นวนิยายสังหารพระเจ้า ไม่ใช่งานห่วยแน่นอน ต้องเป็นงานคุณภาพ

บทที่ 10: ชะตากรรมดาบ ความเร็วชีวิตและความตาย
\ ลูกน้องของเขาเฝ้าระวังอยู่เสมอ เรดวูล์ฟเชื่อมต่อกับแมลงแมลงสอดแนม สังเกตผังห้องผ่านหน้ากาก คบไฟถูกติดตั้งบนผนัง ใยแมงมุมปกคลุมรอยแตก พื้นเต็มไปด้วยทองและของโบราณ และรูสี่เหลี่ยมถูกเจาะทุกด้าน โครงกระดูกถูกวางไว้ข้างใน—กระดูกสีขาว ศพที่ผุพัง และบางคนเพิ่งตายไปไม่นานเรดวูล์ฟควบคุมแมลงบินลาดตระเวนให้เคลื่อนที่ต่อไปห้องนี้ไม่ได้แยกเดี่ยว แต่เชื่อมต่อกับทางเดินมากมาย เหมือนทางเดิน แต่ใหญ่กว่าทางเดินมากแมลงวันลาดตระเวนหลุดการเชื่อมต่ออย่างกะทันหัน และชีหลางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
จากลึกเข้าไปในทางเดินมีเสียงน้ําท่วมไหลเข้ามาที่มุม เมื่อเข้าใกล้ พวกเขาก็รู้ว่าน้ําท่วมทั้งทางเดิน แปลกที่น้ํากลับเป็นสีแดง คิดถึงฉากสยองขวัญในหนัง ลูกน้องสงสัยว่าน้ํานี้อาจเป็นเลือดมนุษย์หลุมศพนี้ต้องมีคําสาปแน่ ๆฉีหลางนําลูกน้องสองคนเคลียร์ทาง ตามด้วยอีกสองคน ทันทีที่เข้าไป ประตูก็ปิดอัตโนมัติทันทีลูกน้องหันกลับไปและรู้ว่าไม่มีหยดน้ําแม้แต่หยดเดียวซึมเข้าไป
ทุกคนรวมตัวกันแน่น จ้องมองภาพตรงหน้า ความเย็นแผ่ซ่านผ่านแผ่นหลัง และเสียงหลอนดังขึ้นในหู ราวกับมีใครเรียกให้กลับบ้านไปกินข้าวเย็น"อย่าคิดมากเกินไป เราต้องเชื่อในวิทยาศาสตร์ คนตายจะฟื้นคืนชีพได้ไหม? ไม่มีพ่อมดในโลกนี้ และไม่มีเวทมนตร์ที่ทําให้ศพเคลื่อนที่ได้" เรดวูล์ฟยิงใส่ศพหลายศพอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็พูดต่อ "พวกคุณทุกคนเห็นมันใช่ไหม? ถ้ามันมีอยู่จริง มันควรจะเคลื่อนที่ไปนานแล้ว แล้วทําไมมันถึงเป็นแบบนี้?""เรดวูล์ฟ คุณพูดถูกอย่างยิ่ง การอยู่ที่นี่ไม่ใช่ทางออก และนอกจากนี้ เราก็ไม่รู้ว่าประตูนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน ไปหาทางออกกันก่อน"แฟนท่อมเดินนําหน้า แต่เรดวูล์ฟยังรู้สึกไม่สบายใจ จึงสั่งให้ทุกคนเปิดใช้งานการตรวจจับชีวิตถ้ามันเกิดขึ้นจริง อาจเป็นการป้องกันไว้ก่อน หลังจากเดินไปร้อยก้าว ทุกคนก็มาถึงห้องอีกห้องหนึ่ง ห้องนี้ไม่ต่างจากก่อนหน้านี้มากนัก ชิลังผลักประตูเข้าไปและเห็นศพนอนอยู่บนพื้นซึ่งตายไปหลายวันข้างศพ หนูหลายตัวกําลังเคี้ยวเนื้อของเขา แก้มขวาของเขาผุพังจนหมด และหนูก็ฟันเขาด้วยรูใหญ่ เผยให้เห็นลําไส้ของเขาหลังจากตรวจพบว่าเขาหายตัวไป และเสื้อผ้าของเขามีตราขององค์กรเงาผีทุกคนพยายามไม่อาเจียนไม่ว่าจะมีคนตายกี่คน สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือการตัดหัวและมือ แต่พวกเขาไม่เคยเห็นเหตุการณ์น่าขยะแขยงขนาดนี้มาก่อนแฟนธ่อมทนบรรยากาศอันน่ากลัวไม่ไหวและรีบวิ่งเข้าไปเรดวูล์ฟไม่หยุด และขณะที่เขาพยายามไล่ตาม เขาได้ยินเสียงกรีดร้องของแฟนท่อมเรดวูล์ฟก้าวไปข้างหน้าและเห็นแฟนท่อมนอนอยู่บนพื้น โดยมีกระดูกสีขาวสองชิ้นยืนอยู่ข้างๆ เรดวูล์ฟยิ้มอย่างช่วยไม่ได้และคิดว่า: นี่มันอะไรกันเนี่ย!นี่มันบ้าไปแล้ว!มันสามารถคลุ้มคลั่งได้!เรดวูล์ฟยกปืนขึ้นและกระจายกระดูกเขานั่งยองๆ ลง เห็นว่าชุดเกราะเทพนักรบของเธอถูกทําลาย มีรูทะลุผ่านร่างกาย
การตรวจพบชีวิตแสดงว่าแฟนท่อมยังมีสัญญาณของชีวิต แต่ตรวจพบไวรัสที่ไม่รู้จักกําลังแพร่กระจายอย่างรวดเร็วในร่างกาย และชุดเกราะเทพนักรบกําลังพยายามรักษาเธออย่างหนัก
ขณะที่ลูกน้องคนหนึ่งเดินไปตรวจสอบศพของคนที่หายตัวไป อีกสามคนยืนอยู่ข้างเรดวูล์ฟ ทันใดนั้น ศพหนึ่งพุ่งเข้าใส่เรดวูล์ฟที่ไม่ทันระวังและคนอื่น ๆ ลูกน้องคนหนึ่งถูกกัดคอแน่น ศพถูกกัดทะลุเกราะ แล้วหักคอชายคนนั้น เลือดไหลลงมาตามศพ ทําให้เสื้อผ้าของเขาเปื้อนสีแดงในขณะนั้น ศพอีกศพหนึ่งคว้าตัวคนตรงหน้าเขา ถูกจับโดยไม่ทันตั้งตัว มันกัดทะลุคอของเขา แยกหัวออกจากร่าง และเลือดกระเซ็นเต็มร่าง"น่ารังเกียจ!"เรดวูล์ฟโกรธจัดยิงใส่ศพ กระสุนพุ่งเข้าที่หัวศพศพคํารามต่ํา เซไปไม่กี่ก้าว และล้มลง มันดูเหมือนหนังที่หนังพึ่งพาการแต่งหน้าและเอฟเฟกต์พิเศษเพื่อสร้างบรรยากาศสมจริง ถ้ามันเกิดขึ้นจริง ความรู้สึกคงแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
ไม่นาน ศพจํานวนมากก็คลานออกมาเรดวูล์ฟแบกแฟนท่อมอย่างช้าๆ ถอยไปใต้ที่กําบังของทหารของเขา กลุ่มศพเหล่านั้นไล่ตามพวกเขาอย่างไม่หยุดหย่อน และลูกน้องของเขาก็ยุ่งเกินกว่าจะเปลี่ยนแมกกาซีนมีศพอยู่ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง จํานวนนับไม่ถ้วน
"ดูเหมือนวันนี้เราจะตายที่นี่แล้วนะ"เรดวูล์ฟถอนหายใจและมองไปที่แฟนท่อม
"ท่านครับ ผมมีไอเดียที่จะทําให้ท่านฝ่าฟันได้"
"โอ้?!บอกผมเร็วๆ หน่อย" "เราสามารถใช้ปืนคาบศิลาเคลียร์ทาง และพวกเจ้าสามารถถอยไปใต้ที่กําบังของพวกเขาได้"แม้จะฟังดูดี แต่เรดวูล์ฟไม่เห็นด้วย;พวกเขายังคงสู้ด้วยความสิ้นหวังแฟนท่อมยังคงหมดสติ บาดแผลแย่ลง และสัญญาณของชีวิตอ่อนแรงลงศพพุ่งเข้าหาพวกเขา เรดวูล์ฟฆ่าทีละศพ และกองศพขวางทาง"ท่านครับ ถ้าท่านไม่ออกไปตอนนี้ จะสายเกินไป!"เรดวูล์ฟเรียกปืนมุสเก็ต กอดแฟนท่อมและฝ่าวงล้อมออกมา ขณะที่ทหารของเขาเร่งดึงศพไปแสดงศพศพระเบิดออกมา ปล่อยกลิ่นเหม็นฉุนออกมาเรดวูล์ฟเปลี่ยนโหมดต่อสู้—ชุดเกราะ ก้าวเข้ามาเหนือร่างที่ถูกไฟไหม้ศพส่วนใหญ่ถูกดึงโดยลูกน้องของเขา ล้อมรอบแน่นจนแม้แต่หยดน้ําก็ไม่ผ่าน พวกเขาไม่อาจต้านทานได้ ถูกกัดอย่างโหดร้าย ก่อนตาย ลูกน้องของเขาจุดระเบิดแรงสูงทั้งหมด ซึ่งระเบิดและฝังเขาไว้เรดวูล์ฟไม่มีทางออก ไม่มีทางเลือก ไม่มีใครช่วย
บรรยากาศเงียบสงัดทําให้ทุกคนขนลุก ในความเงียบ ความรู้สึกไม่ดีผุดขึ้นในใจของเรดวูล์ฟเรดวูล์ฟอุ้มแฟนท่อมผ่านหลายห้องแต่ไม่เจอศพมีบางอย่างผิดปกติ และเรดวูล์ฟไม่สามารถละเลยได้
ระบบแจ้งเตือน: ชุดเกราะกําลังซ่อมแซม แต่ไวรัสที่ไม่รู้จักถูกกดไว้ชั่วคราว รอการอยู่ร่วมกัน
การอยู่ร่วมกัน?การอยู่ร่วมกันคืออะไร?ฉีหลางเต็มไปด้วยความสงสัยและติดต่อกับไอ้ฉีคอมพิวเตอร์อัจฉริยะอธิบายว่า: การอยู่ร่วมกันหมายถึงผู้ใช้เชื่อมต่อกับชุดเกราะเทพนักรบ ใช้พลังชุดเกราะเป็นพลังชีวิตของผู้ใช้ และจิตสํานึกของผู้ใช้เป็นพลังงานชุดเกราะ ในแง่ของมนุษย์ ชุดเกราะจะอยู่ตราบใดที่คนนั้นยังอยู่; เมื่อชุดเกราะตาย คนนั้นก็จะตาย
นี่คือการอยู่ร่วมกันหรือ?มันน่ากลัวมาก ไม่มีทางเลือกอื่นหรือ?ฉีหลางถามซ้ําๆ"ฉีหลาง รออะไรอยู่? รีบฆ่าเธอซะ คุณจะทรยศฉันด้วยเหรอ?"บุคคลลึกลับส่งวิดีโอ"ท่านครับ เธอไม่ต่างจากคนตายแล้ว ไม่ว่าคุณจะฆ่าเธอหรือไม่ก็ไม่ใช่ภัยคุกคามต่อคุณ" "เจ้าหมาป่าแดงตัวน้อย!"ชายลึกลับพูดอย่างจริงจัง "เจ้าเคยคิดไหมว่าใครเลี้ยงเจ้ามาเพียงลําพัง? ถ้าไม่ใช่เพราะข้า เจ้าคงตายไปนานแล้ว!""หมาป่าแดงไม่พูดอะไร ปิดการสื่อสาร จับมือแฟนท่อมแน่น และจ้องมองเธออย่างว่างเปล่า หมาป่าแดงยังคงสงสัยว่าเขาเป็นอะไร เราไม่ได้สัญญาว่าจะเข้าใกล้เธอ ฆ่าเธอ และทําภารกิจให้สําเร็จไม่ใช่หรือ? นี่เป็นโอกาสที่ดีมากแล้ว แต่เขากลับทําอะไรไม่ได้ แย่แล้ว"เรดวูล์ฟร้องไห้ แต่มันอยู่ในใจเขา
แฟนท่อมตื่นขึ้นมา ความมืดอยู่ตรงหน้าเธอกังวล บังคับยิ้มขมขื่น กําแผลแน่นและกัดฟันแน่น"แฟนท่อม สบายดีไหม?" "ฉันไม่เป็นไร แค่แผลมันเจ็บนิดหน่อย"ชิลังจับมือเธอและเห็นแผลแย่ลงเรื่อย ๆ จนกลายเป็นศพ"ฉันอยู่กับคุณมาตลอด จะงัดฉันเถอะ ถึงฉันจะกลายเป็นศพ ฉันก็จะไม่ทิ้งคุณ""ชิลัง จริง ๆ แล้วฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าคุณถูกส่งมาเพื่อฆ่าพวกเรา ครั้งแรกที่ฉันเห็นคุณ ฉันชอบคุณ แต่องค์กรไม่ยอมให้ทําแบบนั้นตอนนี้ทุกอย่างก็โอเคแล้ว""
แฟนธ่อมลูบหน้าไปตามแขน บอกสิ่งที่เธอคิด: เมื่อคนใกล้ตาย คําพูดของเขาคือคําพูดที่ใจดี
เสียงปืนเบาๆ ดังขึ้นจากระยะไกลเรดวูล์ฟตกใจในตอนแรก จากนั้นเมื่อค้นหาตําแหน่ง เขาพบว่านักล่าและวาฬฉลามอยู่ใกล้ๆ—อาจจะใช่เรดวูล์ฟดีใจมาก หยิบแฟนท่อมขึ้นมาแล้ววิ่งอย่างบ้าคลั่ง บดกระดูกสีขาวและผลักศพที่เปิดเผยออกไปโดยไม่แสดงความกลัวเลย
เมื่อหลุดออกจากกองศพ พื้นที่กว้างขวางปรากฏขึ้น เรดวูล์ฟเห็นรูปปั้นหินรูปร่างมนุษย์ขนาดใหญ่ลอยอยู่บนผนังรูปปั้นสูงมาก สูงเจ็ดสิบเมตร กว้างห้าสิบเมตร และรูปปั้นถูกแกะสลักเป็นรูปคนถือดาบ ห่างจากเรดวูล์ฟประมาณยี่สิบเมตร มีรอยแตกกว้างประมาณสามสิบเมตร แต่มีสะพานนุ่ม ๆ ข้ามระหว่างพวกเขา และชาร์ควาเลกับเหยื่อกําลังพยายามข้ามเรดวูล์ฟตะโกนเสียงดัง ทุกคนปกป้องเรดวูล์ฟ สร้างเส้นทางเลือดเพื่อช่วยเหลือทั้งสอง พวกเขาหยุดที่ทางเข้าสะพาน เพราะอายุของสะพาน สะพานจึงเปราะบางและสามารถผ่านได้ทีละคนเท่านั้นศพจํานวนมากไล่ตามพวกเขา และกระสุนของพวกเขาเกือบหมดแล้ว ฉลามวาฬและเหยื่อพูดคุยกันและในที่สุดก็ตกลง—ชี้ปืนไปที่เรดวูล์ฟ เรดวูล์ฟไม่กลัว แต่จ้องมองแฟนท่อมด้วยความรักลึกซึ้ง"เรดวูล์ฟ ฟังนะ แม้ว่าฉันจะไม่ชอบนาย แต่นี่แหละที่นายสามารถนําแฟนท่อมข้ามสะพานนุ่มได้ ถ้านายทําไม่ได้ ฉันจะยิงนายตาย" "วาฬฉลาม นักล่า ไม่ต้องห่วง คุณจะไม่ตายเปล่าๆ"เรดวูล์ฟสูดลมหายใจลึก มองไปยังเหวลึกไร้ก้น รวบรวมสติ และเปิดโหมดต่อสู้—วิ่งเร็วเรดวูล์ฟกอดแฟนท่อมและพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสายฟ้า ทะลุสะพานส่วนใหญ่ก่อนจะไปถึงในที่สุดอีกฝั่งหนึ่ง คลื่นศพขนาดใหญ่พุ่งเข้าหาวาฬฉลามและเหยื่อ เมื่อรู้ว่าชีวิตใกล้เข้ามา พวกเขาเผาสะพานนุ่มก่อนตาย ดึงระเบิดแรงสูง และฆ่าฝูงศพ ในเวลาเดียวกัน พวกเขาเสียสละตัวเอง