูน่ากลัว ภายในพลังยันตร์ไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของชิงเยียนอีกต่อไป ชิงเยียนกัดฟัน พยายามทนทุกข์ทรมานนี้ให้มากที่สุด\ ร่างกายของชิงเยียน ไม่รู้เมื่อไหร่ ก็ได้เคลื่อนออกจากลูกบอลแสงแปลกประหลาดข้างตัวโดกูเสี่ยวเซวียน ร่างทั้งหมดถูกเปิดเผยอยู่ในแมกม่ามหัศจรรย์ แต่กลับไม่ปรากฏอาการระเหย ขาดหายไปแม้แต่น้อย ร่างของชิงเยียนเหมือนหลุมดำลึก แรงดึงดูดมหาศาลดึงพลังไฟมหัศจรรย์จากแมกม่าทั้งหมดเข้ามาในร่างชิงเยียน เพิ่มความรุนแรงให้กับพลังในเส้นลมปราณ\ อย่างช้าๆ แรงดึงนี้ขยายออกไปเรื่อยๆ หลังจากไม่กี่นาที แมกม่าทั้งหมดเริ่มหมุนได้! แรงดึงบ้าคลั่งนี้ทำให้ภูเขาไฟสั่นสะเทือนรุนแรง เต็มไปด้วยแมกม่าที่ไหลไปยังจุดกึ่งกลางของวนเกลียวสามมิติขนาดใหญ่\ และในเวลานี้ที่จุดกึ่งกลางของวนเกลียว ชิงเยียนดูเหมือนปีศาจจากอเวจี ผมสีเงินถูกเผาจนหายไปหมด คราบเลือดบนร่างไม่เหลือผิวหนัง ดวงตากลมโตแดงฉาน เส้นเลือดจากมุมตาล้นออกอย่างน่าสะพรึงกลัว\ ความเจ็บปวดที่น่าสะพรึงกลัวทำให้จิตของชิงเยียนชา ในเวลานี้ชิงเยียนกำลังอยู่บนขอบของการล่มสลายของจิตสำนึกและเส้นลมปราณในร่างกายก็ถูกแรงกระแทกมหาศาลนั้นจนสั่นคลอนเกือบพังลง\ “เจ้าหนูนี่ พรสวรรค์ก็ดีไม่เลวนี่! แต่ก็เสียดายจริงๆ การกดพลังน้ำสุดขีดก็เหมือนกับกดพรสวรรค์ของเขาครึ่งหนึ่ง ถ้าสามารถปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่จริงๆ ก็น่ากลัวมาก…”\ ซื่อชวนเซินถอนหายใจเล็กน้อย แต่สองมือของเขาก็เริ่มทำมือเวทย์\ เมื่อมือวางท่าทางเสร็จ กลับเกิดแรงดึงดูดที่ทรงพลังเหมือนกับเปลวเพลิงเขียวอย่างรุนแรงพุ่งออกมาจากมือของเขา ทันทีที่แรงดึงปรากฏ พลังวิญญาณไฟลึกลับที่เข้มข้นเหมือนน้ำก็ถูกดูดออกมาจากลาวา นิ่งเชื่องเหมือนทารก ถูกดูดเข้าสู่ฝ่ามือของซื่อชวนเซิน\ ในเวลาเดียวกัน เปลวเพลิงเขียวในทะเลจิตวิญญาณก็รู้สึกถึงแรงกดดันจากร่างกาย ทันทีที่ปรากฏแรงดึงนี้ ความเจ็บปวดก็ลดลงเกินครึ่ง และร่างกายก็ฟื้นตัวจากความเจ็บปวดทันที ทำให้จิตวิญญาณที่เกือบสลายไปของเปลวเพลิงเขียว ค่อยๆ ฟื้นตัวขึ้น\ ไม่นาน ด้วยแรงดึงที่ค่อยๆ ลดลง ร่างกายก็กลับมาอยู่ในขอบเขตที่เปลวเพลิงเขียวสามารถควบคุมได้อีกครั้ง เปลวเพลิงเขียวรีบควบคุมการหมุนเวียนของเวทย์ไฟ ทำให้การหมุนเวียนของพลังลมปราณกลับสู่สภาพปกติ ร่างกายที่ได้รับบาดเจ็บก็ค่อยๆ ฟื้นตัวจากการบำรุงของพลังลึกลับ\ ความเจ็บปวดนั้น เปลวเพลิงเขียวไม่อยากรับอีกแล้ว! โชคดีที่ระหว่างนี้ไม่มีความผิดปกติใหม่เกิดขึ้น ทำให้เปลวเพลิงเขียวโล่งอกไปได้มาก\ เวลาหนึ่งชั่วยาม ภายใต้การบำรุงของพลังลึกลับ ร่างกายของเปลวเพลิงเขียวก็ฟื้นตัวขึ้นทีละน้อย สิ่งที่เหลือก็เพียงการฟื้นฟูด้วยตัวเอง รักษาสักไม่กี่สัปดาห์ก็สามารถฟื้นตัวสมบูรณ์ได้\ “ความรู้สึกแบบนี้คือ…”\ หลังจากวางหินใหญ่บนใจลงอย่างสิ้นเชิง เปลวเพลิงเขียวก็เริ่มตรวจสอบสภาพภายในร่างกายอย่างละเอียด และเมื่อได้สัมผัสอย่างละเอียด กลับทำให้เปลวเพลิงเขียวประหลาดใจและสุขใจสุดๆ!\ ความแข็งแรงของร่างกายเพิ่มขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง พลังเหมือนระเบิดดูเหมือนจะกลายเป็นสิ่งที่ควบคุมได้ด้วยมือของตัวเอง! เส้นลมปราณภายในร่างกาย หลังจากถูกกระแทกหลายพันครั้ง กลับยืดหยุ่นและแข็งแรงขึ้นเกินเท่าตัว\ ในต้าหยวน พลังลึกลับที่เคยฟุ้งเหมือนหมอกก็ค่อยๆ ข้นขึ้น ไหลช้าเหมือนหยดน้ำภายในต้าหยวน ระดับของพลังลึกลับ เปลวเพลิงเขียวประเมินคร่าวๆ ว่า น่าจะอยู่ที่ราว 1000!\ นี่ถือว่าเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว! พลังรบเดิมที่เคยไม่ถึง 500 ต้องใช้เวลาห้าปีเต็ม!และการกลายพันธุ์ครั้งนี้ กลับทำให้พลังรบของตัวเองเพิ่มขึ้นเท่าตัว ซึ่งสามารถจินตนาการได้ว่าความก้าวหน้านี้น่ากลัวขนาดไหน\ นี่หรือคือพลังของหยานจวี่?!\ ชิงหยานดีรู้สึกดีใจอย่างมากในใจ กลับคิดว่าประสบการณ์เมื่อกี้นั้นไม่ได้ดูน่ากลัวเท่าไรแล้ว แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังไม่มีความกล้าที่จะลองครั้งที่สอง...\ ในเวลานี้ ภายในครอบครัวมุกูมิยะที่เมืองจิงตง\ "เกิดอะไรขึ้น? ไฟน้อยวุ่นวายเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าหยานจวี่เกิดเรื่องอะไรหรือ?"\ มุกูมิยะ เสี่ยวอวี่ ยืนอยู่ภายในถ้ำลาวาของภูเขาหลังบ้าน มองไปที่พญาอัคคีมังกรแดงในทะเลสาบที่กำลังโกรธแรง เธอรู้ดีว่าพญาอัคคีมังกรแดงและชิงหยานมีความสัมพันธ์พิเศษอย่างยิ่ง และเสียงคำรามแหลมคมของพญาอัคคีมังกรแดง ทำให้บนใบหน้าของมุกูมิยะ เสี่ยวอวี่ แสดงความกังวลออกมา\ "ครูทั้งสามจู่ๆ ก็ปิดตนฝึกวิชาลับ หยานจวี่ก็หายตัวไปอย่างลึกลับ แบบนี้จะเอาไงดี? หยานจวี่นะ เจ้าตัวดี นายต้องไม่เป็นอะไรนะ!"
