โชคชะตา ฮ่าฮ่าฮ่า——
ใต้แสงแดด หนุ่มน้อยที่สวมผ้าปิดตาสีเงินบังใบหน้าของเขาไปกว่าครึ่ง จึงไม่เห็นชัดเจน มีเพียงเส้นผมของเขาที่สั่นปลิวเล็กน้อย เผยให้เห็นอารมณ์งดงามอย่างยิ่ง เขาก้มหน้ามองดวงอาทิตย์ที่ส่องสว่างไปยังสิ่งมีชีวิตนับพัน ดูแสงแดดที่เฝ้ามองโลกอย่างเงียบ ๆ ผู้คนที่คอยสนับสนุนเขาอยู่ตรงหน้า—เขาเกิดความกล้าอย่างประหลาด และตะโกนออกมาอย่างดังว่า:“โชคชะตาอยู่กับข้า” ใช่แล้ว โชคชะตา... สกุลซือม่า... คือบุตรแห่งโชคชะตาในยุคสงครามเช่นนี้! ประโยคนี้ทำให้รู้สึกซาบซึ้งอย่างประหลาด อืม... ตอนเล่นเกมสามก๊กมักจะชอบฟังเสียงหัวเราะของซือม่า—โชคชะตา ฮ่าฮ่าฮ่า— ต่อมาพอมาเล่นเกมมวลมหาศึก ก็พบว่าครอบครัวซือม่าชอบพูดคำว่า “โชคชะตา” เสมอ รู้สึกว่ามันสัมผัสบางสิ่งในใจของฉัน ฉันคิดว่า อาจจะเป็นเพราะพวกเขายังทำตามโชคชะตาของตนเองอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ติดใจเชื่อว่าชีวิตของฉันอยู่ในมือฉัน ไม่ใช่ชะตากำหนด มันคือการต่อสู้ในยุคสงครามเช่นนี้ที่ทำให้ฉันชอบ—แม้กระทั่งเคารพ ความรู้สึกนี้ถือว่าสัมผัสได้จริงๆ หรือเปล่า… ดังนั้นฉันจึงจำเจจนน่าเบื่อ เปลี่ยนชื่อเล่นใหม่ รู้สึกว่าหลังจากกลับมาที่เจ็ดบอร์ดหลังจากพักงานสามเดือน มันเหมือนขาดอะไรบางอย่าง… แต่! นี่ฉันไม่ผิด! เบื่อหน่าย แม้จะยังมีงานอยู่ในมือ แต่อารมณ์กลับรู้สึกเบื่อหน่าย เวลาหนึ่งวันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทุกวันก็เป็นแบบนี้ ทำงานกลับบ้าน เล่นเกมอย่างน่าเบื่อ อาจจะชินกับชีวิตแบบนี้แล้ว แม้ว่ายังมีงาน แต่ก็รู้สึกว่างเปล่า น่าเบื่อ ใช่แล้ว ชีวิตที่เรียบง่ายแบบนี้ ทำให้ใจฉันเรียบง่ายเกินกว่าจะรู้สึกตื่นเต้น เวลาพูดมาก็พอแค่นี้ รอถึงสุดสัปดาห์แล้วค่อยมาดูกันอีกครั้ง
ตอบกลับ (11)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —