“บทสรุปออนไลน์” ความรักคือการใส่ใจ ไม่ใช่ทำไปงั้นๆ
บทความ/kevin\เพื่อน A จู่ๆ ก็เลิกกัน ขณะที่เธอยังคงลังเลอยู่ จู่ๆ กลับมั่นใจมากกว่าคนอื่น พวกเขาคบกันเกือบหกปี ระหว่างนั้นมีการเลิกกันและคืนดีกันหลายครั้งแต่ก็ไม่เคยเลิกจริงๆ ไม่ว่าเขาจะทำผิดอะไร เธอก็เลือกที่จะให้อภัย ครั้งนี้ต้นเหตุเราก็ไม่รู้เหมือนกัน แค่พอรู้ว่าเป็นเรื่องเล็ก แต่กลับทำให้พวกเขาเลิกกันอย่างสิ้นเชิง\ฉันแค่คิดถึงเรื่องอีกเรื่องหนึ่ง นั่นก็คือเรื่องราวของ timi ที่เคยเขียน เขาและแฟนรู้จักกันมาสิบสองปี คบกันแปดปี เราทุกคนล้วนพูดว่าพวกเขาเป็นเหมือนพลาสเตอร์ที่ต้องติดกัน ไม่ว่า撕หรือดึงก็ไม่สามารถแยกได้ แต่พวกเขาเลิกกันใช้เวลาเพียงวันเดียว เขาใช้เวลาสองปีในการลืม ในสองปีนี้เราก็พยายามแนะนำคนอื่นให้เขา แต่เขาก็ปฏิเสธทุกครั้ง สองปีนั้นพวกเขายังคงติดต่อกัน เขาจะเตรียมของขวัญวันเกิดให้เธอ และช่วยเธอย้ายบ้าน ตอนแรกเราก็เตือนเขาไม่ให้เป็นแค่ตัวสำรองที่สมบูรณ์แบบ แต่ก็ไม่มีใครทำให้เขาลุกขึ้นมาได้\จนวันหนึ่งเขากลับไปโรงเรียนเก่าของพวกเขา โรงเรียนมัธยมต้นที่พวกเขารู้จัก เขาเอารูปถ่ายมาเทียบแล้วพบว่าประตูโรงเรียนเปลี่ยนไปแล้ว เขาเลยปล่อยวางในทันที\ช่วงนี้คนรักรอบตัวฉัน บางคู่ก็ได้แต่งงานกัน บางคู่ก็เลิกกัน หลายครั้งแม้แต่พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงก้าวไปสู่การเลิกกันได้ เป็นเพียงการแยกทางกันอย่างไร้เหตุผล สาเหตุการเลิกกันดูเหมือนจะเป็นเพราะความรู้สึกบางอย่างเปลี่ยนไป คนที่เคยขาดไม่ได้ค่อยๆ กลายเป็นคนที่มีหรือไม่มีแล้วก็ได้\คุณอาจสงสัยว่า ความรักเหล่านั้นไปอยู่ที่ไหน\คุณอาจสงสัยว่า คนคนหนึ่งสามารถวางสิ่งที่เคยยึดมั่นไว้ได้อย่างกระทันหันได้อย่างไร ความยึดมั่นเหล่านั้นไปไหน\ความรักเหล่านั้นไปที่ไหน? ใครจะรู้ บางทีจากการทะเลาะกันซ้ำๆ มันค่อยๆ หายไป บางทีเป็นเพราะคุณลืมวันเกิดของเธอ บางทีเป็นเพราะเวลาที่เธอเจ็บป่วยคุณไม่เคยอยู่ข้างๆ บางทีเป็นเพราะเธอชอบ แต่คุณกลับคิดว่าไม่สำคัญ จากความรักเต็มร้อยกลายเป็นเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ แล้วกลายเป็นแปดสิบ และวันหนึ่งคุณก็พบว่าความรักของพวกคุณไม่สามารถรองรับกันได้อีก\ความยึดมั่นเหล่านั้นไปที่ไหน? ใครจะรู้บางทีอาจเป็นเพราะคุณในใจได้กำหนดขอบเขตให้ตัวเองไว้ตั้งแต่แรก พอถึงระดับนั้นก็ปล่อยวาง บางทีคุณได้ตั้งใจในใจไปหมื่นครั้งแล้ว บางทีเหมือน timi ที่ไม่เบื่อหน่ายที่จะทำดีกับเธอ ทำดีกับเธอ จนกระทั่งวันหนึ่งความพยายามของตัวเองทำให้ตัวเองเบื่อหน่าย จนถึงวันที่ท่าทีของอีกฝ่ายทำให้คุณรู้สึกใจสลาย นั่นแหละคือวันปล่อยมือ\ฉันนึกถึงเพื่อนร่วมวงใน朋友圈ของเราคนหนึ่ง ตอนแรกทุกคนก็อยู่ด้วยกันอย่างสงบ แต่เขามักทำสิ่งที่ทำให้คนอยากจะเทซอสมะเขือเทศใส่เขา: เช่น ตอนที่丁丁ลดน้ำหนัก เขาทำหน้าหยอกล้อว่า 'ก็ลดไปก็เท่านั้นแหละ'; เช่น หลังจากรู้ว่าเพื่อนของฉันเรียนออกแบบ เขาก็โยนโจทย์ใหญ่ให้เพื่อนฉัน พร้อมท่าทีสมควรโดยไม่รู้สึกขอบคุณอะไรเลย เราเป็นเพื่อนตั้งแต่มัธยมต้น เราอดทนไม่ให้เรื่องบานปลาย จนวันหนึ่งไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรในกลุ่ม เพื่อนของฉันทนไม่ไหวพูดความจริงหมด แล้วก็บล็อกเขา\ทุกคนสามารถทำผิดพลาดได้ แต่เช่นเดียวกัน คุณต้องพร้อมที่จะรับผิดชอบต่อความผิดของตัวเอง อย่าอาศัยความเมตตาแล้วทำตัวเกินขอบเขต บางครั้งบางคนเหมือนจะให้อภัยคุณ แต่จริงๆ แล้วเป็นเพราะคุณไม่ได้สำคัญสำหรับเขาอีกต่อไป\ยิ่งคุ้นเคยกับใครมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งละเลยความรู้สึกของเขา นั่นเป็นโรค ต้องรักษา ไม่เช่นนั้นคุณจะยิ่งผลักคนรอบตัวให้ออกไป หากเขาชอบคุณแต่คุณไม่เคยใส่ใจ; หากเธอเสียใจแต่คุณมักยุ่งอยู่กับเรื่องของตัวเอง; หากคุณพูดถึงอนาคตของคุณเป็นจำนวนมาก แต่ไม่เคยพยายามจริงๆ ทีละน้อย คุณก็จะกลายเป็นคนที่เขาหรือเธอมีความรู้สึกด้วยแต่จำต้องจากไป\ดังนั้นอย่าแปลกใจว่าความรักที่เคยมีหายไปไหน อย่าแปลกใจว่าทำไมเมื่อคุณทำผิดเรื่องหนึ่ง เขาจึงโกรธทันที ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นทันที ความทุกเรื่องที่ดูเหมือนเกิดขึ้นทันที มักถูกปูทางด้วยเหตุการณ์ยาว\ก่อนที่ 'เหตุการณ์ทันที' จะเกิดขึ้น ความห่วงใยและการรับฟังใดๆ ของคุณ สามารถลบล้างเหตุการณ์เหล่านั้นได้ ในความเห็นของฉัน ไม่มีใครเกิดมาสำหรับใครโดยเฉพาะ ทุกคนที่เข้ามาในชีวิตคุณและยอมหยุดยั้งเพื่อคุณ เป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การรักษา โลกนี้ทุกสิ่งมีวันหมดอายุ วิธีรักษาที่ดีที่สุดคือการมีใจรู้คุณค่า
ตอบกลับ (5)
โซฟาสีม่วง
คนบ้า
นักเรียนจริงๆ ช่างชั่วร้าย ฉันไปนอนแล้ว
ฉันชั่วร้ายตรงไหนล่ะ ตอนแรกก็แค่จะตีม้านั่งเอง แค่โทษว่าฉันเร็วเกินไป
อืม ไม่เลว! การทำผิดไม่ได้น่ากลัว สิ่งที่น่ากลัวคือไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร!
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —