วันหนึ่ง ชายตาบอดคนหนึ่งกำลังข้ามถนนพร้อมกับสุนัขนำทาง รถบรรทุกขนาดใหญ่คันหนึ่งเสียการควบคุมและรีบวิ่งผ่านไป คนตาบอดถูกชนเสียชีวิต ณ ที่เกิดเหตุ สุนัขนำทางของเขาเสียชีวิตอย่างอนาถใต้พวงมาลัยรถขณะพยายามปกป้องเจ้าของของเขา เจ้าของและสุนัขมาถึงประตูสวรรค์ด้วยกัน ทูตสวรรค์องค์หนึ่งหยุดพวกเขาและพูดอย่างเชื่องช้าว่า "ขออภัย เหลือเพียงที่เดียวในสวรรค์ พวกคุณคนหนึ่งจะต้องตกนรก" เมื่อเจ้าของได้ยินดังนั้น เขาก็รีบถามทันทีว่า "สุนัขของฉันไม่รู้ว่าสวรรค์คืออะไร นรกคืออะไร ฉันจะตัดสินใจได้ไหมว่าใครจะลงนรก" ทูตสวรรค์เหลือบมองอาจารย์ด้วยความดูถูก ขมวดคิ้ว เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: "ขอโทษครับ ท่าน ทุกจิตวิญญาณเท่าเทียมกัน คุณต้องตัดสินใจว่าใครจะไปสวรรค์ผ่านการแข่งขัน" อาจารย์พูดอย่างผิดหวัง: "โอ้ นั่นเป็นการแข่งขันแบบไหนกัน?" นางฟ้ากล่าวว่า: "เกมนี้เรียบง่ายมาก มันเป็นการแข่งขัน วิ่งจากที่นี่ไปยังประตูสวรรค์ ใครไปถึงที่หมายก่อนก็ไปสวรรค์ อย่างไรก็ตาม อย่ากังวล เพราะคุณตายแล้ว ดังนั้นคุณจึงไม่ตาบอดอีกต่อไป และความเร็วของดวงวิญญาณไม่เกี่ยวอะไรกับร่างกาย ยิ่งคนเรียบง่ายและใจดีมากเท่าไรก็ยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น" นายท่านคิดอยู่พักหนึ่งแล้วตกลง นางฟ้าได้เตรียมเจ้าของและสุนัขให้พร้อมและประกาศเริ่มเกม เธอคิดอย่างเต็มที่ว่าเจ้านายของเธอจะต้องวิ่งอย่างหนักเพื่อไปสวรรค์ โดยไม่คาดคิด เจ้านายเดินช้าๆ ราวกับว่าเขาไม่รีบร้อนเลย สิ่งที่ทำให้นางฟ้าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นก็คือสุนัขนำทางไม่วิ่งเช่นกัน มันเดินตามช้าๆ ข้างๆ เจ้าของ และไม่ยอมละทิ้งเจ้าของ ทันใดนั้น นางฟ้าก็ตระหนักได้ว่า ปรากฏว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สุนัขนำทางตัวนี้เริ่มมีนิสัยชอบติดตามเจ้าของและเฝ้าดูแลเขาต่อหน้าเขาอยู่เสมอ เจ้าของที่น่ารังเกียจใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้และมั่นใจว่าเขาจะชนะเกมนี้ เขาสามารถชนะเกมได้อย่างง่ายดายเพียงแค่ขอให้สุนัขของเขาหยุดที่ประตูสวรรค์ นางฟ้ามองดูสุนัขที่ซื่อสัตย์แล้วรู้สึกเศร้ามาก เธอพูดกับสุนัขเสียงดัง: "คุณได้สละชีวิตเพื่อเจ้านายของคุณ ตอนนี้เจ้านายของคุณไม่ได้ตาบอดอีกต่อไปแล้ว และคุณไม่จำเป็นต้องจูงเขาให้เดิน คุณสามารถวิ่งไปสวรรค์ได้" อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าทั้งเจ้าของและสุนัขจะไม่ได้ยินคำพูดของนางฟ้า และพวกเขาก็ยังคงเดินช้าๆ ราวกับกำลังเดินอยู่บนถนน แน่นอนว่าเมื่อยังเหลืออีกไม่กี่ก้าวจากเส้นชัย เจ้าของก็ออกคำสั่ง และสุนัขก็นั่งลงอย่างเชื่อฟัง ทูตสวรรค์มองดูเจ้านายของเขาอีกครั้งด้วยความดูถูก ในเวลานี้เจ้าของยิ้ม เขาหันกลับมาพูดกับนางฟ้าว่า "ในที่สุด ฉันก็ส่งสุนัขของฉันไปสวรรค์แล้ว สิ่งที่กังวลที่สุดคือมันไม่อยากขึ้นสวรรค์และแค่อยากอยู่กับฉันเท่านั้น ฉันเลยอยากช่วยมันตัดสินใจ โปรดช่วยฉันดูแลมันด้วย" นางฟ้าก็ตกตะลึง เจ้าของมองสุนัขด้วยความคิดถึงแล้วพูดว่า: "ดีใจที่สามารถตัดสินใจในการแข่งขันได้ ตราบใดที่ฉันปล่อยให้มันก้าวไปข้างหน้าไม่กี่ก้าวก็สามารถไปสวรรค์ได้ แต่มันอยู่กับฉันมาหลายปีแล้วและนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมองดูมันด้วยตาของตัวเองฉันก็อดไม่ได้ที่จะเดินช้าๆและมองดูมันสักพัก ถ้าเป็นไปได้ฉันหวังว่าจะเดินต่อไปแบบนี้ แต่สวรรค์อยู่ที่นี่และนั่นคือที่ที่มันควรจะไป ได้โปรด ดูแลมันให้ดี"
หลังจากพูดคำเหล่านี้แล้ว เจ้าของก็ออกคำสั่งให้สุนัขก้าวไปข้างหน้า ทันทีที่สุนัขถึงจุดสิ้นสุด เจ้าของก็ตกลงไปราวกับขนนกไปสู่นรก เมื่อสุนัขเห็นจึงรีบหันหลังวิ่งไปทางเจ้าของ
เทวดาผู้สำนึกผิดกางปีกและไล่ตามพวกมัน พยายามจับวิญญาณของสุนัขนำทาง แต่มันเป็นวิญญาณที่บริสุทธิ์และใจดีที่สุดในโลก และความเร็วของมันก็เร็วกว่าเทวดาทุกตัวในสวรรค์มาก สุนัขนำทางจึงกลับมาอยู่กับเจ้าของอีกครั้ง แม้จะอยู่ในนรก สุนัขนำทางก็ยังปกป้องเจ้าของของมัน
นางฟ้ายืนอยู่ที่นั่นเป็นเวลานานและพึมพำ: "ฉันคิดผิดตั้งแต่แรกแล้ว วิญญาณทั้งสองนี้เป็นหนึ่งเดียวกัน แยกจากกันไม่ได้..."
PS: ฉันเหนื่อยมากกับการเล่นด้วยมือของฉัน ในที่สุดฉันก็เข้าใจความรู้สึกอันยิ่งใหญ่เหล่านั้น . . . . .
เรื่องราวที่น่าประทับใจ
ตอบกลับ (18)
ฉันยอมรับว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันเขียนเอง แต่แน่นอนว่าไม่ใช่การคัดลอกของฉัน ฉันพิมพ์ตามหนังสือเอง เหตุผลที่ฉันโพสต์คือเพราะฉันต้องการให้ทุกคนรับรู้และไปเรียนรู้ บางครั้ง เราต้องละทิ้งตัวเองเพื่อให้ผู้อื่นดีขึ้น
ชัดเจนมาก การโพสต์ซ้ำติดต่อกันทุกครึ่งนาที คุณสามารถพิมพ์ตัวอักษรหลายๆ ตัวในครึ่งนาทีได้หรือ? เจ๋งจริงๆ นะ ไม่ว่าคุณจะพิมพ์หรือไม่ ไม่มีใครสนใจ! คัดลอกหรือไม่ นั่นไม่ใช่ประเด็น!! สิ่งสำคัญคือจิตวิญญาณของการแบ่งปัน! ใน 7 กระดาน ถ้าทำไม่ดี จะไม่มีใครตำหนิหรือมีความเห็นที่ต่างเกินไป โอเคไหม?
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —