[เมื่อไม่นานมานี้ ทุกคนกําลังเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยและมัธยมต้น และอื่น ๆ เพื่ออุทิศให้กับผู้ที่ทําผลงานได้ไม่ดีทุกคน~] 1. บทบาทของการบรรยายฉาก: เพื่อสร้างบรรยากาศ เสริมอารมณ์ของตัวละคร ขับเคลื่อนเนื้อเรื่องไปข้างหน้า เน้นคุณสมบัติของตัวละคร และเน้นแนวคิดหลัก 2. บทบาทของเทคนิคการบรรยาย: เพื่อแสดงลักษณะนิสัยและสะท้อนธีมของงาน 3. บทบาทของการใช้อุปมาและการให้บุคคล: ภาษาวาทศิลป์ประเภทใดที่ใช้เพื่อถ่ายทอดสิ่งที่ถูกบรรยายอย่างชัดเจนและมีชีวิตชีวา 4. หน้าที่ของความขนาน: เพื่อเสริมสร้างแรงบันดาลใจทางภาษาและบรรยายสิ่งที่กําลังเขียนอย่างชัดเจน 5. หน้าที่ของคําถามเชิงวาทศิลป์: เพื่อเสริมสร้างโทนเสียง นําไปสู่ข้อความถัดไป และเชื่อมโยงข้อความก่อนหน้าและข้อความถัดไป 6. หน้าที่ของคําถามที่ตั้งคําถาม: เพื่อดึงดูดความสนใจและความคิดของผู้อ่าน นําไปสู่ข้อความถัดไป และเชื่อมโยงข้อความก่อนหน้าและข้อความถัดไป 7. หน้าที่ของคําถาม: สรุปเนื้อหา;เพื่อเปิดเผยธีม; วัตถุประสงค์ของย่อหน้าแรกของเบาะแส [เรื่องเล่า]: 1. การบรรยายสภาพแวดล้อม: ชี้แจงสถานที่และสภาพแวดล้อมที่เรื่องราวเกิดขึ้น นําไปสู่ข้อความถัดไป และกําหนดโทนอารมณ์ของเนื้อเรื่องนําข้อความทั้งหมดหรือนําไปสู่ข้อความถัดไป กําหนดโทนอารมณ์สําหรับข้อความทั้งหมด 9. หน้าที่ของย่อหน้ากลาง: หน้าที่เปลี่ยนผ่านที่เชื่อมโยงส่วนก่อนหน้าและส่วนถัดไป 10. หน้าที่ของประโยคโต้แย้งในตอนท้าย: สรุปข้อความทั้งหมด สะท้อนจุดเริ่มต้น ชี้แจงประเด็นหลัก และลึกซึ้งขึ้น ธีม 11. ลําดับการเล่าเรื่อง: การเล่าเรื่องตามเวลา การย้อนอดีต การเล่าเรื่องแทรก ฯลฯ
\12. ประโยชน์ของการเขียนในมุมมองส่วนตัว: การเล่าเรื่องบุคคลที่หนึ่ง สมจริงและน่าเชื่อถือ;
บุคคลที่สอง เป็นส่วนตัวและเป็นธรรมชาติ;
บุคคลที่สาม สามารถบรรยายจากหลายมุมมอง ไม่จํากัดด้วยเวลาหรือสถานที่
13. รูปแบบของเบาะแสเรื่องเล่า: วัตถุทางกายภาพ;ตัวละคร;การเปลี่ยนแปลงในความคิดและความรู้สึก;เวลา;การเปลี่ยนแปลงสถานที่; เหตุการณ์สําคัญ
14. วิธีการค้นหาเบาะแส: ชื่อเรื่อง;คําหรือสิ่งของที่ปรากฏซ้ํา;ประโยคโต้แย้งเชิงกวี\15. พิจารณาเนื้อหา (สิ่งที่เขียน สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของเนื้อหา);
รูปแบบ (วิธีการเขียน ลักษณะทางภาษา วาทศิลป์);
อารมณ์ (คุณค่าทางสังคม ความหมาย และหน้าที่ของบทความ ฯลฯ )\[เชี่ยวชาญเจ็ดตัวอักษรสองตัว]
สองเส้นเรื่องที่พบบ่อย: เส้นเรื่องวัตถุ, เส้นเรื่องอารมณ์
ภาษาสองประเภท: ภาษาพูด, ภาษาเขียน
สองประเภทของการโต้แย้ง: การโต้แย้ง, การโต้แย้ง
ภาษาอธิบายสองประเภท: เรียบง่ายและชัดเจน
เรียงความอธิบายสองประเภท: เรียงความอธิบาย: เรียงความข้อเท็จจริงและเรียงความอธิบาย
เรียงความอธิบายสองประเภท: บรรยายข้อเท็จจริงและเหตุการณ์
คําอธิบายสิ่งแวดล้อมสองประเภท: การบรรยายสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ—การกําหนดอารมณ์ของตัวละครและการสร้างอารมณ์
คําอธิบายสภาพแวดล้อมทางสังคม—อธิบายภูมิหลังทางประวัติศาสตร์
หลักฐานสองรูปแบบ: หลักฐานข้อเท็จจริง, ข้อโต้แย้งทางศีลธรรม
\【เชี่ยวชาญ 'สามสาม'】
สรรพนามสามประเภท: บุรุษที่หนึ่ง, บุรุษที่สอง, บุรุษที่สาม
สามโทนอารมณ์: บวก, ลบ, กลาง小说สามองค์ประกอบ:
ตัวละคร (ตามความสามารถในการแสดงความคิดหลักของนวนิยายเพื่อกำหนดตัวละครหลัก)
พล็อต (เริ่มเรื่อง / พัฒนา / จุด高潮 / ตอนจบ)
สภาพแวดล้อม (สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ / สภาพแวดล้อมทางสังคม)
เกี่ยวกับกวีนิพนธ์:
ในกวีนิพนธ์ ประโยคที่เป็นนามธรรมมักจะเป็นประโยคสรุป ฉันคิดว่าคำตอบโดยทั่วไปจะอยู่ใกล้กับประโยคนั้น ไม่ว่าจะก่อนหรือหลัง
ประโยคแบบนี้บางครั้งมีคำชี้ให้ทราบ เช่น “นี้” หรือ “นั้น” คำสรรพนามชี้ใกล้มักจะมีคำตอบก่อนหน้าที่ไม่ไกลนัก
นอกจากนี้ ตามหลักการ 'ประโยคไม่ออกจากย่อหน้า' การวิเคราะห์ประโยคควรอ่านย่อหน้านั้น ย่อหน้าก่อนหน้าและย่อหน้าถัดไปเป็นสำคัญ
【การเรียน】รูปแบบการตอบคำถามอ่าน
ตอบกลับ (20)
กลายเป็นสูตรตายตัวไปแล้ว-_-|| ครั้งก่อนมีบทความของนักเขียนออนไลน์ขึ้นอันดับ แล้วถามว่าทำไมผู้เขียนถึงเขียนถึงตอนกลางคืนที่ฝนตกอยู่ข้างนอกถึงสามครั้ง? ผลลัพธ์ก็คือมีแบบแผนต่างๆ ออกมาเต็มไปหมด ทำให้ผู้เขียนเหมือนเทพ รู้สึกเขาคิดทุกอย่างหมด! พอสอบเสร็จแล้วถามผู้เขียน ผู้เขียนตอบเพียงว่า ตอนเขาเขียนบทความฝนกำลังตก แค่นั้นแหละ-_-||
-ข้อที่ 12 ทำให้ฉันเข้าใจเสน่ห์ของภาษาจีน เพียงแค่มีวาทศิลป์ดี ไม่ว่าเรื่องไหนก็สามารถพูดให้ตัวเองถูกได้
เทพธิดาฟีโอน่าของฉัน T^T สกินผู้อำนวยการหญิงของฉัน T^T ฉันเป็นห่วงมาก T^T ถ้าไม่ได้ซื้อ พรุ่งนี้ฉันจะไปตามเพื่อนเคลียร์ T^T
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —