เจอเธออีกครั้งเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เรียกเธอว่า หยุน เด็กสาวที่รู้จักตั้งแต่เด็ก จากสี่ห้าปีที่แล้วจนถึงตอนนี้ถึงได้เจอกันอีกครั้ง
พูดถึงเรื่องของฉันบ้าง ช่วงนั้นบังเอิญวันเสาร์-อาทิตย์ไม่ต้องทำงาน จึงออกไปเดินช็อปปิ้งซื้อของ หยุนกับฉันก็พอดีอยู่ที่เคาน์เตอร์เดียวกันในการจ่ายเงิน เด็กสาวคนนี้สดใสพูดกับฉันว่า: เฮ้ คุณเป็นใครบางคนใช่ไหม? (เนื่องจากชื่อของฉันไม่เกี่ยวกับโพสต์นี้ ดังนั้นอย่าคาดหวังว่าฉันจะบอกคุณ)
ฉันตอบว่า ใช่ คุณเป็นใครล่ะ? แล้วหยุนก็บอกฉันว่า: พระเจ้า จริงๆ ใช่คุณเอง ฉันเฝ้าสังเกตคุณอยู่ข้างๆ มานานแล้ว กลัวว่าคุณจะจำฉันไม่ได้ ฉันเองก็จำคุณแทบไม่ออก...
ฉันตอบว่า บังเอิญจริงๆ เลย หลังจากที่ไม่เจอกันหลายปี เรายังเจอกันที่นี่ได้
โชคชะตาช่างเล่นตลกจริงๆ ดังนั้นความเหงาในใจรวมถึงความโดดเดี่ยวต่างๆ ที่มักจะรู้สึก ก็เหมือนไม่มีอีกต่อไป
อย่างเป็นธรรมชาติ วันรุ่งขึ้นฉันเลยชวนเธอไปกินข้าว เธอยังพาเพื่อนอีกสามคนมาด้วย ระหว่างมื้อเราพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน...
เอ่อ เพื่อนของเธอคนหนึ่งฉันกลับชอบขึ้นมาอีกแล้ว รำคาญจัง ทำไมเป็นแบบนี้นะ ไม่รู้จะทำยังไงดี ฉันกับหยุนเพิ่งเจอกันอีกแค่ไม่กี่วัน ความสัมพันธ์ค่อยๆ พัฒนาไปเถอะ
ฮ่าฮ่า ฉันไม่รีบหรอก
การพบเจอ ชะตากรรมจริง ๆ
ตอบกลับ (11)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —