เอสเซ้นส์ ยอมแพ้. ถึงเวลาแล้วที่ทุกอย่างจะจบลง
ความสัมพันธ์ที่ยาวนานกว่า 4 ปี ในที่สุดก็จบลงแบบนี้ ฉันโง่มาก ฉันแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งในชั้นเรียนเป็นเวลา 2 ปีในโรงเรียนมัธยมต้น ต่อมาฉันออกจากชั้นเรียนที่สำคัญและเธอเพราะเกรดของฉันต่ำเกินไป เดิมทีพ่อจะส่งฉันไปเรียนที่อื่น เพราะฉันชอบเธอ ฉันจึงทะเลาะกับพ่อมาเป็นเวลานานก่อนที่เขาจะอนุญาตให้ฉันอยู่โรงเรียนนี้และย้ายไปเรียนที่อื่น เรายังคงเจอกันบ่อยๆ และเธอก็ทักทายฉันเสมอ แต่ฉันมักจะทำหน้าตายอยู่เสมอ แล้วเราก็เรียนจบ. วันหนึ่งระหว่างปิดเทอมฤดูร้อน ฉันเมามาก ฉันสารภาพกับเธออย่างโง่เขลาในวันนั้น ตอนนั้นเธอกลัวฉันมาก เธอเพิกเฉยต่อฉันตลอดหกเดือนข้างหน้า ฉันโง่และตกอยู่ในนั้น ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ฉันเริ่มติดอินเทอร์เน็ตคาเฟ่และเกม ฉันได้พบกับผู้หญิงอีกคนในเกมนี้ และเธอก็อยู่กับฉันเพื่อให้กำลังใจฉัน และในที่สุดฉันก็ได้เกิดใหม่จากเกมนี้ แล้วฉันก็ไปหาผู้หญิงที่ฉันชอบและสารภาพอีกครั้ง แต่เธอก็ยังปฏิเสธแต่ฉันไม่ยอมแพ้และยังคงไล่ตามอย่างหนัก จนกระทั่งเมื่อไม่กี่วันก่อน หญิงสาวที่คอยให้กำลังใจฉันในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอร้องไห้และบอกฉันว่าเราควรยุติความสัมพันธ์ของเรา ฉันรู้สึกตะลึง ฉันถือว่าเธอเป็นน้องสาวของฉันเสมอ ฉันไม่รู้ว่ามันจะพัฒนาเช่นนี้ ฉันสับสนอยู่สองสามวัน แล้วเธอก็บอกว่าเธอไม่ได้เกลียดฉัน และเธอยังคงเป็นน้องสาวของฉันตลอดไป ฉันดีใจมากที่ได้รับการอภัยจากเธอ แต่มันก็อยู่ได้ไม่นาน ผู้หญิงที่ฉันชอบตกหลุมรักฉันอีกครั้ง ฉันรู้ว่าเธอทำเพื่อประโยชน์ของตัวเองและไม่อยากให้ฉันเสียเวลากับเธอ ต่อมาเธอโกหกฉันว่าเธอมีแฟนแล้ว แต่ฉันรู้ว่าเธอกำลังโกหกฉัน แต่ฉันก็ยังโกรธและถึงกับขอให้ใครสักคนทุบตีแฟนของเธอด้วย อันที่จริงฉันก็รู้ด้วยว่าคน ๆ นั้นตัดสินใจที่จะไม่เป็นแฟนของเขา แต่ฉันก็ยังตัดสินใจอย่างหุนหันพลันแล่น ต่อมาเธอก็เสียใจและขอร้องว่าอย่าสร้างปัญหาให้คนนั้น เพราะเป็นเธอฉันจึงยอมจำนนและใช้เงินไปมากมายจนกล้ากลับไปหาพี่น้องที่มาในที่สุด จากนั้นฉันก็บอกเธอว่าฉันจะไม่ติดตามเธออีกต่อไปและฉันเลือกที่จะยอมแพ้ ในที่สุดความสัมพันธ์ที่รั้งฉันไว้มานานหลายปีก็สิ้นสุดลง แม้จะเจ็บปวด แต่ความเจ็บปวดระยะยาวก็ไม่ดีเท่าความเจ็บปวดระยะสั้น มันอาจจะดีที่สุดสำหรับฉันที่จะจบแบบนี้ . . . . ฉันแค่หวังว่าคนที่ฉันรักหวังว่าคุณจะได้พบใครสักคนในอนาคตที่รักคุณมากเท่ากับฉันหรือมากกว่าฉันด้วยซ้ำ ลาก่อนรักแรกของฉัน~
ตอบกลับ (18)
เมื่อเสียงระฆังเลิกคาบดังขึ้น นักเรียนประถมโยนดินสอแล้วเริ่มซน นักเรียนมัธยมต้นโยนหนังสือแล้วเริ่มหยอกล้อกัน นักเรียนมัธยมปลายถอดแว่นตาแล้วเริ่มนอน…พูดแบบนี้…แต่ใครจะเข้าใจว่าคนโพสต์เจอรักแรกใน 4 ปี เกิดอะไรขึ้นในใจ…ฉันจะบอกได้แค่: หลับตาลง นอนสักงีบ จะฝันดี
เอ๋ ยาย ตอนฉันมัธยมต้นก็แอบชอบ〔เอาล่ะ สองคำนี้พูดไม่ออก〕ใครบางคนอยู่สองปี→_→แต่ก็ไม่ได้บ้าเหมือน LZ นะ.. ต่อมาความเวลาก็ลบทุกอย่าง〔ปีหนึ่ง〕.. แล้วก็ลืมไปอย่างงดงาม⊙▽⊙
เอ่อ…ไม่แบ่งย่อหน้า…แม้แต่ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนที่สุด ความเจ็บปวดที่เรียกว่าก็ไม่น่าจะมีอะไร ถ้าพูดออกมาล่ะ?
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —