เดินต่อไปด้วยความภาคภูมิใจอย่าเหลียวหลัง……
ความรู้สึกมักเศร้าสลด หาว่าจะหาความกล้าไปสัมผัสไม่ได้。
สิ่งที่ทำให้ฉันปวดหัวคือฉันไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใจความรักอีกครั้งไหม。
一一直以来ฉันยังคงมีใจพิเศษต่อบทสนทนาเศร้าเกี่ยวกับความรัก。
ถ้าจริง ๆ เป็นไปได้ ก็คงไม่ติดอยู่ในอดีต。
บางครั้ง สิ่งที่ฉันสนใจไม่ใช่ทุกอย่าง แต่เป็นคนที่จริงใจต่อฉัน。
ความเจ็บปวดที่สุดคือคุณยืนอยู่หน้าฉัน แต่บอกไม่ได้ว่าฉันก็รักคุณเช่นกัน。
เพลงนี้สวยมาก แต่ยิ่งฟังยิ่งเจ็บปวด。
คนก็เป็นแบบนี้ เมื่อมีสิ่งนั้นอยู่กลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเมื่อต้องสูญเสีย。
คนที่ไม่เจ็บง่ายที่สุด คือคนที่ไม่ได้ใส่ใจอะไร。
ฉันอยากรู้ว่าท่าทีของคุณต่อฉันจะเปลี่ยนไหม ถ้าฉันตั้งใจจริง。
ฉันรู้ว่าคุณหลอกฉัน แต่ก็คิดว่าไม่จำเป็นต้องเฉลย。
คำสัญญาสุดท้ายของเรา ก็คือคนแปลกหน้าที่คุ้นเคยที่สุด。
ฉันเกลียดเมื่อคนที่ห่วงใยฉัน ใส่หมายเหตุเป็นชื่อเต็ม ถ้าห่วงใยจริง ๆ คงไม่ใส่แบบนั้น。
ฉันลืมคุณไม่ได้ คุณยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันเสมอ。
จะมีไหม ที่หลังจากเวลาผ่านไปนาน คุณจะเสียใจที่จากฉันไป。
ความรักไม่ได้ง่ายดาย ให้คุณเป็นผู้กำหนดการได้หรือเสีย。
รักคุณมาก ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย เพียงแต่รู้สึกว่าทุ่มใจไปเปล่า ๆ。
แทนที่จะรักคนที่ไม่รักตนเอง ยังดีกว่าที่ไปรักคนที่คู่ควรแก่การรัก。
ชีวิตจึงเรียกว่าชีวิต ถ้าไม่เคยเจ็บปวด จะรู้สึกถึงความสุขแท้จริงได้อย่างไร。
ความรักที่จริง ๆ เป็นของคุณ จะไม่อ่อนแอจนรับแรงกระแทกไม่ได้。
คนมักต้องพลาดบางคน เพื่อมีโอกาสหาคนที่เหมาะสมกว่า。
ฉันกลับหวังว่าใครสักคนจะดีกับฉัน แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มี。
ใจแลกใจ ขอแค่นี้ก็พอ。
ไม่มีความรู้สึกดีก็จะไม่มีความห่วงใย ไม่มีความห่วงใยแล้วจะพูดถึงรักได้อย่างไร。
เจ็บปวดก็ช่างมัน อย่างน้อยก็ได้พยายาม ไม่ทิ้งความเสียใจก็พอแล้ว。
เรื่องความรักก็ไม่สามารถบังคับ หากไม่มีวาสนา ก็คงไม่มีโอกาส。
ชีวิตที่หลงทาง มีฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ。
ต่อไปคุณก็อย่าคิดมาก แค่สบายใจอยู่ข้างหลังฉัน เป็นผู้หญิงที่มีความสุขก็พอ。
แม้บาดแผลจะมาก จะเจ็บปวดเพียงใด ฉันก็จะไม่เสียใจในทางเลือกของฉัน。
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะเปลี่ยนความคิดของคุณในวันนี้ได้หรือไม่ แต่ฉันจะตั้งใจอย่างจริงใจ。
ฉันเคยพูดว่ามอบความเป็นจริงให้คุณ แม้แต่เน็ตฉันก็อาจจะไม่เข้าแล้วก็ได้。ฉันคิดว่าถ้าฉันทุ่มเทใจของฉันไป คุณก็จะรักฉัน แต่กลับพบว่าถึงฉันจะทุ่มเทชีวิตก็ยังทำไม่ได้
ฉันรักคุณจริง ๆ แต่คุณจะรู้สึกสะเทือนบ้างไหม?
ทำไมยิ่งฉันอยากเข้าใกล้คุณมากขึ้น คุณยิ่งหนีห่างออกไป
ฉันแค่หวังว่าคุณจะเป็นคนสุดท้ายที่ฉันรัก และอยากมอบหัวใจทั้งหมดให้คุณเพียงคนเดียว
ทางเดินของเรายังอีกยาวไกล ฉันอยากไปกับคุณจนสุดทาง
บางครั้งไม่ยอมปล่อย ก็เพราะแค่ไม่อยากยอม
ฉันยังคงกลับมาที่นี่ แต่กลับไม่เจอคุณอีก
พูดมากก็ยิ่งคิดถึง ก็ยิ่งคิดถึงมากขึ้น
ลืมเรื่องราวในอดีตของเรา จากนี้ไปก็ขอให้ใช้ชีวิตอย่างดี
ตกลงว่าเลิกกันแล้วก็อย่าเจอกัน ทำไมยังต้องมาพบกันอีก
บางที อาจจะไม่ต้องเจอกันอีก บางที อาจจะไม่ต้องคิดถึงกันอีก
ความเจ็บปวดที่สุดคือการจากลาโดยมีชีวิตอยู่ แต่ก็ไร้กำลัง
เพียงแต่คุณไม่ต้องเจอกับฉันอีก ฉันก็สามารถปล่อยทุกอย่างได้
ฉันไม่ชอบเวลาที่อยู่กับคุณ คุณรับสายผู้ชายฉัน
พอชินกับความเศร้า คนเดียวก็สามารถเงียบอยู่ทั้งวันได้
มีใจจึงเจ็บปวด ไม่มีใจก็จะไม่ช้ำหลายนิ้ว
คุณทำได้ไหมเหมือนฉัน นอกจากทำงานก็คิดถึงแต่คุณ
ถ้าคุณไม่รักฉัน ก็อย่าพิงมาตรงข้างฉัน
ฉันเคยพูดว่าตราบใดที่คุณสบาย ฉันก็จะสบาย แต่แค่ปากแข็งเท่านั้น
เด็กสมัยนี้เรียนก็เพียงเพื่อความสะดวกในการมีรัก ฉันไม่อยากเล่นแล้ว
อย่าเลิกกันแล้วยังทำให้ฉันรู้สึกผิด ฉันไม่ซาบซึ้ง แค่รู้สึกคลื่นไส้
ทุกคนพูดว่ารักฉัน แต่มีไม่กี่คนที่กล้าพูดว่าจะแต่งงานกับฉัน
ก่อนสารภาพรัก เราเป็นเพื่อนกัน หลังสารภาพรัก เรากลับกลายเป็นคนแปลกหน้า
ไม่มีสิทธิ์เป็นแฟนคุณ งั้นเรามาเป็นคนแปลกหน้าที่คุ้นเคยที่สุดกันเถอะ
อย่ารักใครมากเกินไป ไม่งั้นคุณจะเจ็บจนทนไม่ไหว
ถ้าฉันมีเงิน ฉันจะใช้เงินซื้อรักของฉันกลับคืนมา
ถ้าการปรากฏตัวของฉันทำให้คุณอึดอัด ขอโทษ ฉันจะไป
จริง ๆ แล้วผู้ชายมีน้ำตาไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เพื่อคุณฉันก็หลั่งน้ำตาเต็มหน้า
เอาเขาคนนั้นที่คุณเรียกว่าผู้ชายออกไปจากสายตาฉัน
สำหรับความรักนี้ของคุณ คุณก็เฉย ๆ แต่ฉันกลับไม่อยากปล่อย
แค่อยากคอยอยู่ข้างคุณเงียบ ๆ โดยให้คุณไม่รู้ตัว เท่านั้นเองบอกตัวเองเถอะ ถึงแม้ไม่มีใครรักฉัน ฉันก็ยังโอเคได้ฉันอยากเก็บคุณไว้ ฉันทนปล่อยคุณไปไม่ได้จริงๆไม่ใช่ว่าเราจะไม่มีอนาคต แต่คุณขาดความพากเพียรสังคมนี้สอนฉันว่าคนใจร้ายจะไม่เจ็บปวดฉันไม่รู้ว่ามันเริ่มเมื่อไหร่ แต่คําโกหกของคุณกับฉันกลายเป็นนิสัยฉันไม่โลภ;ฉันไม่ต้องการอะไรมาก แค่อยากให้คนนั้นเดินเคียงข้างฉันจนแก่ถ้าวันหนึ่งคุณหยุดรักฉัน ฉันจะปล่อยให้คุณตายไปกับฉันฉันเจอคนใจร้ายมากเกินไปและไม่กล้าแตะต้องความรู้สึกอีกต่อไป "เมื่อฉันตัดสินใจจะลืมคุณ ฉันก็คิดถึงคุณทันที"ฉันรักคุณ" ไม่ใช่ทุกคําพูดที่พูดกันอย่างสบาย ๆ แต่ฉันรักคุณจริงๆหลังจากคุยกันมานาน สิ่งที่ฉันไม่อยากได้ยินที่สุดคือความไม่สมจริงฉันชอบคุณ แต่สิ่งที่เกลียดชังคือ ไม่ว่าฉันจะให้มากแค่ไหน คุณก็จะไม่ชอบฉันสุดท้าย สองคนที่รักกันก็ห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆส่วนใหญ่ฉันเป็นคนอ่อนไหวการรอคอยไม่ใช่เรื่องเจ็บปวด แต่สิ่งที่เจ็บปวดคือข้อบกพร่องที่ไร้ผลตามฉันมา ฉันจะไม่ทิ้งคุณง่ายๆ ทุกวันฉันหัวเราะไม่หยุด และไม่มีใครรู้ว่าฉันเจ็บปวดแค่ไหนในใจทุกเช้าเมื่อฉันตื่นขึ้น สิ่งแรกที่ฉันคิดถึงคือคุณเมื่อฉันอยู่คนเดียว ฉันสามารถฟังเพลงเศร้าและเงียบๆ สะท้อนอดีตแม้สุดท้ายจะเป็นแค่เรื่องตลก ฉันก็อยากให้ทุกคนรู้จักคุณตราบใดที่คุณคิดถึงฉัน ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอถ้าคุณเมินฉัน เมินฉัน ฉันจะหาความกล้ารอได้อย่างไร?อย่าบอกว่าคุณคิดถึงฉัน;เราดูไม่สนิทกันเท่าไหร่เหตุการณ์ในอดีตที่ฝังลึกในใจ อยากลืมแต่ทําไม่ได้
ถ้าคุณไม่ซื่อสัตย์กับฉัน ฉันก็ไม่อยากทํา
ฉันพลาดงานแต่งของคุณไปแล้ว และไม่อยากพลาดงานศพของคุณอีกอย่าลืมโทรหาฉันนะ
ฉันไม่รู้ว่าต้องพิมพ์เว้นวรรคก่อนคุยหรือพิมพ์เมื่อไหร่
ถ้าคุณบอกว่าคุณรักฉันหลังจากเข้าใจฉัน คุณจะไม่ทําร้ายฉันมากนัก
ถ้าคุณเป็นเหมือนพวกเขา อย่าทําร้ายฉันอีก
คนนั้น ฉันขาดแค่ภรรยาคุณตัดสินใจเองว่าจะทํายังไง!
เล่นกับความรู้สึกเหรอ?ถ้าฉันไม่ให้คุณค่ากับความรักมากเกินไป คุณจะทําร้ายฉันไหม?มีความเจ็บปวดอย่างหนึ่ง คือการจากลาหลังจากรักอย่างสุดหัวใจ มีความรักที่เจ็บปวดอย่างหนึ่ง คือคุณรักเธอ แต่เธอรักเขา ฉันไม่ต้องการความสงสารจากคุณมาปลอบใจฉันอีก หากจะไปก็อย่าหันกลับมามองฉัน ฉันไม่มีความกล้าที่จะรอให้คุณพูดอะไร ไม่กล้าที่จะฟังคุณพูดว่าจากฉันไป ใช้ชีวิตเรียบง่ายของตัวเองอย่างเฉยเมย โดยไม่ถูกรบกวนจากโลกีย์ ฉันก็แค่คนที่ถูกความรักทำร้าย กรุณาอย่าสนใจเวลาที่ฉันพูดไร้สาระเพราะเมา 【เจ็บปวดกับอดีต รู้สึกเศร้าเล็กน้อย ไม่ต้องใส่ใจ ปล่อยวางอดีต และหวงแหนปัจจุบัน】 ############################# 【บทความต้นฉบับ, ชื่อปากกา: เจ็บปวดกับอดีต, ชื่อจริง: เฉินหลง】
