หมายเหตุเบ็ดเตล็ด (ฉันใช้บทความนี้เพื่อรำลึกถึงความฝันที่ฉีกขาดเท่านั้น)

┏ (^ω^)=? ห่างหายจากโรงเรียนมานานไม่ว่าจะหนียังไงก็ต้องกลับมา ที่นี่มีความทรงจำที่เป็นของฉัน มันเป็นความทรงจำของวัยเยาว์ และเป็นความทรงจำที่ขี้อาย เสียดายที่วันนี้ผมมาเป็นนักท่องเที่ยว

┏ (^ω^)=?ในโรงเรียนนี้มีเด็กผู้หญิงที่โดดเด่นมากคนหนึ่งซึ่งเคยมีอยู่ในความฝันของฉัน มันเป็นความฝันของฉันเอง ปียังคงเหมือนเดิมและเยาวชนก็ไม่อีกต่อไป ทุกการเคลื่อนไหวของเธอ ทุกรอยยิ้มมักจะคิดถึงเสมอ น่าเสียดายที่นี่เป็นโชคชะตาที่พลาดไปและมีคนยอมแพ้เสมอ

┏ (^ω^)=?สำหรับคนๆ หนึ่ง ฉันเปลี่ยนโรงเรียน แต่ฉันไม่อาจลืมมันได้ ทั้งที่รู้ว่าเธอกับฉันเป็นแค่คนสัญจรไปมาในชีวิตของกันและกัน ฉันเป็นคนหลงตัวเองมาโดยตลอดโดยคิดว่าฉันเป็นคนไร้กังวลและไร้กังวล จนกระทั่ง~~~ โดยไม่ได้ตั้งใจ หลังจากที่ฉันตระหนักถึงระยะห่างระหว่างฉันและเธอ ฉันก็รู้สึกสูญเสียอย่างมากและรู้สึกอยากจะร้องไห้ ในขณะนั้นเองที่ฉันเข้าใจตำแหน่งของเธอในใจฉัน

┏ (^ω^)=?ไม่รู้สิ พูดได้คำเดียวว่า ระยะทางมันไกลขึ้นเรื่อยๆ แต่ทำอะไรไม่ได้ ฉันคงเศร้าได้เพียงลำพัง ฉันไม่เคยมีอะไรจะพูด แต่ฉันไม่มีอะไรจะพูด ฉันไม่รู้ว่าความผิดพลาดนั้นอยู่ที่คุณหรือฉัน

┏ (^ω^)=? บอกได้คำเดียวว่าร้าย ติดอยู่ในคำนี้ ไม่ใช่สิ่งที่อยากได้ แต่ลืมเธอยาก ฉันจงใจหลีกเลี่ยงปัญหานี้เสมอ บางทีการหลบหนีของฉันคือการสร้างระยะห่างระหว่างเรา

┏ (^ω^)=?โม ยาน? ไม่มีหญ้าในโลก แล้วเหตุใดจึงหลงรักดอกไม้อย่างไม่สมหวัง ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่มันก็ยากเสมอที่จะลืมคุณ ในตอนแรก ฉันจงใจรักษาระยะห่างนั้นไว้เสมอ เพียงเพราะฉันคิดว่าระยะทางนั้นนำมาซึ่งความสวยงามอย่างไร้เดียงสา ความฝันยังคงเป็นความฝัน และมีช่องว่างระหว่างความฝันกับความเป็นจริง ฝันว่าสามารถรักษาระยะห่างไว้ได้ไม่จำกัด และถึงแม้จะมีระยะห่างระหว่างกันก็ไม่ไกลเกินเอื้อม

┏ (^ω^)=?555 เป็นไปได้เหรอ? มีช่องว่างระหว่างอุดมคติและความเป็นจริง ครั้งหนึ่ง ฉันเขียนหนังสือบทกวีสำหรับบุคคลหนึ่ง และพิมพ์ออกมาเพื่อบันทึกไว้ ต่อมาเพราะความห่างไกล โดยเฉพาะเมื่อฉันรู้ว่าฉันได้ทำลายความฝันด้วยมือของตัวเอง ความฝันที่เป็นของฉันเอง

┏ (^ω^)=?เดินคนเดียวในฤดูฝนปล่อยให้พายุพัดกระหน่ำแต่ก็ยังไม่สามารถลบล้างความเสียใจที่ค้างอยู่ในใจได้จึงหยิบหนังสือบทกวีที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการผลิตอย่างระมัดระวังมองดูนกร้องและกลิ่นหอมของดอกไม้บนปกหลับตาลงและไม่รู้ว่าเป็นฝนหรือน้ำตาที่ไหลจากมุมปาก

┏ (^ω^)=?ในวันที่ฝนตก มีชายคนหนึ่งที่ทำลายความฝันเป็นการส่วนตัวโดยพยายามรักษาไว้ด้วยทุกสิ่งที่มี เขามองดูกระดาษโปรยที่บินอยู่บนท้องฟ้าและเดินอย่างเงียบ ๆ สิ่งที่ทิ้งไว้เบื้องหลังคือสาเหตุที่เจ้าหน้าที่สุขาภิบาลต้องสาปแช่ง

┏ (^ω^)=?ครูจีนเคยบอกว่าเพิ่งรู้ว่าเราเป็นคนโรแมนติก จริงไหม? ถ้าเป็นจริงจะฉีกความฝันด้วยมือของตัวเองทำไม? เพราะความสูญเสียฉันจึงรู้จักถนอมรักษา น่าเสียดายที่ทุกอย่างสายเกินไป

┏ (^ω^)=?ฝัน ถึงเวลาตื่น คนก็ไม่ต้องหลับอีกต่อไป ปล่อยให้ทุกอย่างกลายเป็นเมฆและควัน ดูฟิกเกอร์ฮิปฮอปในสนามเด็กเล่นสิ ใครรู้จักเรื่องราวของเขาบ้าง...

┏ (^ω^)=? วันนี้ฉันกลับมาที่โรงเรียนเก่าและจำสถานที่นี้เพื่อสักการะความฝันที่ขาดหาย