หญิง: คุณไม่ใช่เธอ
ไม่มีผมยาวสวย
ถามฉันโอเค
ปล่อยให้แรงกระตุ้นพรากการดูแล
ชาย: คำพูดในสายลม
ปลอบแก้มของฉัน
อย่ากลัว
ความเก๋ไก๋ปกปิดความเท็จ
หญิง: รอยยิ้มของฉันดูเหมือนเธอไหม
ฉันสามารถวาดมุมตาของเธอด้วย
ชาย: น้ำตาร่วงหล่นเหมือนฝนที่ตกบนเส้นผมของคุณ
มันพัดพาปีที่สวยงามที่สุดออกไป
หญิง: เมื่อไหร่ก็ได้ คิดถึงเธออีกแล้ว
เธอแอบพูดคำรักเสมอ
เมื่อไรก็ช่วยตัวเองไม่ได้
คนหลงก็โง่ตลอด
ผู้ชาย: คิดถึงเขาอีก
อย่ากอดฉันแน่นนะโอเค
เมื่อใดก็ตามที่น้ำตาไหลไม่ออก
ยิ้มดิ้นรน
เธอไม่ใช่เธอ
ไม่มีผมยาวสวย
ถามฉันได้ไหม
ให้แรงกระตุ้นพรากความห่วงใยไป
ชาย: คำพูดในสายลม
ปลอบแก้มฉัน
อย่ากลัว
เก๋ไก๋ปกปิดความเท็จ
หญิง: รอยยิ้มของฉันดูเหมือนเธอไหม
ฉันวาดมุมตาเธอได้ด้วย
ชาย: น้ำตาไหลอาบผมเธอ
มันชะล้างปีที่สวยงามที่สุด
หญิง: เมื่อไรก็ตามที่คุณคิดถึงเธออีก
แอบพูดคำรักเสมอ
เมื่อใดก็ตามที่ฉันไม่สามารถคลี่คลายตัวเองได้
คนหลงใหลก็เช่นกัน โง่
ผู้ชาย: คิดถึงเขาเมื่อไหร่อีก
อย่ากอดฉันไว้แน่นนะ
เมื่อไหร่น้ำตาก็ไหลออกมาไม่ได้
รอยยิ้มที่พยายามดิ้นรน
คำพูดรักของคุณ ฉันเป็นห่วง
เมื่อไหร่ก็ตามที่เธอคิดถึงเธออีกครั้ง
มีคำบอกรักแอบแฝงอยู่เสมอ
เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันคลี่คลายตัวเองไม่ได้
คนหลงก็โง่เกินไปเสมอ
คิดถึงเขาอีกเมื่อไหร่
อย่ากอดฉันให้แน่นโอเค
เมื่อไหร่ที่น้ำตาไหลไม่ออก หลั่ง
ดิ้นรนในรอยยิ้ม
