พระเจ้ามอบหมายงานให้ฉันพาหอยทากไปเดินเล่น
ฉันเดินเร็วเกินไป
หอยทากพยายามคลานแล้ว
ทำไมมันถึงช้าลงหน่อยทุกครั้งทุกครั้ง?
ฉันเร่งเร้า ฉันหลอกมัน ฉันตำหนิมัน
หอยทากมองมาที่ฉันด้วยสายตาขอโทษ
ราวกับจะพูดว่า: "ฉันพยายามอย่างเต็มที่แล้ว!"
ฉันดึงมัน ดึงมัน แม้กระทั่งเตะมัน
หอยทากได้รับบาดเจ็บ มันเหงื่อออก หอบ และคลานไปข้างหน้า...
แปลก ทำไมพระเจ้าถึงขอให้ฉันจูงหอยทาก?
"โอ้พระเจ้า! ทำไมล่ะ?" มีความเงียบในท้องฟ้า
"โอ้ บางทีพระเจ้าอาจจะจับหอยทากได้!" ตกลง! ปล่อย!
ในเมื่อพระเจ้าไม่สนใจ ทำไมฉันต้องสนใจด้วย?
ปล่อยให้หอยทากคลานไปข้างหน้าในขณะที่ฉันบูดบึ้งอยู่ด้านหลัง
เฮ้ ฉันได้กลิ่นหอมของดอกไม้ ปรากฎว่ามีสวนอยู่ที่นี่
ฉันรู้สึกถึงสายลม ปรากฎว่าลมตอนกลางคืนอ่อนโยนมาก
เดี๋ยว! ฉันได้ยินเสียงนกร้อง ฉันได้ยินเสียงแมลงร้อง
ฉันเห็นดวงดาวบนท้องฟ้าสดใสแค่ไหน!
เฮ้ ทำไมฉันถึงไม่เคยมีประสบการณ์ที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้มาก่อนล่ะ?
จู่ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าฉันผิดหรือเปล่า?
พระเจ้าคือผู้ที่ขอให้หอยทากพาฉันไปเดินเล่น
