(img)http://www.wmpic.me/wp-content/uploads/2014/01/20140103145131736-500x553.jpg(/im g) เพื่อจะได้ใกล้ชิดกับความสุข
เราอดทนและพากเพียร
เราถูกแทนที่
เสียใจและสิ้นหวังอย่างต่อเนื่อง
เช็ดน้ำตาฝังอยู่อย่างต่อเนื่อง ความทุกข์
เราเริ่มลังเลกับความสุขทีละน้อย
ดูเหมือนอยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่กลับห่างไกลเสมอ
แน่นอนเรายังคงเก็บกระเป๋าออกเดินทางจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่งเพราะเราเชื่อมั่นว่าความยากลำบากทั้งหมดเป็นเพียงการชนกันในชีวิตแล้วครั้งเล่า การรอคอยอย่างศรัทธาจะนำไปสู่แสงแดดและสายรุ้งหลังพายุในที่สุด เราไม่เคยสะดุ้งในกองทัพแห่งการแสวงหาความสุข เราเหนื่อยทั้งกายและใจแต่เราก็ยังก้าวไปข้างหน้าอย่างเป็นนิสัย เราเป็นผู้ศรัทธาที่ซื่อสัตย์ขนาดไหน เราเป็นทาสโดยสมัครใจจริงๆ ทั้งหมดนี้เป็นเพียงความเป็นไปได้อันไม่สิ้นสุดในการเข้าใกล้ความสุขเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วความสุขคืออะไร?
