นี่อาจเป็นตัวตนที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของฉัน
เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ เสมอ และร่องรอยยังคงจางหายไปในทะเลแห่งกาลเวลา ความเป็นนิรันดร์ที่แท้จริงนั้นไม่มีอยู่จริง แม้ว่าในฐานะเด็กวัยกลางคน แต่ฉันยังคงมีความหวังอันฟุ่มเฟือยมากมายสำหรับมัน หลังจากผ่านการพรากจากกันและทางเลือกต่างๆ มากมาย ตั้งแต่เด็กน้อยที่ร้องไห้ตั้งแต่โรงเรียนจนถึงเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น จนถึงตอนนี้เป็นเด็กตัวใหญ่ที่แทบไม่เคยหลั่งน้ำตาเลย ฉันก็ตระหนักได้ว่าความเข้มแข็งนั้นมีอยู่จริง สิ่งที่ควรค่าแก่การรักษาอย่างแท้จริงไม่ใช่ความทรงจำในอดีต แต่เป็นผู้คนรอบตัวคุณ แต่สุดท้ายแล้ว ฉันก็ไม่สามารถเอาชนะใจที่เปราะบางและความกลัวการพลัดพรากจากกันได้ ดังนั้นในชีวิตฉันส่วนใหญ่จึงปรากฏตัวต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อน ๆ ว่าโดดเดี่ยวหรือโง่เขลา จงใจควบคุมระยะห่างจากเพื่อนเพื่อไม่ให้อารมณ์ถูกควบคุมมากเกินไปแม้ว่าฉันจะรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ก็ตาม ข้าพเจ้าจึงใช้เวลา 6 ปี ใช้ชีวิตอย่างหน้าซื่อใจคดเหล่านี้ บางทีนี่อาจเป็นสัญญาณของความไม่บรรลุนิติภาวะ ฉันเห็นใครบางคนในฟอรั่มกำลังจะจากไป (จะเกิดอะไรขึ้นถ้า?) มันทำให้ความทรงจำบางอย่างกลับมา แค่นั้นเอง
ตอบกลับ (6)
ฉันถือ AK ด้วยมือซ้าย มืออื่นถือขวานเปิดหนังสือ เตะไปที่นักเรียน →_→ แต่ไม่ได้คาดคิด ขาเตะพลาดโดนหน้าของนักเรียน นักเรียนร้องเสียงดัง “หน้าหล่อของฉัน” จากนั้นก็กระโดดตึกฆ่าตัวตาย...
รักษาระยะห่าง จะไม่จมลึกเกินไป ความคาดหวังที่สูงเกินไป การบาดเจ็บสามารถรักษาได้ สิ่งที่ว่า 'ฉันไปแล้ว' ก็แค่หันกลับมาดูความหมายของการมีอยู่ของตัวเองเมื่อออกไปเท่านั้น
ทุกสิ่งจะผ่านไป ไม่ว่าครั้งหนึ่งจะสง่างามเพียงใด ความหมายไม่ได้อยู่ที่คำพูดของคนอื่น แต่ขึ้นอยู่กับใจของทุกคน
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —