ปากกาเขียนได้สวยขนาดไหน? ฉันมีหมึกน้อยแค่นี้พอเหรอ?
หัวใจสามารถทนลมและน้ำค้างแข็งได้มากแค่ไหน? ฉันมีเลือดเพียงเล็กน้อยแค่นี้พอเหรอ?
คนเราเดินได้ไกลแค่ไหน? ฉันมีพลังกายเพียงเล็กน้อยแค่นี้พอเหรอ?
อยากเขียนคำว่ากตัญญูให้เนียนๆ
คำว่ารักอยากเขียนให้ลงตัว
ฉันอยากเขียนชีวิตที่มีความสุข! …ฉันถามตัวเองว่าพอหรือยัง?
ฉันหลงใหลเกินไป ฉันร้อนเกินไป และฉันก็หนาวเหมือนฤดูหนาวด้วย
ฉันมีแค่นี้ ฉันมีอารมณ์ที่ให้ของขวัญหนักๆ เท่านั้น ฉันเก็บของขวัญล้ำค่าและมอบให้กับคนที่ฉันรัก
ฉันพอใจมากเมื่อมีปากกา ฉันเขียนด้วยควันเล็กน้อย ฉันนึกถึงความอบอุ่นของหม้อไวน์ และฉันก็ยืนตัวตรงด้วยถ้อยคำบางๆ กองหนึ่ง!
มีหัวใจก็อบอุ่นมาก ฉันให้กำลังใจตัวเองในการเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน ฉันผูกพันกันในการทะนุถนอมซึ่งกันและกัน และฉันก็เข้มแข็งในความรักอันอบอุ่น!
ฉันพอใจเมื่อได้มีชีวิตแล้ว ฉันยิ้มขณะเดินทางคนเดียว ฉันเป็นผู้ใหญ่เมื่อโตขึ้น และก้าวหน้าไปในสายตาของเรา!
