[อดีตวัยเด็ก] สิ่งที่ผ่านมาแล้วจะไม่กลับมาอีก วัยเด็กเหลือไว้เพียงความทรงจำ

V เล็กคิดว่าการเขียนเรื่องราวในวัยเด็ก??? ทำไมต้องพูดให้ฟังดูดีนัก←_← บอกตรงๆ ว่าวัยเด็กเจ็บปวดก็พอ←_←
เอ่อ…เกี่ยวกับวัยเด็กของ V เล็ก?? นั่นมันเป็นความทรมานที่มืดมน แค่คิดก็ไม่อยากเจอมันอีกครั้ง (ฉันกำลังจะระเบิดแล้ว……)
ตอนนั้นยังไม่ได้ไปโรงเรียน เห็นพี่สาวเขียนตัวอักษรทุกวัน ก็อิจฉามาก ดังนั้นไอ้โง่ก็เลยมา T^T หยิบปากกาหนึ่งด้าม กระดาษหนึ่งแผ่น เขียนตัวอักษร……\ตัวอักษรจะเป็นยังไงก็ไม่ต้องพูดเยอะ หนึ่งวงกลม หนึ่งกากบาท ล้วนเป็นความในใจ……ทุกครั้งที่ถือสัญลักษณ์นั้นอ่านอย่างภูมิใจ ญาติพี่น้องก็ทั้งขำทั้งหงุดหงิด แต่ใจฉันเต็มไปด้วยความหวัง……
พูดถึงการระเบิด………สมัยเด็กมีเด็กบ้านข้างๆ คนหนึ่งอายุมากกว่าฉัน (ต้องเล่าเยอะอีกแล้ว อืมๆ V เล็กอายุยังไม่มาก แต่รุ่นก็มากกว่าคนอื่น เป็นเหตุให้หลายคนเรียกฉันเป็นลุงเล็ก คนที่อายุมากกว่าก็ไม่มีข้อยกเว้น…… ฉันรู้สึกแก่ขนาดนี้ แน่นอนว่าเขาเรียกฉันแบบนั้น T^T) เด็กพวกนั้นก็ต้องเรียกฉันเป็นลุงเล็กด้วย′?`\ตอนนั้น V ตัวใหญ่ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น (เรื่องราวย่อ)…… วันหนึ่งตอนกลางคืน พวกเด็กขี้แกล้งเรากำลังเล่นกองไฟ เขาถามว่าฉันกลัวไฟไหม กล้าเล่นบนไฟไหม??? ดังนั้น V ตัวใหญ่ใจกระสับกระส่าย (สภาวะไร้สมอง) พุ่งเข้ากองไฟทันที……\ผลลัพธ์ คุณก็เข้าใจ… V เล็กถูกไฟลวกที่เข่าซ้ายจนเจ็บปวด พออาบน้ำคืนนั้นยังจำความเจ็บได้ไม่ลืม T^T เด็กพวกนั้นก็ถูกพ่อแม่รุ่นเดียวกับฉันดุด่า′? ส่วน V เล็กใช้ยาชนิดไหน จำไม่ได้แล้ว แต่อย่างน้อยมันเป็นสีเขียว สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดที่สุด คือที่เข่าซ้ายตอนนี้ไม่มีรอยแผลเลย แปลกมาก!!!
เรื่องน่าสงสารครั้งที่สอง (เรียกว่าหัวโง่ก็ได้) ก็ยังเกี่ยวกับเด็กพวกนั้น\ตอนนั้นไม่มีอะไรทำ เด็กพวกนั้นก็แนะนำให้ใช้หินสีเหลืองหน้าบ้าน ขัดกับพื้นจนเป็นรูปกรวย แล้ววางไว้ในไฟเผา แค่นี้จะได้ตัวการ์ตูนฮูหลูวา ผลก็คือเด็กหลายคน เอาหินมากขัดบนพื้นเรื่อยๆ…… (ขัดมานานแสนนาน ฮูหลูวาอยู่ไหน T^T) และทุกครั้งที่มีคนถามฉันทำอะไรอยู่ ฉันก็จะตอบอย่างลึกลับว่ามันจะออกมาเป็นฮูหลูวา โง่อย่างแรง T^T
เรื่องที่สาม สมัยเด็กกลัวผี (พูดเกินไป′?……แต่ก็กลัวผีจริงๆ T^T) แบบว่ากลางคืนไม่กล้าออกจากคนอื่น นอนต้องคลุมหัวถึงจะหลับ…… ความน่าสงสารมาแล้ว พอถึงฤดูร้อน ใครจะคลุมผ้านวมหนาๆ ล่ะ สูงสุดก็แค่ผ้าบางๆ ปกคลุมท้องเท่านั้น.งั้นฉันควรทำยังไงดี? T^T แล้วตอนนั้นฉันพอเที่ยงก็ง่วงนอน นอนหลับไม่ไหว เรื่องน่าเศร้าก็มาถึง กลางดึกก็นอนไม่หลับ ความรู้สึกนั้น น่ากลัวสุดๆ...\ตอนเย็น พ่อแม่เขานอนเร็ว ฉันก็หลับไม่ลง ก็เลยต้องหาพี่สาว เล่นไพ่กับพวกเขา ทุกครั้งเล่นจนเกินเที่ยงคืน พวกเขาจะนอน ฉันก็ไม่ให้พวกเขานอน ปลุกพวกเขาตื่น (มีฉันนี่นะ น้องชายเอ๋ย...) จริงๆ สิ่งที่ทำให้ฉันรำคาญที่สุด คือ พี่สาวคนที่สอง ทุกครั้งจะเล่าเรื่องผีให้ฉันฟัง ทั้งที่ฉันนอนไม่หลับ เธอก็ยังไม่เลิก พี่สาวคนโตถึงสั่งให้เธอหยุด เธอก็ยังเล่า... ผลลัพธ์ก็คือ เธอไม่ยอมนอน ←_← ถึงจะดี...\เรื่องผี เรื่องที่น่าอับที่สุดของฉันคือ กลัวอยู่คนเดียวในบ้าน -_-|| ทุกครั้งแค่พออยู่บ้านคนเดียว ก็วิ่งออกไปข้างนอกเหมือนบ้า ยอมเวิ้งว้างภายนอก ดีกว่ากล้าดูการ์ตูนเรื่องโปรดที่บ้าน...
เรื่องน่าอายเยอะมาก ความหลังไม่จบ... แต่เรายังเป็นวัยรุ่น ความทรงจำต้องหยุดเพียงเท่านี้ อนาคตยังอยู่ข้างหน้า...