น้องสาวคุณเป็นนางฟ้าที่ตกลงไปในโลกมนุษย์
1. สมัยเด็ก: (1) ตอนที่ฉันเกิดมา ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างดึงฉันมาจากด้านหลัง ฉันเตะน่องอย่างแรง แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่สามารถเตะอะไรได้เลย ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำท่าตระการตาทันทีที่ล้มลงกับพื้นและร้องว่า "ว้าว..." เสียงของฉันก็ดังและชัดเจน แต่เมื่อพยาบาลเข้ามากอดฉันอย่างอ่อนโยนในอ้อมแขนของเธอและชมเชยว่าฉันเป็นเด็กที่สวยงามในอนาคต พยาบาลอีกคนก็ตะโกนว่า "โอ้! มีอีกคนหนึ่ง!" เช่นเดียวกับนั้น มีเด็กน้อยอีกคนเกิดขึ้น และพวกเขาก็เรียกเราว่า "มังกรและฟีนิกซ์"! \ \
ตอบกลับ (8)
เจ้าตัวน้อยเกิดแล้ว พวกเขาเรียกเราสองคนว่า 'ฝาแฝดชายหญิง'! และทุกอย่างที่ฉันมี เธอจะแบ่งกันครึ่งเสมอ แค่ฉันมีอารมณ์ไม่พอใจก็จะได้ยินเสียงดังของเธอตะโกนหาแม่ ฉันก็ต้องเชื่อฟังอย่างดี ตอนที่ฉันอายุห้าขวบ ไม่รู้ว่าลุงคนไหนลืมให้ฉันของเล่นปืนฉีดน้ำมา ช่างลืมไปว่ามีเจ้าตัวน้อยอีกคนด้วย พอเธอมาขอให้ฉันแบ่งปืนให้ครึ่งหนึ่ง ฉันก็ไม่ยอมเด็ดขาด เพราะปืนก็เป็นของเล่นเด็กผู้ชาย แต่เธอยังไม่ยอมเลิก ชวนแม่มาด้วย แม่บอกว่า: “ลูกเป็นพี่ชาย ต้องเอื้อเฟื้อให้กับน้องสาวสิ!” พูดจบก็ให้ปืนกับเธอ แล้วเธอก็ถือปืนยิงใส่ฉันรัว ๆ หลังจากนั้นฉันก็ทำตามที่เธอบอก นอนลงแกล้งตาย ในใจคิดว่า: “ฉันยอมเป็นน้องสาวดีกว่า! เธอไปเป็นพี่ชายเคราะห์ร้ายเถอะ!” แล้วเธอก็หัวเราะคิกคักพร้อมเอาเท้าวางบนท้องของฉันทำท่าชนะ!
น่าสงสารตัวฉันเอง ใครจะรู้ว่าพ่อแม่ของเราเป็นหนึ่งในไม่กี่ครอบครัวที่ไม่ลำเอียงระหว่างเพศชายและเพศหญิง ดังนั้นจึงพอจะนึกภาพได้ว่าตำแหน่งของฉันในบ้านเป็นอย่างไร บ้านของเราในสายตาคนอื่นเป็นครอบครัวสุขสี่คน จำนวนผู้ชายผู้หญิงยังสมดุล แต่ทำไมตำแหน่งถึงไม่สมดุล? ต่อมาขณะที่ฉันค่อยๆ เติบโตและเรียนรู้ชีวิตเอง จึงรู้ว่ามันเป็นเรื่องของพันธุกรรมล้วนๆ! ที่โรงเรียนอนุบาล ฉันเป็นที่นิยมมากกว่าเธอ เพราะเธอดุ อาจเป็นเพราะคุ้นเคยกับการอยู่เหนือคนอื่นที่บ้าน ทำให้กับคนอื่นก็เหมือนกับที่ทำกับฉัน แน่นอนว่าไม่มีใครถูกเธอครอบงำเหมือนฉันเลย เธอจึงร้องไห้มาหาฉันบอกว่าไม่มีใครเล่นด้วยและขอให้ฉันเล่นด้วย ฉันก็ไม่มีทางเลือก ต้องทำตาม เพราะเธอคือลูกคนโตของเรา หากฉันไม่เชื่อฟัง ฉันก็ไม่อยากกลับบ้าน! ดังนั้นฉันจึงยอมละเลยการเล่นกับเด็กสวยเหล่านั้น
เวลาที่เด็กผู้หญิงตัวน้อยเล่น มาพาเด็กผู้หญิงน้อยคนนี้ไปเล่นครั้งหนึ่ง มีเด็กผู้ชายตัวแสบคนหนึ่งที่ไม่รู้ชีวิตตัวเองมาชิงของเล่นทรานส์ฟอร์เมอร์ที่เธอเพิ่งชิงมาจากฉันไป เธอแม้จะดุ แต่ก็ไม่มีแรงมากเท่าผู้ชายคนนั้น ตอนนั้นฉันกำลังขี้เกียจดูเด็กผู้หญิงสวย ๆ เล่นเกมอยู่ เธอวิ่งมาบอกฉันอย่างโมโหว่าเธอโดนปล้น ฉันรีบยกแขนขึ้นหาผู้ชายชั้นใหญ่ที่สูงกว่าฉันหนึ่งหัว “เอาทรานส์ฟอร์เมอร์คืนนะ!” “ไม่เอา!”
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —