
หากย้อนเวลาได้ ทุกสิ่งก็คงไม่มีค่ามากนัก

ยังเร็วเกินไปที่จะตกหลุมรัก และมันก็สายเกินไปที่จะพบกัน รักแท้ไม่ได้มาถึงเร็วหรือช้า หรือมากหรือน้อย มันคือคุณ มันคือคุณ

รักดีและอยู่ดีมีสุข วัยเยาว์นั้นสั้นนักอย่าคร่ำครวญถึงวัยชรา

ไม่มีชะตากรรมนิรันดร์ ไม่มีชีวิตนิรันดร์ และสิ่งที่เรามีได้ก็อาจเป็นเพียงชีวิตธรรมดาๆ

คุณคิดถึงฉันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่? หรือคุณลบฉันออกจากความทรงจำไปหมดแล้ว?

มีหลายสิ่งที่คุณพูดไม่ได้เสมอ แต่มีคนบังคับให้คุณถาม และมีหลายสิ่งที่คุณไม่ชอบทำแต่ต้องทำ

ไม่มีใครรับผิดชอบต่อความสุขของคุณ อีกไม่นานจะรู้ว่าต้องหาความสุขด้วยตัวเอง

ไม่จำเป็นต้องบ่นและบ่น หากนี่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณ คุณต้องยอมรับความจริงราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

รักเบาๆ บางคนก็รัก รักลึกๆ ก็ไม่มีใครสงสาร

เมื่อเยาวชนกลายเป็นภาพเก่า เมื่อภาพเก่า ๆ กลายเป็นความทรงจำ เมื่อในที่สุดเราก็ยืนอยู่ที่สี่แยกที่แยกทางกัน เหงา ผิดหวัง ลังเล โหดร้าย พระเจ้าเปิดหน้าต่างนั้น เรียกว่าประตูแห่งการเติบโต