ฤดูใบไม้ผลิจะอบอุ่นและดอกไม้จะบาน
ในเมืองที่ฉันอาศัยอยู่มีร้านกาแฟชื่อจุนนวลหัวไก่ ในวันที่อากาศแจ่มใส ฉันมักจะไปที่นั่นและปล่อยให้แสงแดดส่องลงบนร่างกายของฉัน เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน ฉันก็ลุกขึ้นและจากไปอย่างไม่เต็มใจ ครั้งแรกที่ไปก็หลงรักที่นี่และชื่อร้าน ชุนนวลหัวไก่
เมื่อฉันพบคุณ ฉันอายุยี่สิบหก และคุณอายุสี่สิบหก เราห่างกันยี่สิบปี ตลอดเวลาฉันคิดว่าสิ่งที่ฉันรักคือการที่เธอรักฉัน แต่ต่อมาฉันค้นพบว่าไม่ใช่คุณที่รักฉันที่ฉันรัก อันที่จริงสิ่งที่ฉันรักก็คือคุณมาก
เมื่อฉันได้พบคุณ ฉันตกต่ำในอาชีพการงาน ฉันรู้สึกหดหู่ตลอดทั้งวัน ตอนนั้นคุณใช้เวลาอยู่กับฉันนานมาก เมื่อคุณไม่มีอะไรทำคุณก็เดินไปกับฉัน คุณซื้อของให้ฉัน คุณพาฉันออกไปเล่น... คุณพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้ฉันมีความสุขฉันรู้ อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้น ฉันไม่มีความคิดอื่นนอกจากอาชีพการงานของฉัน และฉันมักจะสร้างปัญหากับคุณอย่างไร้เหตุผล วินาทีหนึ่งฉันเต็มไปด้วยความสุขและรอยยิ้ม แต่วินาทีต่อมา ฉันอาจจะเสียใจและหดหู่ คุณมองมาที่ฉันด้วยความทุกข์ใจ แต่คุณไม่มีทางเลือกนอกจากต้องกอดฉันไว้ในอ้อมแขนของคุณครั้งแล้วครั้งเล่า คุณบอกว่า ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวล ฤดูใบไม้ผลิจะอบอุ่น และดอกไม้จะเบ่งบาน ฉันจะอยู่กับคุณเสมอ
ตอนนั้นฉันนอนไม่หลับหนักมาก หลายคืนฉันพลิกผันตลอดทั้งคืนจนทิศตะวันออกกลายเป็นสีขาว ฉันถือกระจกและมองดูตัวเองที่กำลังซีดเซียว และฉันก็อยากจะขอโทษตัวเองจริงๆ เมื่อฉันนอนไม่หลับ ฉันพยายามส่งข้อความถึงคุณ ไม่นานคุณก็ตอบฉัน เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันอยากจะพบคุณ ฉันก็จะหาคุณได้ เมื่อใดก็ตามที่ฉันต้องการคุณ คุณจะอยู่ที่นั่นเสมอ ต่อมาคุณก็รู้ว่าฉันนอนไม่หลับ ทุกคืนคุณอยู่กับฉันทางอินเทอร์เน็ต เราคุยกันทั่วโลก และบังเอิญเป็นเวลาตีสองหรือตีสาม คุณจึงรีบเร่งฉันไปนอน ฉันแกล้งทำเป็นตอบคุณ แต่จริงๆ แล้วฉันไม่อยากรบกวนคุณอีกต่อไป ฉันรู้ว่าคุณต้องไปทำงานตอนรุ่งสาง
ฉันเดาว่าคุณคงหลับไปแล้ว ฉันจึงเริ่มท่องอินเทอร์เน็ตแบบลับๆ อีกครั้ง ท่องเว็บ ส่วนใหญ่ฉันนอนอยู่บนเตียงและคิดอย่างบ้าคลั่ง บางทีก็คิดว่าต้องมีโชคชะตาพิเศษที่ทำให้คนสองคนที่ไม่เกี่ยวข้องกันมาพบกันแบบนี้แน่ๆ หรือบางทีอาจจะเป็นเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ที่ยังไม่เสร็จในชาติที่แล้วที่ดำเนินไปในชาตินี้ หลังจากที่ใคร่ครวญอยู่นาน ฉันก็ไม่เข้าใจเช่นกัน แล้วผมไปถามคุณแล้วคุณก็พูดแบบไม่คิดเลยว่าชาติที่แล้วผมคงเคยทำเรื่องเลวร้ายมา ดังนั้น เมื่อผมเจอสาวน้อยแบบคุณชาตินี้ผมคงหนีไม่พ้น เราต่อสู้ด้วยกันอีกครั้ง รอยยิ้มบนริมฝีปากของคุณปัดเมฆดำมืดในใจของฉัน
ต่อมา อาชีพของฉันก็ก้าวหน้าในที่สุด และรอยยิ้มที่หายไปนานก็ปรากฏบนใบหน้าของฉัน ฉันจำได้ว่าวันนั้นคุณมีความสุขมาก คุณพาฉันไปร้านกาแฟชื่อชวนนวลหัวไก่บนถนน คุณบอกว่าคุณชอบร้านกาแฟแห่งนี้มาก แต่คุณไม่ได้บอกว่าทำไม เรายังคงนั่งอยู่ตรงข้ามกัน กาแฟมีรสชาติขมมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อคนช้อนคน เราทุกคนเงียบและไม่พูดอะไร แสงระเรื่อของพระอาทิตย์ตกส่องลงบนใบหน้าของคุณ ตอนนั้นฉันพบว่าคุณก็สวยมากเช่นกัน มีชั้นตอซังสีเขียวบนใบหน้าเชิงมุมของคุณ
ตั้งแต่นั้นมา ฉันไม่เคยเห็นคุณอีกเลย ฉันแทบบ้าตามหาคุณไปทั่วโลก แต่ดูเหมือนคุณจะหายไป
หลังจากผ่านไปนาน ฉันก็ได้รับจดหมายของคุณ
คุณบอกว่าการเผชิญหน้าในร้านกาแฟเป็นช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดในชีวิต ฉันรู้ว่าฉันเป็นเพียงดาวตกในชีวิตของคุณ และคุณคือทิวทัศน์ที่สวยงามที่สุดในชีวิตของฉัน เธออยู่ในใจฉันตลอดไป ไม่อยากบอกลา แต่ทางแยกมาถึงแล้ว ถ้าเราจะต้องบอกลาก็ให้ฉันพูด
ฉันฉีกจดหมาย และเศษกระดาษสีขาวเหล่านั้นก็ปลิวไปตามสายลม ราวกับผีเสื้อแสนสวย
ฉันยังเหมือนเดิม พลิกพลิกทั้งคืน นอนไม่หลับ ฉันห่อตัวเองด้วยผ้าห่มและแกล้งทำเป็นว่าเป็นแขนของคุณฉันไม่มีเวลาแม้แต่จะบอกคุณว่าแขนของคุณเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดในโลก
ฉันยังไปร้านกาแฟชื่อชวนนวลหัวไก่เพื่อดื่มกาแฟในวันที่แดดจ้า ปล่อยให้แสงแดดสาดส่องมาตามร่างกาย ฉันยังคงใช้ช้อนคนกาแฟอยู่เรื่อย ๆ จนกระทั่งกาแฟมีรสขมมาก
กาแฟขมเกินไป เพิ่มน้ำตาลหน่อยได้ไหม? เสียงแม่เหล็กดังขึ้นในหูของฉัน
ไม่ ฉันต้องไปแล้ว ฉันตอบอย่างไม่ใส่ใจ ทันทีที่ฉันเงยหน้าขึ้นมอง ฉันก็ยิ้มเหมือนดอกไม้
