ในช่วงปีเหล่านั้น เราเติบโตขึ้น แต่กลับมองข้ามมือที่เลี้ยงเรามาจนโต ที่เต็มไปด้วยไฝหนา\ ในช่วงปีเหล่านั้น เราเติบโตขึ้น เงินที่พ่อแม่ให้เรา ไปเลี้ยงเพื่อนที่เรียกว่าเพื่อน พี่น้อง กินอาหารที่แม้แต่พ่อแม่บางครั้งยังไม่กล้ากิน\ ในช่วงปีเหล่านั้น เราเติบโตขึ้น ถือเงินในกระเป๋า ไปชวนเพื่อน พี่น้องไปร้องเพลง ดื่มเหล้าที่ KTV! เคยคิดบ้างไหมว่าเงินเหล่านั้นมาจากไหน?\ คุณไม่รู้ เงินเหล่านั้นมาจากพ่อแม่ที่ทำงานเหน็ดเหนื่อย ประหยัดกินประหยัดใช้ กินอาหารที่คุณคิดว่าเป็นอาหารคนจน คุณสบายใจหรือ?\ เราเติบโตขึ้น อายุสิบเจ็ด สิบแปด ปี เราไม่ได้เด็กแล้ว\ ตอนที่พ่อแม่ออกไปทำงานไกลบ้าน คุณเคยคิดบ้างไหมว่าพวกเขาอยากออกไปไหม ชีวิตที่ต้องพึ่งผู้อื่นแบบนี้เป็นอย่างไร? แล้วคุณล่ะ ? ในฐานะลูก คุณทำอะไรให้พวกเขาบ้าง?\ เราโตขึ้น อายุสิบเจ็ด สิบแปด ปี เราไม่ได้เด็กแล้ว แต่เคยคิดบ้างไหมว่า ภาระบนบ่าของคุณหนักเพียงใด? คุณจะโตได้ตอนไหน?\ ตอนที่คุณสูบบุหรี่ คุณเคยคิดไหมว่าพ่อคุณไม่เคยสูบบุหรี่แพงขนาดนั้น เขาไม่อยากหรือไม่มีเงิน? คำตอบคือไม่ใช่ เขาอยาก แต่ทำไม่ได้ แล้วคุณละ อายุเท่าไหร่? สูบบุหรี่คุณคิดว่าเป็นอะไร? สูบบุหรี่คือความกดดัน คือสิ่งแวดล้อม แล้วคุณมีความกดดันอะไร? คุณเข้าใจความกดดันไหม?\ อาจจะตอนนี้คุณทำงานแล้ว รับเงินเดือนทุกเดือน แล้วเรียกร้องพ่อแม่เรื่องนี้เรื่องนั้น คุณมีสิทธิ์หรือ? ใช่ คุณทำเงินได้ ปีกของคุณเลยแข็งใช่ไหม!\ ตอนที่พ่อแม่ออกไปทำงานไกลบ้าน คุณรู้ไหมว่าพวกเขาใช้ชีวิตอย่างไร ตอนที่ได้เงินสองสามร้อย พวกเขารู้สึกยังไง? ใช่ พวกเขามีความสุข คิดว่าจะให้คุณมีชีวิตที่ดี แล้วคุณล่ะ เคยทักทายพ่อแม่บ้างไหมว่า “พ่อ แม่ คุณลำบากแล้ว!” เคยพูดหรือเปล่า? คุณไม่ได้พูด\ ตอนที่คุณนั่งในห้องเรียน เปิดพัดลมเรียน คุณเคยสงสัยไหมว่าพ่อแม่ทำงานท่ามกลางแดดร้อนขนาดไหน แล้วคุณล่ะ สามคนรวมกัน สี่คนรวมกลุ่ม คุยเรื่องผู้หญิงคนนี้อย่างนั้น อย่างนี้ คุณสบายใจหรือไง?เมื่อคุณถือโค้กเย็น ๆ อยู่ในมือ คุณเคยคิดบ้างไหมว่าพ่อแม่แค่ได้ดื่มน้ำเปล่าสักหน่อยก็ถือว่าพอใจแล้ว? คุณเคยคิดถึงผมหงอกของพ่อแม่บ้างไหม คุณเคยคิดไหมว่าภายใต้ผมหงอกเหล่านั้นซ่อนความเหนื่อยยากและความขมขื่นแค่ไหน? เมื่อไหร่คุณจะโต?
เสื้อผ้าที่คุณใส่ต้องดูดี คุณเดินกับพ่อแม่ คุณรู้สึกอายไหม? คุณรู้ไหมว่าเสื้อผ้าสวย ๆ ที่คุณใส่มานั้นมาจากไหน? บางทีพ่อแม่ของคุณอาจไม่เคยซื้อเสื้อผ้าราคาแพงกว่าของคุณ เงินที่ซื้อของเหล่านั้นล้วนเป็นน้ำพักน้ำแรงของพ่อแม่
เมื่อคุณเห็นบทความนี้ คุณจะบอกพ่อแม่ได้ไหมว่า: “พ่อ แม่ คุณเหนื่อยมากนะ” บางทีพ่อแม่ได้ยินแล้วอาจร้องไห้ น้ำตาแห่งความสุข ซึ่งแสดงว่าคุณโตขึ้นแล้ว! ถ้าพ่อแม่ไม่ได้อยู่ข้าง ๆ คุณ ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาพ่อแม่เถอะ
เราก็ไม่เด็กแล้ว ควรโตขึ้น!
เราดูเหมือนรวย สูบบุหรี่ที่พ่อซื้อไม่ได้
เราดูเหมือนรวย ใช้ของที่พ่อแม่ไม่เคยเห็น
เราดูเหมือนรวย ออกไปข้างนอกก็เรียกแท็กซี่
เราดูเหมือนรวย ไปกิน ดื่ม เล่นสนุก
เราดูเหมือนรวย ซื้อของที่ใช้ไม่คุ้มค่า
เราดูเหมือนไม่น่าพอใจ ถ้าไม่สบายใจก็ด่าพ่อแม่
เราดูเหมือนไม่น่าพอใจ ขัดแย้งกับพ่อแม่โดยไม่จำเป็น
เราดูเหมือนไม่น่าพอใจ ออกจากบ้านง่าย ๆ
เราดูเหมือนไม่น่าพอใจ มองพ่อแม่เป็นคนรับใช้และสั่งงาน
เราดูเหมือนสูงส่ง ใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือยนอกบ้าน
เราดูเหมือนสูงส่ง บ่นว่าไม่มีครอบครัวดี
เราดูเหมือนสูงส่ง ไม่อยากทนความยากลำบาก
เราดูเหมือนสูงส่ง ดูถูกพ่อแม่ของตัวเอง
ฉันอยากรู้ว่าเรามีสิทธิ์อะไรที่จะหยิ่งแบบนี้ เรามีอะไรที่ดีจนควรหยิ่งยโส พ่อแม่ได้ให้ชีวิตที่ทรงคุณค่าที่สุดแก่เรา
พวกเขาอดทนเลี้ยงเราจนโต
พวกเขาอาจจะยอมอดอยากเองเพื่อให้เราได้กินดีใช้ดี ยอมทุกข์ใจเองไม่ให้ลูกทุกข์ใจ ความรักที่เสียสละมากขนาดนี้! แล้วอะไรจะสุขกว่าครอบครัวที่สงบและสุขภาพแข็งแรง ถ้าเรียกร้องมากเกินไป ความสุขก็จะน้อยลง
ต้นไม้ต้องการสงบแต่ลมไม่หยุด เด็กอยากกตัญญู แต่ผู้เป็นพ่อแม่ไม่ได้อยู่แล้วมีใครสามารถบอกผมได้ไหมว่าผมควรทำอย่างไร การเขียนบทความชิ้นนี้อาจขัดกับสไตล์ของผม ผมหวังว่าคนที่เห็นบทความชิ้นนี้จะเข้าใจจิตวิญญาณและความกตัญญู ขอบคุณครับ ผมคือจางเจี๋ย เพื่อนของพวกคุณ!\ --- จางเจี๋ย
เราไม่เด็กแล้ว ควรโตขึ้นแล้ว
ตอบกลับ (32)
พูดอย่างตรงไปหน่อย พ่อแม่ของพวกคุณมีโอกาสรวยเยอะแยะ ลองเสี่ยงสักครั้ง ลองทำดู ตายได้เหรอ? เว้นแต่สมองมีปัญหา แน่นอนว่ามีปัญหาก็อีกเรื่อง คนขี้แพ้ชีวิตแบบนี้น่ากลัวมาก ความจนมันน่ากลัวจริงๆ เงินคือตัวตนของผู้ชาย เงินคือความหน้าตาของผู้หญิง เงินคือต้นตอของความรัก ถ้าคุณจนก็แค่นั้น แล้วยังจะให้ลูกทุกข์ต่อไปอีกหรือ ตอนเป็นเด็กพวกคุณเคยเห็นเด็กยากจนโดนรังแกไหม ตาบอดหรือไง? เฮ้ พวกคุณไม่อยากอิจฉาและริษยากับลูกคนรวยต่างๆ หรอ? ถ้าคุณมีปัญหาอะไรล่ะก็ ก็ต้องทุกข์ไปเอง ไม่พยายามเอง นี่แหละคือการลงโทษที่ดีที่สุดสำหรับพ่อแม่ที่ไม่พยายาม คนจนเมื่อถึงจุดหนึ่งจะจนจนเสียเกียรติ เพราะคุณไม่มีทุนที่จะได้เกียรติ คำพูดอีกมากก็ไม่พูดละ ไม่พอใจมาก็มาดีเบตกัน
กระทู้นี้โพสต์มาไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ ถ้าโพสต์ในช่วง 'หนึ่งสัปดาห์หนึ่งหัวข้อ' ก่อนหน้านี้ก็คงดีมาก อาจจะได้เป็นโพสต์เด่นด้วย คุณทุกคนควรโตขึ้นจริง ๆ ไม่ใช่แค่สามารถรับรู้ความพยายามของพ่อแม่ได้อย่างถูกต้องเท่านั้น แต่ยังต้องรับรู้ว่าในโลกออนไลน์ไม่ควรมองมันเป็นแค่สถานที่แชท แต่ต้องเห็นอิทธิพลของมัน พยายามหาตำแหน่งของตัวเองในนั้น สร้างคุณค่า และได้รับความภูมิใจ ไม่ใช่ว่านอกจากโพสต์เรื่อยเปื่อยก็ยังเป็นโพสต์เรื่อยเปื่อย ชีวิตสิ่งที่ได้รับการยอมรับถึงจะมีความหมาย 小基 ก็อยู่ใน 7723 ได้ดีอยู่ แต่พวกคุณผู้มาใหม่ล่ะ? มีสิ่งใดที่เอาออกมาโชว์ได้บ้างหรือยัง? นี่คือเนื้อหาที่ควรให้คนคิดอย่างจริงจัง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาตอบว่า 'ผ่านไปเฉย ๆ' อีกต่อไปแล้ว
เฮ้อ~~ โอกาสที่คุณจะรวยจะน้อยกว่าพ่อแม่หรือ? คนหนุ่มกับคนแก่ โอกาสจะเท่ากันได้ไหม? คุณคิดว่าพ่อแม่ทำยังไม่พอหรือ? ลองเสี่ยงดู ลองฝ่าฟันดู แล้วทำไมคุณไม่ไปล่ะ? พูดตามตรงนะ ถ้านี่คือความรู้สึกในใจของคุณ ฉันคิดว่าคุณไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจความลำบากของพ่อแม่ ไม่เข้าใจความตั้งใจของพ่อแม่!
ตอบกลับชั้น 6: สำหรับผมว่ากระทู้นี้ดีหรือไม่ดีผมไม่สนใจ แค่เห็นบทความดี ๆ ก็อยากเอามาแบ่งปันเท่านั้น! ส่วนจะมีอะไรที่เอาออกมาให้เห็นได้ ผมคิดว่าผมมีเพียงความตั้งใจ ความตั้งใจที่อยากให้บอร์ดนี้ดียิ่งขึ้น!
พ่อแม่ลำบากมาก แต่ถ้าคุณต้องรอจนไม่มีเงินรักษาโรค ไม่มีเงินดำรงชีวิต ถ้าคุณสามารถไม่บ่นได้ ฉันก็ต้องบอกว่าคุณเก่งจริง ๆ แน่นอน คนแบบนี้นอกจากจะมีชีวิตที่ดี โชคดีกับรางวัลหลายแสนหลายหมื่น ไม่อย่างนั้นก็ยากที่จะพลิกชีวิตเป็นคนรวย เพราะคนที่ไม่บ่นนั้น แค่คนทำงานที่ถูกควบคุมโดยคนอื่นเท่านั้น ผู้สูงอายุคนหนึ่ง เคยเป็นคนหนุ่มแน่นเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? สิ่งที่ฉันพูดตอนนี้คือต้องการให้ตัวเองฟัง พ่อแม่สุดท้ายก็ไม่มีแล้วหรือไม่สามารถต่อสู้ได้อีก แต่ลูกหลานของเราไม่ควรต้องลำบากแบบนี้ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้อะไรเลย สองปีหลังจากนี้ก็จะสามารถหาเงินได้ เรื่องอื่นไม่พูดแล้ว พูดมากก็ไม่ดี
ดูไปดูมาก็ร้องไห้ เหงื่อ... แสดงว่าเงินของฉันทั้งหมดไปให้พ่อแม่แล้ว พูดตามตรง พ่อแม่ก็ไม่ได้ง่ายอะไรเลย เมื่อพวกคุณมีลูกของตัวเอง แล้วต้องใช้เงินอีก มันก็เหมือนตายไปทั้งเป็นเลย~
โหลดคำตอบเพิ่มเติม