ขอโทษนะ ฉันรักคุณ บทที่ 2 การพบกันครั้งแรก (ตอนที่ 2)
“ไอ้ย่า ถ้าไม่รีบไปเร็ว ๆ จริงๆ จะสายแล้วนะ。” มู่เยียนก้มลงมองนาฬิกาที่ข้อมือแล้วพูดอย่างรีบร้อน\“อ๊ะ! อ๊ะ!! รอก่อนสิ.” เหม่อจื้อเหยียนตะโกนเรียกอยู่ด้านหลังมู่เยียนไม่หยุด\“จะรออะไรอีกล่ะ? จะสายแล้วนะ.” มู่เยียนหันกลับมาจ้องเหม่อจื้อเหยียน แต่ก้าวเท้ายังคงไม่หยุด\จู่ ๆ มู่เยียนเหมือนชนอะไรบางอย่าง ในเสียง “อ้า” เขาถอยหลังไปสองสามก้าวจนล้มลงกับพื้น\“มึงทำอะไรของมึงเนี่ย มองทางก็ไม่มอง!” มู่เยียนที่ล้มลงกับพื้นชี้ไปที่ก้นของตัวเองแล้วด่าออกมา ไม่สนใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น\“ฉ-ฉัน…ฉัน…ขอโทษค่ะ” คนที่อยู่ข้างหน้ามู่เยียนค่อย ๆ ลุกขึ้น แล้วย่อตัวเคาะฝุ่นที่หลังตัวเอง แล้วค่อย ๆ คุกเข่าเก็บของบางอย่าง\เหม่อจื้อเหยียนแตะหลังมู่เยียนเบา ๆ แล้วพูดข้างหูเขาว่า: “ว้าว มู่เยียน ผู้หญิงสวยนะเนี่ย!”\“กูเนี่ย ล้มเป็นแบบนี้แล้ว มึงยังมีใจไปดูผู้หญิงสวยอีก” มู่เยียนนอนคว่ำบนพื้นบ่นมองเหม่อจื้อเหยียนในใจสบถไปไม่รู้กี่รอบแล้ว\“หยุดแกล้งแล้วเถอะ มึงไม่ใช่ยายแก่ ไม่ต้องมาหลอกเอาเงินแบบนี้หรอก” เหม่อจื้อเหยียนมองมู่เยียนที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสายตาเย้ยหยัน อาจเพราะสนิทกันมาก เขารู้ว่ามู่เยียนไม่โกรธจริง\“โห กูอยากเห็นแล้วว่าผู้หญิงสวยอะไรถึงทำให้มึงไม่สนพี่ชายตัวเองเลย” มู่ฉี่ว่าก็ไม่รอให้เหม่อจื้อเหยียนพูดจบ เดินไปหาผู้หญิงคนนั้น\“โห กูรู้อยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้” เหม่อจื้อเหยียนถอนหายใจไม่หยุดอยู่ด้านหลังมู่เยียน
ตอบกลับ (22)
โหลดคำตอบเพิ่มเติม