เอสเซ้นส์ "ใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วงร่วงหล่น พื้นดินเต็มไปด้วยความโศกเศร้า" (แนวคิดทางศิลปะที่สวยงามของใบไม้ที่ร่วงหล่น)

ชีวิตที่มีศรัทธาไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ก็ตามอย่างน้อยก็ไม่สับสน ไม่ว่าลมจะแรงแค่ไหน ฝนตกหนักแค่ไหน หากผ่านไป ก็พบกับทะเลและท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ ความงดงามของชีวิตคือการก้าวผ่านขึ้นๆ ลงๆ ด้วยความแข็งแกร่ง หนุ่มๆ ควรจะเป็นแบบนี้ เศร้าสดใส ไม่เสียใจกับอดีต โง่เขลา และบ้าคลั่ง …… ไม่ว่าตอนนี้ฉันจะลังเลและสับสนแค่ไหน สุดท้ายฉันก็จะใช้ชีวิตตามที่ต้องการ! เมื่อมองย้อนกลับไป เราเห็นว่าเราเขียนถึงความเศร้าโศกของเยาวชนด้วยอารมณ์ที่เป็นสุข พลาดลมก็โดนฝน ถ้าเราพลาดดอกไม้ฤดูร้อนที่งดงาม เราก็จะเข้าสู่ความงามอันเงียบสงบของใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วงอย่างแน่นอน ถ้าใจยังเด็ก ก็ไม่มีวันแก่ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปแค่ไหน จงเก็บความอบอุ่นของฤดูใบไม้ผลิไว้ในใจ เราซ่อนตัวอยู่ข้างใน ใช้ชีวิตโดยแสร้งทำเป็นมีความสุข แล้วนาน ๆ ไป มันก็เป็นจริง... เนสท์เล่ในยามพลบค่ำ เอื้อมมือออกไปรับลมอันอ่อนโยน โอบรับความขาวบริสุทธิ์ของพระจันทร์... หากมีใครทำให้คุณเจ็บปวด โปรดมีน้ำใจและสวยงามเช่นเคย และใช้ชีวิตให้สนุกราวกับว่าคุณไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน