[ชื่นชมบทกวีโบราณ] บทเพลงกระท่อมมุงจากที่พังทลายด้วยลมฤดูใบไม้ร่วง
"บทเพลงของบ้านมุงที่พังทลายด้วยลมฤดูใบไม้ร่วง"
ยุค: Tang ผู้แต่ง: Du Fu
"บทเพลงกระท่อมมุงจากที่พังทลายด้วยลมฤดูใบไม้ร่วง"
ลมฤดูใบไม้ร่วงที่พัดแรงในเดือนสิงหาคมและม้วนหลังคามุงสามใบในบ้านของฉัน
เหมาเฟยข้ามแม่น้ำและโปรยปรายไปที่ขอบแม่น้ำ ตัวสูงห้อยอยู่บนปลายป่า
ตัวล่างลอยอยู่รอบๆ พ.อ.เสินถาง
กลุ่มเด็กในหมู่บ้านทางใต้รังแกฉันจนแก่และอ่อนแอ และฉันก็ทนไม่ไหวที่จะเผชิญหน้ากับเขาในฐานะหัวขโมย
ฉันกอดหญ้าไว้ในต้นไผ่อย่างเปิดเผย ริมฝีปากของฉันถูกไฟไหม้ และปากของฉันก็แห้ง และฉันก็หายใจไม่ออก เมื่อฉันกลับบ้าน ฉันพิงไม้และถอนหายใจ
ลมในรัสเซียทำให้เมฆมืดครึ้ม และทะเลทรายก็มืดมิดในฤดูใบไม้ร่วง
ผ้าห่มเย็นเหมือนเหล็กมาหลายปีแล้ว และลูกชายผู้หยิ่งผยองก็นอนอยู่บนนั้นและข้างในก็แตกร้าว
ไม่มีที่สำหรับอุดรอยรั่วบนเตียงและบ้านและฝนก็ตกเหมือนเท้าชาและไม่หยุด
ประจำเดือนมาไม่ปกติ นอนน้อย จะเปียกทั้งคืนได้อย่างไร?
มีอาคารขนาดใหญ่นับหมื่นหลังซึ่งสามารถให้ที่พักพิงแก่คนยากจนทุกคนในโลกได้อย่างมีความสุข
มันสงบสุขราวกับภูเขาที่ยังคงไม่สะทกสะท้านจากลมและฝน
เอ่อ จู่ๆ เมื่อไหร่ที่ฉันเห็นบ้านหลังนี้ต่อหน้าต่อตา บ้านของฉันพังทลายเพียงลำพังจนแข็งตายก็พอ
ในฤดูใบไม้ผลิของปีที่สองของราชวงศ์หยวน (761) ตู้ฟู่ขอให้ญาติและเพื่อนฝูงสร้างกระท่อมมุงจากข้างลำธารฮวนฮัวในเฉิงตู ในที่สุดก็มีที่พัก โดยไม่คาดคิดในเดือนสิงหาคม ลมแรงทำให้บ้านเสียหาย และมีฝนตกหนักตามมา กวีนอนไม่หลับทั้งคืนเต็มไปด้วยอารมณ์จึงเขียนบทกวียอดนิยมนี้ บทกวีนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับกระท่อมของเขาเอง แต่เป็นการแสดงออกถึงความห่วงใยต่อประเทศและประชาชน
ตอบกลับ (10)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —