【บทกวีร้อยแก้ว】ฟังความรู้สึกของพระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง

ลมแห่งฤดูใบไม้ร่วงพัดพาดวงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ร่วงและลูบไล้ใบหน้าของปี ทำให้เกิดช่วงเวลาแห่งความโหยหา
พวงกลิ่นหอมหวานติดอยู่ในใจฉันเสมอ ท่ามกลางสายลม ปลายพระจันทร์ละลาย ลอยกลับบ้านเกิด
หมอกยามเย็นและพระอาทิตย์ตกดินพร้อมกับแสงอันสดใสของภูเขาที่สวยงาม นั่นเป็นทิวทัศน์ที่สวยงามที่สุดในบ้านเกิดของฉัน
พระจันทร์ที่สดใสในที่อื่น ฉันคิดถึงคุณมาก ฉันเขียนจดหมายชิ้นหนึ่ง ฉันหวังว่าแหวนประจำปีจะถูกพับ
เราเจอกันเบาๆ รู้จักกันเบาๆ และลืมกันเบาๆ ออกดอกกี่ดอกก็เหมือนอยู่ต่างประเทศ
ควันจากหม้อปรุงอาหารกำลังม้วนงอ ผ้ากอซเบาและฟุ้ง ดวงดาวสว่างไสว และแสงไฟจากบ้านเรือนหลายพันหลังจุดประกายกลิ่นอายของท้องถิ่น
ขนมไหว้พระจันทร์ที่ฉันเคยไม่ชอบยังคงมีกลิ่นของความไร้เดียงสาในวัยเด็ก ล้อมรอบไปด้วยกลิ่นหอม และเป็นของที่ระลึก
นอตนับพัน ความฝันนับพัน หมึกสาด เล่าเรื่องราวของความรู้สึกของพระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง
เมื่อเขียนด้วยอารมณ์สิ่งสำคัญที่สุดคืออย่าลืมว่าดวงจันทร์คือความสว่างของบ้านเกิดของฉัน
กลับมาทีไรฉากก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แปลกๆ แต่ก็ตื่นเต้นด้วย
Suit หมายถึงเวลาที่ผ่านไป และลมหายใจแห่งกาลเวลาถูกจารึกไว้ในภูเขาสีเขียวที่งดงามอย่างรวดเร็วและชัดเจน
แยกจากภูเขาและแม่น้ำหลายพันไมล์ คำแนะนำในโทรศัพท์ไม่เคยจางหายไป เหมือนกับความอบอุ่นของดวงอาทิตย์ที่สดใสในฤดูใบไม้ร่วง
การเปลี่ยนแปลงนับพันสิ่งแปลก ๆ แต่ความรักและรากฐานของบ้านเกิดของฉันยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
เงาตะเกียงอยู่บนกระจก เทียนสีแดงกำลังร้องไห้ และควันก็ยังคงอยู่ โอ้ ผู้คนในบ้านเกิดของฉันคิดถึงคนรักที่อยู่ห่างไกล
ดอกหอมหมื่นลี้และหยก ค่ำคืนเย็นดั่งสายน้ำ โอ้ บ้านเกิดของฉันคิดถึงครอบครัวในโลกนี้
เสียงฝีเท้าวุ่นวายกำลังเดินกลับบ้านโอ้นั่นคือคำพ้องเสียงของการไปรวมตัวกับญาติที่บ้านเกิดของฉัน
แสงและเงาลอยไป ฉากใต้แสงจันทร์ เปลี่ยนไปมา โอ้ ทุกอย่างเป็นเพียงจินตนาการ
ฉันคิดถึงคนที่ฉันรักมากขึ้นในช่วงเทศกาลและความคิดของฉันก็หยั่งรากลึกที่นั่นโดยไม่มีน้ำตาอยู่ในใจ
น้ำตาไหลเกินไป พลาดสองครั้งเกินคาด ทุกอย่างกำลังพอดี
คืนอันเงียบสงบ ฟังความรู้สึกของ Qiuyue ทิ้งความคิดไว้เล็กน้อย และมุ่งหน้าสู่อนาคตต่อไป