เสน่ห์ของกาลเวลาก็เป็นเช่นนี้เอง เมื่อมันล่วงผ่านไป ชีวิตของเราก็จะเปลี่ยนแปลงไปโดยไม่รู้ตัว ในเวลาอันรวดเร็ว การสอบเข้าม.ต้นและม.ปลายก็มาถึงตามลำดับ จะนำพาสิ่งใดมาสู่เรากันนะ สำหรับนักเรียนชั้นม.3 และม.6 อย่างโย่วโย่ว นี่คือบันไดอีกขั้นในชีวิต การก้าวขึ้นไปเหมือนจะใกล้ฝันเข้าไปอีกขั้น แต่ความจริงเป็นเช่นนั้นหรือไม่ ฉันคิดว่า อาจจะมีอีกกลุ่มคนหนึ่งที่เพราะได้รู้จักความโหดร้ายของชีวิตเร็วเกินไป ทำให้พวกเขาสูญเสียความมั่นใจในชีวิต ทุกปีการสอบเข้ามหาวิทยาลัย มีคนอยู่บ้างเพราะเหตุผลต่าง ๆ ในวัยที่ควรเป็นช่วงดอกไม้บาน เลือกที่จะไปยังโลกใบอื่น เหตุการณ์เศร้าเช่นนี้ดูเหมือนจะไม่หยุดนิ่ง การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเหมือนคำสาป แน่นอน เราก็สามารถพูดได้ว่า การสอบเข้ามหาวิทยาลัยคือการเรียกของยมทูต ประเทศจีนไม่เคยขาดผู้เรียนเก่ง และแน่นอนก็มีผู้เรียนที่อ่อนบ้างผู้เรียนอ่อนมักฝันแบบเดิม ๆ ฝันว่าตัวเองวันหนึ่งจะเป็นคนเก่งอยู่สูงส่ง ชีวิตที่โหดร้าย ความจริงอันโหดร้าย ทั้งหมดบอกเราว่าความเป็นไปได้ของชีวิตที่ดีตามที่หนังสือบรรยายแทบไม่มี เราหลายคนชอบนิยายออนไลน์ ทำไมพวกเขาถึงชอบนิยายเรื่องหนึ่งนัก ฉันคิดว่า อาจเป็นเพราะชีวิตที่ดีตามที่นิยายบรรยายทำให้คนอยากได้ แต่ในชีวิตจริง เรามักอยู่ในความทุกข์ยาก ดังนั้นพวกเขาต้องการสภาพแวดล้อมที่จะให้พวกเขาจินตนาการได้ ไม่อาจปฏิเสธได้ การปรากฏตัวของนิยายออนไลน์ตรงกับความต้องการนี้อย่างพอดี นิยายบรรยายถึงกลุ่มคนบางกลุ่ม บางคนเพราะเหตุผลบางอย่างหลุดไปในมิติอื่น จากคนที่ในโลกนี้ธรรมดาสุด ๆ หรืออาจเรียกว่าเป็นพวกไร้ค่า อับจนหนทาง กลับมีการพลิกผันครั้งใหญ่ ตั้งแต่นั้น มียศฐาบรรเจิด สาวสวยอยู่ในอ้อมกอด มีความสุขเต็มที่ เป็นวันที่เทพเจ้ายังอิจฉาจริง ๆยังมีคนกลุ่มหนึ่ง พวกเขาอาศัยอยู่ในชั้นล่างของสังคม อาจจะเป็นชั้นล่างที่สุด และเพราะโอกาสบางอย่าง พวกเขาได้รับความสามารถพิเศษบางอย่าง ตั้งแต่นั้นมา คนธรรมดาๆ กลายเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จในเส้นทางกลับตัว...
ยิ่งไปกว่านั้น เพราะเกมออนไลน์เพียงเกมเดียว และเพราะความเชี่ยวชาญของตัวเองในการเล่นเกม ผ่านการต่อสู้ในโลกอินเทอร์เน็ตของตัวเอง คนธรรมดาอีกคนก็เกิดขึ้นและเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก...
เรื่องทั้งหมดนี้ สามารถเป็นวัตถุประสงค์ของจินตนาการของเรา ดังนั้น เราจึงเริ่มหมกมุ่นอยู่กับนิยายออนไลน์
สิ่งที่ฉันอยากบอกก็คือ ชีวิตของเราไม่สามารถสวยงามได้เพียงเพราะจินตนาการของเรา มากกว่านั้นเราจำเป็นต้องพยายามด้วยตัวเอง ในโลกนี้ หากเราอยากหาคนที่พึ่งพาได้ตลอดชีวิต ก็ต้องเป็นตัวเราเอง มีเพียงตัวเราเท่านั้นที่จะอยู่กับเราไปตลอด คนอื่นๆ อย่างมากที่สุดก็เป็นเพียงคนผ่านทางในชีวิต เดินไปกับเราเพียงช่วงหนึ่งเท่านั้น หรือบางที ตลอดชีวิตของเรา คือการดูแลคนที่เราต้องการจะปกป้องจนจบชีวิตของพวกเขา
หนึ่งคาบเรียนก็ผ่านไปอีกแล้ว ไม่อยากพูดอะไรอีก พยายามเถอะ หนุ่มน้อย ถึงแม้ว่าคนทั้งโลกจะทิ้งคุณ คุณก็ไม่สามารถทิ้งตัวเองได้ ไม่ว่าคุณจะเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสามหรือนักเรียนชั้นสูงปีสาม สู้ๆ นะ!
บทความสั้น (สามารถมองว่าเป็นความรู้สึกต่อชีวิตจริงก็ได้)
ตอบกลับ (12)
พักบนโซฟา
ฉันก็ฉับพลัน,
เคยลูบ.. ระวังแถว
เฮ้เฮ้ ฉันน่ะ
ว้าว! วัว!
ฉันมึนงง…
สำหรับฉันที่ชอบอ่านนิยาย มันก็ไม่ต่างอะไรไปจากการดื่มด่ำกับเรื่องราวเหนือธรรมชาติในนิยายที่ไม่สอดคล้องกับสังคมจริง จินตนาการว่าตัวเองอาจกลายเป็นตัวละครหลักในนิยายนั้นในสักวันหนึ่ง ผ่านความลำบากต่าง ๆ แล้วประสบความสำเร็จ สรรพสิ่งเหล่านี้คือการแสวงหาความปลอบประโลมทางจิตใจ ผู้ที่สามารถเรียนรู้สิ่งเหล่านี้จริง ๆ และรู้จักการต่อสู้ในชีวิตจริงนั้นถือว่าน้อยมาก แต่คนที่ได้รับการตระหนักรู้จากกรณีนี้นั้นยังน้อยอยู่หรือ? พวกเขาทุกคนก็รู้ว่านี่เป็นเพียงโลกเสมือน พวกเขายังรู้ว่าความปลอบประโลมทางจิตใจแบบนี้ไม่ควรนำมาใช้ และยังสามารถแสดงความรู้สึกเช่นนี้ได้ด้วย: การหมกมุ่นอยู่กับโลกแฟนตาซีจะทำให้ตัวเองตกต่ำและสับสนมากขึ้น แต่การเข้าใจเหตุผลกับการปฏิบัติจริงนั้นเป็นคนละเรื่อง การเพียงแค่รู้สึกถึงการตกต่ำแต่ไม่ลงมือทำ มีความต่างอะไรกับการพูดบนกระดาษ ดังนั้นความแตกต่างระหว่างคนหนึ่งกับอีกคนหนึ่งจึงสะท้อนตรงนี้ บางคนเข้าใจแล้วรู้จักต่อสู้และก้าวหน้า บางคนแค่แสดงความรู้สึกแต่ยังคงหมกมุ่นอยู่ ฉันคิดว่าเราควรเลือกคนกลุ่มแรก แม้มันอาจเป็นเรื่องยากลำบาก แต่เมื่อเราได้พยายาม ดิ้นรน และต่อสู้ไปแล้ว ก็จะไม่มีความเสียใจมากนัก
ฉันกำลังทำสิ่งที่ฉันอยากทำ ฉันอยากเข้ามัธยมปลาย ฉันก็อยากเล่นโทรศัพท์ ดูการ์ตูน ดังนั้น ถ้าจะให้ฉันตั้งใจฉันทำได้ แต่ฉันจะไม่ทุ่มเทให้กับการเรียนเต็มที่ 100% แค่สอบเข้ามัธยมปลายได้ก็พอ สำหรับมหาวิทยาลัย ฉันไม่อยากสอบ การพลิกชีวิตของคนเรียนแย่ต้องยอมสละหลายสิ่ง ฉันทำไม่ได้
เอาล่ะ ไม่เข้าใจ-_-||
ข้างหน้าจัดการได้ไหม?
อันนี้ทำได้!!!
ฉันเลือกเข้าสังคมเร็วเกินไป แสดงว่าก็ยังเสียใจอยู่สินะ เรียนให้สบายใจ ถ้าเรียนแล้วไปไม่ถึงก็ไม่ต้องเสียเงินเปล่า เรียนรู้ความโหดร้ายของสังคมตั้งแต่เนิ่นๆ
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —