อย่างไรก็ตาม วันประชุมชั้นเรียนฉันไม่อยู่และกลับบ้านเร็วเพื่อนอนให้ทัน คนเหล่านั้นจึงทำเพลงนี้เป็นเพลงประจำวิชา...
ฉันอยากจะโบยบินไปบนฟ้า
เคียงข้างดวงอาทิตย์
โลกรอฉันเปลี่ยนแปลง
ความฝันที่อยากทำ
ฉันไม่เคยกลัวใครเห็น
ฉันรู้ได้อยู่ตรงนี้
หัวเราะเสียงดัง ให้เธอและฉัน เคียงข้างกัน
มีความสุขไม่มีขีดจำกัด
โยนความกังวลทิ้งไป
กล้าที่จะก้าวไปข้างหน้า
ฉันยืนตรงกลาง เวที
ฉันเชื่อว่าฉันเป็นฉัน
ฉันเชื่อในวันพรุ่งนี้
ฉันเชื่อว่าความเยาว์วัยไม่มีเส้นขอบฟ้า
บนชายหาดยามพระอาทิตย์ตก
บนถนนที่วุ่นวาย
มันเป็นสวรรค์ที่สวยงามที่สุดในใจของฉัน
ฉันเชื่อในอิสรภาพ
ฉันเชื่อในความหวัง
ฉันเชื่อว่าฉันสามารถสัมผัสท้องฟ้าด้วยมือของฉัน
มีคุณอยู่เคียงข้าง
ทำให้ชีวิตสดชื่นมากขึ้น
ทุกช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยม
ฉันเชื่อว่า
อยากบินไปบนฟ้า
เคียงข้างดวงอาทิตย์
โลก รอให้ฉันเปลี่ยน
ทิ้งความกังวล
ก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ
ฉันยืนอยู่กลางเวที
ฉันเชื่อว่าฉันเป็นอย่างที่ฉันเป็น
ฉันเชื่อในวันพรุ่งนี้
ฉันเชื่อว่าเยาวชนไม่มีเส้นขอบฟ้า
บนชายหาดยามพระอาทิตย์ตก
บนถนนที่วุ่นวาย
พวกเขาเป็นสวรรค์ที่สวยงามที่สุดในใจของฉัน
ฉันเชื่อในอิสรภาพ
ฉันเชื่อในความหวัง
ฉันเชื่อว่าคุณสามารถสัมผัสท้องฟ้าด้วยมือของคุณ
มีคุณอยู่เคียงข้างฉัน
ทำให้ชีวิตมากขึ้น สดชื่น
ทุกช่วงเวลาน่าตื่นเต้นสุดๆ
ฉันเชื่อ
ฉันเชื่อ (ฉันเป็นอย่างที่ฉันเป็น)
ฉันเชื่อ (อิสระและสบายใจ)
ฉันเชื่อ (ฉันเชื่อว่าฉันเชื่อ)
ฉันเชื่อ
ฉันเชื่อว่าฉันเป็นฉัน
ฉันเชื่อในวันพรุ่งนี้
ฉันเชื่อว่าเยาวชนไม่มีเส้นขอบฟ้า
บนชายหาดยามพระอาทิตย์ตก
บนถนนที่พลุกพล่าน
มันเป็นสวรรค์ที่สวยงามที่สุดในใจของฉัน
ฉันเชื่อในอิสรภาพ
ฉันเชื่อในความหวัง
ฉันเชื่อว่าฉันสามารถสัมผัสได้ ท้องฟ้าด้วยมือของฉัน
มีเธออยู่เคียงข้าง
ทำให้ชีวิตสดชื่นมากขึ้น
ทุกช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยม
ฉันเชื่อ
โอ้ ~~~
อา ~~~
【แนะนำ】ฉันเชื่อ
ตอบกลับ (4)
นักเรียนนั่งโซฟายุคหนึ่งคือเย่
ตอนเช้าของมัธยมต้น ทุกวันต้อนรับแสงอรุณ เดินเข้าสู่โรงเรียนพร้อมกับเสียงเพลงนี้ แล้วก็ยืนอยู่ในแถวของคนที่มาโรงเรียนสายหน้าห้องเรียน--
หนุ่มนักเรียนไม่ได้ตัดผมมานานแล้วเหรอ? จริงเหรอ?????สงสัย
เอ๊ะเอ๊ะ ขาดเรียนก็ไม่มีใครทำอะไรคุณหรอกนะ
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —