【เศร้า】ถ้าพลาดไป ก็ขอให้เขาปลอดภัยดี

หากพลาดไป ก็ให้ปกป้องเขาให้ปลอดภัย มูระคามิ ฮารุกิ กล่าวไว้ว่า: หากรักกัน ก็จูงมือกันจนแก่เฒ่า; หากพลาดไป ก็ให้ปกป้องเขาให้ปลอดภัย เมื่อได้อ่านประโยคนี้ ฉันคนเดียวก็แอบซึ้งใจ ไม่ใช่เพราะประโยคนี้เองจะตราตรึงหรือซาบซึ้งนัก และไม่ใช่เพราะเจอสิ่งใดปลอบใจในประโยคนี้ เพียงเพราะอารมณ์มันพลันพรั่งพรูขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว หลายคำมักทำให้เราซึ้งใจโดยไม่มีเหตุผล แต่เราไม่รู้ว่าทำไม หลายคำมักทำให้เราหม่นหมองอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทั้งที่เราไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริงในคำเหล่านั้น หลายคำทำให้ใจเราปั่นป่วน แต่เราไม่รู้ว่าทำไมเราถึงคิดฟุ้งซ่านเพียงนั้น บางทีอาจเพราะคำเหล่านั้นสะท้อนเสียงหัวใจของเรา หรือบางทีอาจเพียงเพราะเราเจอสิ่งที่เราต้องการจากคำเหล่านั้นและเกิดความรู้สึกเหมือนกัน หรือบางทีเพราะอารมณ์เราไม่ว่าดีหรือร้าย และเราเจอคำเหล่านั้นในเวลาที่เหมาะสมที่สุด หรือบางทีเพียงเพราะบางสิ่งจากลึกในวิญญาณของเรากำลังดึงดูดเส้นประสาทของเรา... เหมือนกับที่เราชอบวนฟังเพลงสักเพลงอย่างไม่หยุดหย่อน บางทีเพียงเพราะชอบเนื้อเพลงที่งดงามของเพลงนั้น บางทีเพราะชอบทำนองและสไตล์นั้นอย่างเรียบง่าย หรือบางทีเพราะเพลงนั้นเหมาะกับอารมณ์ของเราในตอนนั้น เพียงเท่านั้น ในชีวิต เราจะพลาดพบผู้คนมากมาย และพลาดเห็นทิวทัศน์มากมาย อย่างไรก็ตาม แม้จะพลาดไป บางทีเราก็อาจพบกันอีก; บางทีที่พลาดไป เราก็กลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน หรือบางทีเราก็ยังเป็นเพื่อนกัน แต่ชีวิตของเราจะสงบขึ้นสักหน่อยเหมือนจะดีกว่า หากรักกัน ก็จูงมือกันจนแก่เฒ่า; หากพลาดไป ก็ให้ปกป้องเขาให้ปลอดภัย หากพลาดไป เหมือนที่อีกฝ่ายแนะนำไว้ ไม่อ่อนไหวไปตามอารมณ์ ไม่แอบคิดถึง ไม่หันกลับไปดู ใช้ชีวิตของตัวเองอย่างสงบ ในใจค่อยๆ อวยพรให้อีกฝ่ายอย่างเงียบๆและไม่รบกวนกัน ความห่วงใยแบบบางเบา ความคิดถึงแบบบางๆ ก็เพียงพอ หากพลาดไป ก็ให้ปกป้องเขาให้ปลอดภัย ทุกสิ่งเป็นเพียงการเรียงร้อยที่ตั้งใจของชะตา เราไม่สามารถบังคับให้สองหัวใจที่ไม่เกี่ยวข้องกันโดยตรงมาผูกพันกันได้ เราอาจเกลียด เราอาจรัก แต่เราไม่สามารถประมาทได้ และเราก็ไม่สามารถเกลียดความไม่ยุติธรรมของชะตาได้ หากไม่รักแล้วก็คือไม่รัก ไม่ต้องมีเหตุผล; หากจากไปแล้วก็คือต้องไป ไม่ต้องมีข้อแก้ตัวถ้าหากจริง ๆ ต้องการเหตุผล ต้องการข้ออ้าง ถ้าหากจริง ๆ ให้เหตุผลแล้ว ได้ข้ออ้างแล้ว จะเป็นยังไงล่ะ บางทีทุกอย่างก็ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ใจเราต้องการจริง ๆ\ ตอนแรกก็เป็นเพียงความผิดพลาดแบบ "ขี่ม้าผ่านทุ่งร้างไม่ใช่ผู้กลับบ้านแต่เป็นผู้มายืนผ่าน" เราไม่จำเป็นต้องยึดติดหรือดื้อรั้นขนาดนั้น เราไม่จำเป็นต้องบังคับตัวเองอย่างตั้งใจ การรักใครสักคนมันยาก การถูกรักก็ยากเช่นกัน ถ้าสองหัวใจพยายามสุดความสามารถจนถึงที่สุด แต่ก็ไม่เคยได้เดินมาพบกัน ก็เงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไร ให้มันกลายเป็นความพลาดพลั้ง ปกป้องกันและกันให้ปลอดภัย\ ถ้าหากพลาดแล้ว ก็ปกป้องเขาให้ปลอดภัย การพลาดไม่ใช่ความผิดของเธอ ไม่ใช่ความผิดของฉัน และไม่ใช่ความผิดของใครอื่น แต่เป็นเพราะเราต้องออกเดินทางเพื่อไปถึงสถานีถัดไป ไม่ใช่ว่าเธอไม่พยายาม หรือฉันพยายามเกินไป แต่เป็นเพราะชะตากำหนดให้เล่นตลกเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้จักคุณค่า ไม่ใช่ว่าคุณไม่รู้จักคุณค่า แต่เป็นเพราะชีวิตคือการละครที่ประกอบด้วยความสุขและความเศร้า การจากลาและการพบเจอ\ ...\ ถ้าหากพลาดแล้ว ก็ปกป้องเขาให้ปลอดภัย บางทีชีวิตต้องการท่าทางที่เงียบสงบอีกหน่อย เงียบสงบอีกนิด ไม่พูดไม่ห้าม ไม่วุ่นวาย ความสนใจเล็ก ๆ น้อย ๆ คำอวยพรเงียบ ๆ แบบนี้ก็พอแล้ว!