วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556
ฉันมาที่เมืองชีตัน ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าฟอรัมคืออะไร บอกได้คำเดียวว่ามือถือพามาที่นี่
ตอนนั้นไม่รู้จะโพสต์ยังไง ก็เลยติดตามห้องแชทตั้งแต่ครั้งแรกที่มา ในห้องแชทที่ฉันได้พบกับ Sister Zi Xuan และ Brother Bad Lang
\
ต่อมาพวกเขาก็ช่วยฉันได้มากและต่อมาฉันก็ได้พบกับคนที่ตอนนี้ชื่อ Pirate Z และคนนั้น ... (ลืม), Lone Wolf, Sister Tong...
ต่อมาด้วยเหตุผลบางอย่างฉันก็ลาออกอีกครั้ง
ฉันคิดว่าฉันจะไม่กลับมาจริงๆ แต่มีหลายอย่างที่จะพูดมากเกินไปและฉันไม่รู้ว่าจะพูดที่ไหน ฉันกับพี่ชายไม่เหมือนกัน เขารู้วิธีเล่นเยอะ แต่ฉันไม่รู้ ฉันเล่นทุกอย่างที่พี่ชายฉันเล่น (รู้สึกเหมือนกำลังเล่นกับเขาอยู่...เหมือนว่าเขากำลังเล่นกับฉันอยู่...)
\ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันกลับมาอีกครั้ง บางทีฉันอาจจะปล่อยวางไม่ได้ บางที... เพราะมีคนที่ฉันห่วงใยที่นี่
แต่เดิมฉันคิดว่าฉันจะไม่ปรากฏบนฟอรัมอีกต่อไปและจะเล่นเกมของตัวเองเท่านั้น แต่ฉันบอกได้แค่ว่าฉันกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง...
อย่างไรก็ตาม ฉันอยากจะขอบคุณ... คนที่ทำให้ฉันลืมชื่อ และอาฮุย การจากไปของคุณทำให้ฉันเป็นอย่างที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้ ถึงแม้เราจะเพิ่งจากกัน แต่เธอคือคนสำคัญในชีวิตฉัน...
【เจ็ดแท่นบูชาแห่งความรัก】ไม่มีชื่อ
ตอบกลับ (33)
เอ่อ พี่สะใภ้มาหยิบรางวัลหมึกจากฉันใช่ไหม...
ผ่านมา……
ก็แค่พูดความจริง
แต่ว่า ฉันให้คุณเพิ่มอีกสามร้อยตัวอักษร ไม่กลัวแล้ว~~~
ขอโทษนะ พี่สะใภ้ของเสี่ยวเหลียน ฉันมาช้า
。。。
555... นักศึกษา, พี่สะใภ้และฉันแย่งรางวัลหมึก~~~~→_→
→_→⊙▽⊙←_←
เปลี่ยนชื่อแล้ว~~~
โอ้โห เสี่ยวเหลียน นี่เธอคือ...(คนผ่านทาง, ของปลอม (ID:43333))
ฉันไม่มี!!!!!
เอ่อ ก็ถือว่าเป็นการเข้ามาใหม่ เจ็ดถัง สวัสดีทุกคนนะครับ ผมคือคนผ่านทาง ปลอมห~~ สามารถเรียกผมว่าน้อยหลู่? คนเล็ก? (เฮ้ ใครสั่งให้กำจัดเขา) ปลอมเล็ก? เอ่อ ยังคงเรียกผมว่าคนผ่านทางดีกว่า ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ~~
ฉันไม่เอา~คนธรรมดา
ฮ่าฮ่า ดูสิทีหลังเธอยังจะเรียกใครว่าหนูน้อยหมวกแดง~~~^ω^
หนูน้อยหมวกแดง ถึงแม้ว่าคุณจะเปลี่ยนชื่อ คุณก็ยังเป็นคุณ ไม่สามารถเปลี่ยนได้
เอ่อ.... ถึงเวลานั้นคุณก็ให้ฉันทำเป็นไม่ได้ยิน ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~~~
อ๊ะ? หมวกแดงคนนั้นคือใครนะ? อืม แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยสิ?
อื้อหือ…หมวกแดงน้อย…ใจร้ายจริงๆ นะ~
อืม เปลี่ยนชื่อหน่อย ไม่เห็นจะร้ายแรงขนาดนั้นเลย...⊙▽⊙
บทที่สอง เมื่อคำถึงปลายปากกา กลับพบว่าถึงแม้แต่การเริ่มต้นง่ายๆ ก็ทำไม่ได้ นี่ก็เป็นความรู้สึกของฉันเวลาที่เขียนบทนำ ราวกับมีคำพูดนับพันนับหมื่นแต่ไม่สามารถบอกได้หมด กลับกลายเป็นนั่งคิดอย่างไร้ทางออก โดยสรุปบทความนี้ ผู้เขียนใส่อารมณ์ แต่เนื่องจากไม่มีตัวอย่างสนับสนุน โครงสร้างดูว่างเปล่า ส่วนเรื่องปากกาเขียนค่อนข้างกระจัดกระจาย เนื้อหาหลักของบทความคือคนที่คุณผ่านเข้ามาในชีวิต ความรู้สึกเมื่อเทียบกับประสบการณ์เขียนยากกว่า สามารถเห็นว่าผู้เขียนตั้งใจเขียนค่อนข้างมาก ขอเป็นกำลังใจ!
โหลดคำตอบเพิ่มเติม