【บทคัดย่อจากอินเทอร์เน็ต】ฉันเข้าใจความเศร้าเมื่อสูญเสีย และเข้าใจความดิ้นรนระหว่างถอยและก้าวหน้า

เป็นเพียงบางประโยคที่ฉันรัก (ไม่ใช่ของฉันเอง)
มันคือการเริ่มต้นที่ทำให้หัวใจเต้นแรง และก็เป็นการสิ้นสุดที่เหงาและว่างเปล่า\บางที พวกเขาเจอกันเร็วเกินไป\ก่อนที่พวกเขาจะเรียนรู้ที่จะรักใครสักคน ก็ได้ตกหลุมรักไปแล้ว และก่อนที่จะเรียนรู้ที่จะเข้าใจ ก็ต้องเลิกรากันไป\เมื่อพวกเขาในที่สุดรู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเอง ก็สายเกินไปแล้ว\การเริ่มต้นและการสิ้นสุดเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติและรีบร้อน
ที่รักนะ สาวน้อย คุณเคยรักคนที่ไม่รักคุณไหม?\ตอนนั้นคุณเป็นเหมือนใบไม้เล็กๆ สีเขียว\ทั่วโลกเป็นห่วงคุณ แต่คนที่คุณรักไม่เป็นห่วงคุณ\คุณยืนหยัดด้วยความดื้อรั้นนานมากๆ ต้องให้ได้ว่า\ไม่ว่าคุณจะรักเขาอีกหรือไม่ หรือเขาจะรักคุณ\แต่ปรากฏว่าการมาหรือการจากไปของใครบางคนก็ง่ายดายเช่นนั้น\เศร้าใจลึกๆ เพราะคนที่ไม่เห็นและอนาคตที่ไม่เห็น\ฉันคิดว่าฉันสามารถทนความเศร้าได้ แสร้งทำเป็นว่าในชีวิตไม่มีคุณ\สิ่งที่สำคัญที่สุดในความรัก จริงๆ แล้วไม่ใช่ แค่ฉันรักคุณ แต่คือการได้อยู่ด้วยกัน\ฉันคิดว่าฉันกลัวความรักที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและไร้ความรับผิดชอบ\บางคนจะพูดเสมอว่าฉันรักคุณ แต่บางคนกลับนิ่งเงียบแต่ยังรักคุณ\ใครกัน ที่ทำให้คุณประทับใจ ทำให้คุณมีความสุข\ใครที่อยู่เคียงข้างคุณเวลาหัวเราะและร้องไห้\ใครที่บอกว่ารักก็ไม่ยอมปล่อยมือ\ใครที่ไม่บอกว่ารัก แต่ก็ยังไปด้วยกัน\ชีวิตโดยแท้จริงมันก็ช่วยอะไรไม่ได้\เรื่องราวมากมายในโลก ความเปลี่ยนแปลงมากมาย ไม่ใช่เรื่องที่เราจิ๋วๆ จะควบคุมหรือเปลี่ยนแปลงได้ง่ายๆ\บางสิ่งตั้งใจแล้วก็ไม่ได้เป็นของเรา ไม่ได้เพราะเราไม่ขอ และถึงขอ ก็ไม่ได้เพราะเรียกร้องเกินไป\ฉันยินดีที่จะมองความรักในมุมที่ไม่ได้ถูกแตะต้อง ไม่ได้ถูกใครแทรกแซง\แท้จริงแล้วชีวิตใกล้เคียงกับละครมากกว่าละครรักของดารา สิ่งเดียวที่ต่างคือ\พวกเราไม่สามารถหลงใหลหรือรับมืออย่างตัวละครชายหญิงหลักได้เหมือนในละคร\เวลานั้นใจดี ไม่ว่าพวกเราจะเจ็บปวดมากแค่ไหน\มันจะล้างความทรงจำด้วยเรื่องราวและผู้คนมากมาย สุดท้ายก็รักษาคุณได้\เวลาโหดร้าย ไม่ว่าผู้คนจะเจ็บปวดมากแค่ไหน\มันก็ไม่สามารถเร่งเวลาแม้แต่วินาทีเดียว คนเราทำได้เพียงทนรอและรอการเยียวยาอย่างช้าๆ