ร้องโดย: อาเฉียว
เมืองนี้มืดครึ้มแค่ไหน
โคมไฟดวงไหนที่ทำให้หัวใจเต้นแรง
ปิดประตูแล้วเปิดอกให้ปวดใจ (เปิดอกปวดใจ)
กำลังคำนวนว่าจะไปที่ไหน
กิจกรรมกลายเป็นนิ่งเฉย
เป็นฉันอีกคนที่แต่งหน้า
ฉันไม่อยากเงียบเร็วเกินไป (โชคไม่ดีที่คุณมีข้อแก้ตัวมากมายเสมอ)
สิ่งที่แย่คือฉันทำไม่ได้ (ฉันปรับตัวมานานแล้วจนสูญเสีย ตัวฉันเอง)
ถ้าเดาไม่ถูกก็อยู่คนเดียว
บางทีเพลงก็บรรเทาความเหงาได้มากกว่าความเกลียด
ยิ่งมีบาดแผล ยิ่งหัวเราะง่าย
ใช่ ฉันถูก
ทำไมเปิดเผยง่ายกว่าปกปิด
ใครบอก ใครต้องรักใคร
ความจริงยิ่งน่าตะลึง
ลืมไป ทำได้แค่ลืม
ตกหลุมรักมันช่างสับสน
ลืมอะไรไป
อันไหนทำ คุณต้องการระหว่างความยุ่งเหยิงและความเหงา (คุณต้องการอันไหน)
ความปรารถนากลายเป็นความเฉยเมยที่เสแสร้ง
แต่เรายังต้องดำเนินชีวิตต่อไป
ข่าวลือที่ทำอะไรไม่ถูกยังคงยุยง
ฉันไม่ต้องการที่จะเงียบเร็วเกินไป (น่าเสียดายที่โลกที่วุ่นวายนี้ไม่สามารถทนฉันได้)
สิ่งที่ไม่ดีคือฉันไม่สามารถ (หลีกเลี่ยงคุณ แต่อยากเจอคุณอีกครั้ง)
ถ้าคุณเดาไม่ได้ก็อยู่คนเดียว
บางทีเพลงก็คลายความเหงาได้มากกว่าความเกลียดชัง
ยิ่งมีบาดแผลมากเท่าไหร่ก็ยิ่งหัวเราะได้ง่ายขึ้น
ใช่ฉันพูดถูก
ทำไมเปิดเผยง่ายกว่า ปกปิด
ใครว่าใครต้องรักใคร
ความจริงยิ่งน่างง
ลืมไปซะ ลืมไปซะ
ถ้าเดาไม่ออกก็อยู่คนเดียว
บางทีเพลงก็บรรเทาความเหงาได้มากกว่าความเกลียด
ยิ่งมีบาดแผลก็ยิ่งหัวเราะง่าย
ใช่แล้ว
ทำไมเปิดเผยง่ายกว่าปกปิด
ใครพูด ใครต้องรักใคร
ความเป็นจริงทำให้คนหัวเราะและร้องไห้มากขึ้น
ลืมมันซะ ฉันทำได้เพียงลืมมันเท่านั้น
น่าตกตะลึง
ตอบกลับ (13)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —