(ไฮนาส) วัดนิเทียนยินดีต้อนรับคุณ
"ดูเหมือนว่าคุณจะเป็นคนที่ทำงานหนักที่สุดในบรรดาสี่คนตลอดหลายปีที่ผ่านมา"
ฟางหยุนมองเฟยรั่วขึ้นและลง เฟยรั่วพยายามอย่างเต็มที่ที่จะซ่อนมัน แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถซ่อนมันจากฟางหยุนได้
ความแข็งแกร่งของเฟยรั่วนั้นแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสี่คน
แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้ก้าวไป แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็ชัดเจน ตราบใดที่ฟางหยุนให้คำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ ก็จะใช้เวลาไม่นานนักที่จะมีเทพหลักองค์อื่นในโลกนี้
เทพมนุษย์!
"คุณต้องการที่จะเป็นพระเจ้าตอนนี้หรือไม่?" คำพูดของ Fang Yun ทำให้ Fei Ruo และแม้แต่ Milis ตกตะลึง
มาเป็นพระเจ้าเหรอ?
นี่คือสิ่งที่ทุกคนในดินแดนไม่มีที่สิ้นสุดใฝ่ฝัน แต่ในปากของฟางหยุน มันเป็นการพูดที่น้อยเกินไป
เช่นเดียวกับการเป็นพระเจ้าก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
"จะใช้เวลาสิบปีสำหรับไคมิช และห้าปีสำหรับเอเธนส์ แต่ถ้าเป็นคุณ บางทีอาจใช้เวลาเพียงเศษเสี้ยวของชั่วโมงเท่านั้น" Fang Yun มองไปที่ Fei Ruo ด้วยความเห็นชอบ
มิลลิสไม่รู้จักฟางหยุนดีนัก ดังนั้นในความเห็นของเธอ ทัศนคติของฟางหยุนจึงไม่สำคัญเกินไป
ในความคิดของเธอ ผู้ชายคนนี้เป็นเพียงคนบ้า
แต่ในสายตาของต้าซุยและคนอื่นๆ สิ่งที่ฟางหยุนพูดนั้นเป็นความจริง
ตราบใดที่เป็นสิ่งที่เขาพูดมันก็ต้องเป็นจริง
ไม่มีความลังเล หรือสงสัย และไม่มีความลังเลใดๆ
พวกเขาถือว่า Fang Yun เป็นความเชื่อของพวกเขาเอง ไม่ใช่ความเชื่อในพระเจ้า
แต่เขายิ่งมุ่งมั่นมากขึ้น พระเจ้าเป็นเพียงเรื่องตลกต่อหน้าฟางหยุน
หากมีพระเจ้าเพียงองค์เดียวในโลกนี้ Fang Yun ก็คือพระเจ้าในใจพวกเขา
อย่างไรก็ตาม เฟยรั่วครุ่นคิดถึงคำพูดของฟางหยุนและลังเล
"ท่านครับ ผมมีคำถามครับ"
"พูด."
"ทำไมคุณไม่ไปปรับระดับ Pantheon เป็นการส่วนตัวล่ะ?"
ในความคิดของเฟยรั่ว ฟางหยุนก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถเอาชนะได้ พระองค์ทรงเป็นที่ปรึกษาและผู้นำทางของพวกเขา
เขาไม่คิดว่า Pantheon จะเป็นปัญหาสำหรับ Fang Yun แต่สิ่งที่เขาไม่เข้าใจก็คือฟางหยุนอยู่ในดินแดนที่ไม่มีที่สิ้นสุดมาเป็นเวลานาน แล้วทำไมแพนธีออนถึงยังอยู่ที่นั่น
"วิหารแพนธีออนไม่ใช่ปัญหาของฉัน แต่เป็นปัญหาของคุณ"
"ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันไม่อยากเป็นเทพหลักตอนนี้"
เฟย รัว ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด และมิลิสมองไปที่เฟย รัวด้วยความประหลาดใจ
เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเฟยรั่วจึงตัดสินใจเช่นนั้น
เธอไม่แปลกใจเลยว่า Fang Yun จะทำให้ Fei Ruo เป็นเทพเจ้าหลักได้หรือไม่ แต่เธอรู้สึกประหลาดใจกับการตัดสินใจของ Fei Ruo
กลายเป็นพระเจ้า! ตราบใดที่คุณกลายเป็นเทพเจ้าหลัก วิหารแพนธีออนก็จะไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
แต่เฟยรั่วจะปฏิเสธโอกาสดังกล่าวจริงๆ ซึ่งทำให้เธองงมาก
"ถ้าฉันกลายเป็นลอร์ดพระเจ้าตอนนี้ การทดสอบที่คุณทิ้งไว้สำหรับเราจะไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป สิ่งนี้ปลอมตัวเป็นพระเจ้าทรงช่วยเราแก้การทดสอบ ซึ่งไม่มีความหมายสำหรับเราเลย"
"ฮ่าฮ่า... ฉันพูดถูกจริงๆ ในบรรดาสี่คน คุณเป็นคนเดียวที่คิดเรื่องนี้"
ฟางหยุนยิ้มและตบไหล่เฟยรั่ว: "แต่เนื่องจากคุณอยู่ที่นี่ คุณจะกลับไปมือเปล่าไม่ได้ ฉันจะให้คุณยืมสิ่งนี้และกลับมาภายในสามวัน"
ฟางหยุนโยนอัญมณีสีแดงแห่งชีวิตให้เฟยรั่วทันที Fei Ruo ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่แล้วก็มีความรู้สึกถึงการเต้นของหัวใจ โลกทั้งใบดูเหมือนจะเชื่อมโยงกับตัวเขาเอง ใบหน้าของ Fei Ruo เต็มไปด้วยความประหลาดใจ และเขามอง Fang Yun ด้วยความไม่เชื่อ
"นี่คือหัวใจของโลก นอกจากนี้ยังอาจกล่าวได้ว่าเป็นอัญมณีชีวิตระดับเทพที่แท้จริง มีเพียงหนึ่งเดียวในดินแดนอันไม่มีที่สิ้นสุดทั้งหมด อย่าสูญเสียมันให้กับฉัน"
มิลิสตกตะลึง ด้วยความสามารถของเธอ เธอไม่สามารถเข้าใจคุณค่าของอัญมณีชีวิตสีแดงในมือของเฟยรั่วได้จริงๆ
และการพูดน้อยของฟางหยุนทำให้เธอสงสัยมากยิ่งขึ้น อัญมณีสีแดงในมือของเฟยรั่วมีมูลค่าขนาดนั้นจริงหรือ?
"ปากดี ไปเตรียมห้องรับรองแขกให้พวกมันสิ ในช่วง 3 วันนี้ หากมีข้อสงสัยอะไรสามารถสอบถามได้เลยนะครับ"
ในขณะนี้ เฟย รัวยังคงจมอยู่ในความตกใจที่หัวใจแห่งโลกในมือของเขาส่งมา
พลังของเขาดูเล็กน้อยและไม่มีนัยสำคัญเมื่ออยู่ต่อหน้าหัวใจแห่งโลกนี้
"ผู้ใหญ่สองคน คุณพอใจกับห้องนี้หรือไม่? "
คำพูดของ Da Zui ทำให้ Fei Ruo ตื่นขึ้นซึ่งตกตะลึงด้วยความตกใจ Fei Ruo ตกตะลึง เขาไม่จำเป็นต้องมีที่อยู่อาศัยมากนัก
อย่างไรก็ตาม Da Zui หันหลังกลับและจากไปหลังจากที่เขาพยักหน้า ทิ้ง Fei Ruo และ Milis ไว้อย่างสูญเสีย
"ขอโทษที บ้านของ Miss Milis อยู่ที่ไหน? "
"นายท่านบอกว่าจะหาห้องพักสำหรับพวกคุณสองคน แต่ไม่ได้บอกว่าต้องการสองห้อง "บิ๊กเม้าท์พูดตามความเป็นจริง
"แต่ฉันกับมิสมิลลิสไม่ใช่..."
"นี่ไม่ใช่ปัญหาของคนร้าย อาจารย์ขอให้เราหาห้องพักหนึ่งห้องสำหรับผู้ใหญ่สองคน ไม่ใช่สองคน "
ดาซุยยังคงพูดอย่างดื้อรั้น เฟย รั่วไม่สามารถหัวเราะหรือร้องไห้ได้ และมิลิสก็หน้าแดงและพูดไม่ออกสักคำ
" มิลิส คุณควรพูดสักคำ "
"ทุกอย่างขึ้นอยู่กับผู้ใหญ่ "มิลิซีก้มศีรษะลงและพูดคำด้วยน้ำเสียงตระการตา
ฟางหยุนให้เวลาเฟยรั่วเพียงสามวันเท่านั้น และสามวันนี้มีค่ามากสำหรับเฟยรั่ว
ดังนั้นเขาจึงต้องหาสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบเพื่อล่าถอย แต่ในฐานะผู้ชาย เขาไม่สามารถทำให้มิลิสเป็นคนไร้บ้านได้
แน่นอน เฟยรั่วรู้ว่านี่คือการออกแบบโดยเจตนาของฟางหยุน
สำหรับอารมณ์ของที่ปรึกษาคนนี้ มันเป็นมากกว่า ร้อยปีก็ยังแย่อยู่
เฟย รั่ว เคยเห็นแล้ว แต่คราวนี้มันตกอยู่กับเขา
"เนื่องจากเป็นความปรารถนาของพระเจ้า ดังนั้นจงปฏิบัติตามความปรารถนาของพระเจ้า "เฟย รัวค่อนข้างอิสระและง่ายดาย
แต่มิลลิสรู้สึกเขินอายมากจนเธอทำได้เพียงบ่นตอบ: "ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการเตรียมการของผู้ใหญ่ "
หลังจากที่ Big Mouth จากไป มิลิสก็ติดตามเฟย รัว
อันที่จริง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทั้งสองคนอยู่คนเดียว ระหว่างทางไปปราสาท Watch พวกเขาใช้เวลานับไม่ถ้วนวันและคืนตามลำพังโดยมีท้องฟ้าเป็นที่นั่ง
แต่ดูเหมือนตอนนี้จะดูอึดอัดเล็กน้อย แน่นอนว่าทั้งคู่ไม่ใช่คนประเภทที่จะแยกจากกัน
อากาศอันสง่างามของมิลิสพูดก่อนทำลายบรรยากาศที่แข็งทื่อ
"ท่านลอร์ด ท่านเชื่อไหมว่า ท่าน? "
Fei Ruo เหลือบมองที่ Millis แล้วยิ้ม: "คุณรู้ไหมว่าเราได้พบกับคุณ Fang Yun ได้อย่างไรในตอนนั้น? "
มิลลิสมองดูเฟย รัวอย่างคาดหวัง และเฟย รัวก็นึกถึงอดีต
เมื่อนึกถึงมิลลิส เป็นเรื่องยากสำหรับมิลลิสที่จะจินตนาการว่าเฟย รัวก็มีช่วงเวลาที่เด็ก ๆ เช่นกัน
ในความประทับใจของเธอ เฟย รัวและอีกสามคนดูเหมือนจะทรงพลังมาก ราวกับว่าพวกเขาเกิดมาแบบนั้น
แต่ในความทรงจำของเฟย รัว วัยเยาว์ของพวกเขาในตอนนั้นยังเด็กกว่าเธอเอง
ด้วยความฝันของการผจญภัย เขาเดินไปทุกมุมของโลก พบกับการผจญภัยที่ดูผ่อนคลายมากสำหรับมิลลิส
"ดูเหมือนว่าผู้ใหญ่จะไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้นในตอนนั้น "มิลลิสแสดงความคิดของเธอ
"ทุกคนก็อ่อนแอในบางครั้ง แต่แม้แต่ลอร์ดฟางหยุนในตอนนั้น มันยังทำให้เราเงยหน้าขึ้นมองเขาในขณะนั้น "
"บางทีหลังจากผ่านไปหลายปี คุณก็แซงหน้าเขาไปแล้ว "
"เราเคยมีความคิดนี้มาก่อน “เฟย รั่วไม่ได้ปฏิเสธความคิดที่มิลลิสพูด แต่เห็นได้ชัดว่ามีสิ่งอื่นที่เขาไม่ได้พูดด้วยคำพูดของเขา
"เกิดอะไรขึ้นต่อไป? "
"ต่อมา... ต่อมา ฉันได้ยินสิ่งที่แม่มดศักดิ์สิทธิ์ของเราพูด และฉันก็ไม่กล้าที่จะมีความคิดเช่นนั้นอีกต่อไป "
"โอ้? แม่มดศักดิ์สิทธิ์? "Millis Tuan ค้นพบว่าในเรื่องราวการผจญภัยของ Fei Ruo ดูเหมือนจะไม่มีแม่มดศักดิ์สิทธิ์ที่น้อยคนนักจะรู้จัก
"บางทีคุณอาจไม่ทราบความสัมพันธ์ระหว่างหญิงคนโตของเรากับท่าน Fang Yun "
"พวกเขาเกี่ยวข้องกันเหรอ? "
"แม่มดศักดิ์สิทธิ์คือลูกสาวของลอร์ดฟางหยุน เฟย รัวยิ้ม
"อะไร?" "
มิลิสรู้สึกหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัดกับคำพูดของเฟย รัว ในใจของเธอ แม่มดศักดิ์สิทธิ์เป็นนักบุญผู้สูงสุดมาโดยตลอดเทพธิดาที่เต็มไปด้วยความกระจ่างใส
แม้ว่าตัวเธอเองจะไม่ได้เจอแม่มดศักดิ์สิทธิ์มาสองสามครั้งแล้ว แต่เธอก็คิดเช่นนี้
นี่เป็นความคิดของคนส่วนใหญ่ใน Holy Demon Alliance ในความคิดของพวกเขา แม่มดศักดิ์สิทธิ์เต็มไปด้วยต้นกำเนิดลึกลับ มันกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้คนอยู่เสมอ
ยิ่งมีอะไรลึกลับ คนธรรมดาก็จะยิ่งสนใจมันมากขึ้นเท่านั้น
เช่นเดียวกับในจิตใจของผู้ไล่ล่าดวงดาว ไอดอลไม่จำเป็นต้องกิน แต่มนุษย์ทุกคนต้องทำ ไอดอลไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน
แต่คำพูดของเฟย รั่วเผยให้เห็นความสงสัยในใจของมิลลิส ปรากฎว่าแม่มดศักดิ์สิทธิ์ก็มีพ่อด้วย
และตอนนี้ก็ปรากฏต่อหน้าเขา: "เขาเป็นบิดาผู้ให้กำเนิดของแม่มดศักดิ์สิทธิ์เหรอ?"
"แม่มดศักดิ์สิทธิ์เคยกล่าวไว้ว่าความแข็งแกร่งของเธอไม่ได้มาจากการทำงานหนักของเธอเอง มันมาจากมรดกของลอร์ดฟางหยุน ความแข็งแกร่งของเธอมาจากมรดกของลอร์ดฟางหยุน ทุกครั้งที่ลอร์ดฟางหยุนปรับปรุงการฝึกฝนของเขา ส่วนเล็ก ๆ ของพลังจะถูกส่งต่อไปยังแม่มดศักดิ์สิทธิ์ผ่านทางสายเลือด"
"ส่วนหนึ่ง?"
"มันยากที่จะอธิบายให้คุณเข้าใจถึงความซับซ้อนของสิ่งนี้ เช่น ถ้าคุณหยิบถังน้ำมาและเมื่อถังน้ำล้น น้ำส่วนเกินจะไปอยู่ที่ไหน มรดกของสายเลือดนี้ก็มีความสัมพันธ์ที่คล้ายกัน พลังงานพิเศษจะถูกส่งต่อไปยังญาติสนิทผ่านทางสายเลือดตามธรรมชาติ"
"เพียงแค่มรดกของสายเลือดนี้ก็สามารถสร้างแม่มดศักดิ์สิทธิ์ได้ในวันนี้เหรอ?"
"การสืบทอดพลังของสายเลือดโดยธรรมชาตินั้นไม่เพียงพอ สิ่งที่ทำให้ศัตรูของเราสิ้นหวังอย่างแท้จริงคือพรสวรรค์จากสายเลือด แม้แต่พรสวรรค์ที่เทพเจ้าเกรงกลัว" เฟยถอนหายใจอย่างครุ่นคิด: "สำหรับเวทมนตร์และศิลปะการต่อสู้ ตราบใดที่แม่มดศักดิ์สิทธิ์ได้เห็นมันครั้งหนึ่ง แม้แต่ความสามารถของพระเจ้า แม่มดศักดิ์สิทธิ์ก็สามารถเข้าใจมันได้ทันที"
"ท่าน ท่านบอกว่าฟางหยุนเป็นเพียงวัยรุ่นในเวลานั้น ดูเหมือนว่าแม่มดศักดิ์สิทธิ์จะอายุเท่าไหร่ในตอนนั้น?"
"อาจารย์ฝางหยุนอายุสิบเจ็ดปี ส่วนคุณหยุนเอ๋ออายุสองขวบ..."
"คุณหมายถึง ท่านอาจารย์แม่มดศักดิ์สิทธิ์ เมื่อเธออายุสองขวบ เธอได้พาคุณไปต่อต้านวิหารแพนธีออน?"
Fei Ruo ยิ้มอย่างขมขื่น: "จริงๆ แล้วอาจารย์ Fang Yun หายตัวไปในเวลานั้น และความรับผิดชอบของเราคือการปกป้องความปลอดภัยของ Miss Yun'er อย่างไรก็ตาม ในช่วงวิกฤต Miss Yun'er วัย 2 ขวบคือผู้ที่ปกป้องเรา ฉันไม่รู้ว่าเมื่อใดที่ Pantheon จำชื่อของ Miss Yun'er ได้ พวกเขาเรียก Miss Yun'er ว่าแม่มดศักดิ์สิทธิ์ และรอบๆ Miss Yun'er ผู้คนที่มีอำนาจมากขึ้นเรื่อยๆ ก็มาชื่นชมเธอ"
